Puffend en steunend sleep ik me, in een dagelijkse sleur, voort naar die periode van het jaar dat ik eens niet op tijd mijn nest uit moet. Hoe dichter ik in de buurt kom van deze periode, hoe langer het schijnt te duren tot het daadwerkelijk zover is. Na een eeuwig durende aftelling, van weken die uiteindelijk dagen worden, is het lang verwachte moment toch nog daar. VAKANTIE! Met een plotselinge instelling van: zoals het klokje thuis tikt, tikt het overal, schijn ik dwangmatig dit kikkerlandje tijdelijk te moeten verruilen voor een of ander exotisch oord. De vakantie stress begint al als ik, de dag voor vertrek, bemerk dat ik nog een volgeschoten rolletje in mijn fototoestel heb zitten. Snel ga ik naar de 1-uur service alwaar ik tot de ontdekking kom dat die saaie vakantie van vorig jaar wel een erg bewogen periode was.

De voorstress gaat naadloos over in vakantiestress zoals voorspel zaadloos over gaat in ongecompliceerde copulatie. Niet denkend aan de dingen die ik niet moet vergeten, vertrek ik, zonder enige voorbereiding en plan de campagne, naar zonniger oorden met maar één ding voor ogen: “wegwezen van hier”. Terwijl ik het idee heb de batterij weer een beetje op te laden, schijnt mijn accu een andere mening toebedeeld over vakantie. Zodat ik, na een korte stop, uren kan wachten op enige vorm van wegenwacht op een godvergeten stukje snelweg.

Het geluk is aan mijn zijde als ik, na de nodige vertraging, een geschikte bestemming bereik en constateer dat mijn tent in ieder geval nog compleet is. Als een rijke vagebond begeef ik mij onder al die andere medelanders die op hetzelfde ORGInele idee waren gekomen om hier hun vakantie al feestend door te brengen. Overdag als een koele macho bakken aan het strand om ’s avonds mijn beste haantjesgedrag ten toon te stellen in de hoop een kippetje te scoren die mij in de morgen een onbevrucht maar hard gekookt eitje op bed bezorgt.

Gedreven door lagere lusten dient van A naar B gehaast te worden om zoveel mogelijk te zien en zo weinig mogelijk te missen in de korte vakantietijd. Naspel is er dan ook niet bij. Lange halen snel thuis is het devies. Zo gaat dat dan, als een sleur verwordend, een vakantie lang door totdat ik geschrokken inzie dat het klokje hier helemaal niet als thuis tikt. In alle haast wordt de hele vakantie-uitset weer op de motor geknoopt om vol gas richting huiswaarts te keren. Na een lange reis kom ik ‘s avonds laat uitgeput thuis om de volgende dag weer met frisse tegenzin aan een nieuwe periode van aftellen te beginnen.

Categorieën: Reisverhalen

7 reacties

sally · 15 augustus 2004 op 14:28

guttegutteguttegut
wat doen al die gestreste vakantievierende
mensen zichzelf eigenlijk aan.
Zichzelf bewijzen hoe heerlijk het thuis is?
`ìk haat vakantie!`
heel beeldend geschreven hoe mensen hun best doen veertien dagen gelukkig te zijn.
Voor mij is de rest van het jaar één groot feest.
lijkt me gunstiger!
veel liefs. en sterkte met het doorworstelen van een héél jaar naar de volgend vakantie.Liefs Sally

Bakema_NL · 15 augustus 2004 op 18:24

Vakantie bevalt me altijd erg goed. En ik hoef er zeker niet voor weg te gaan, want thuis vermaak ik me altijd meer dan prima. En ik hoef er ook geen heel jaar op te wachten, want over een heel jaar gezien heb ik nog wel 5 weken vrij altijd naast de 3 vakantieweken.

Mosje · 15 augustus 2004 op 19:37

Beste King,

Ik dacht: zal maar eens op de column van KingArthur klikken, anders blijft hij te veel achter bij FrancisM (qua aantal klikken dan).

Ik heb een ideetje. Om jouw populariteit te verhogen. Schrijf eens een column over rondetafelseks.
:laugh:

Louise · 15 augustus 2004 op 20:14

Wel ja, Mosje, gewoon naadloos en zaadloos overstappen naar een column over die kippetjes die gescoord zijn op de vakantie. Daar ben ik inmiddels wel benieuwd naar 😉

Heb me kostelijk vermaakt met dit stukkie!!

ReporterL · 15 augustus 2004 op 21:12

Om de rest van het jaar door te komen, slik je dan prozac? 😀

Ma3anne · 16 augustus 2004 op 08:32

Gewoon een jaar of tien niet gaan. Dan doe je er een moord voor om even een weekje weg te kunnen, weet ik uit ervaring. Sjongejonge wat heb ik met je te doen (not!).

Goed en grappig geschreven. 😀

KingArthur · 16 augustus 2004 op 23:30

@ Mosje: je hebt gelijk, sex sells. Ik moet maar eens langzaam gaan denken hoe ik dit ga oppakken.

Voor diegene die denkt dat dit een KingArthur holiday is, niet helemaal dus.

Dus Louise, die kippetjes zijn op geen handen te tellen.

Oja, Sally, niet de rest van het jaar moet een groot feest zijn maar HEEL het jaar. Anders mis je de leukste periode: de vakantie 😀 ennuh, prozac heb ik niet nodig ik laat me inspireren door mijn mensen om me heen in het dagelijks leven.

Mijn idee, als je vrij bent van geest heb je geen vakantie nodig.

Allen dank voor de reacties!

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder