Aan het eindexamen gaat veel vooraf. Voor mij was dat zes jaar vwo, waarvan ik vijf jaar helemaal niets gedaan heb. Maar in het zesde jaar moest ik er wel aan trekken. Nog snel wat dingen afronden, profielwerkstuk, andere werkstukken en mondelingen. Uiteindelijk ging ik met goede cijfers mijn examen in.

Het gedoe voor het examen is nog het ergst. Iedereen vraagt zich af of hij/zij het examen wel gaat halen.
Opvallend is dat de mensen die er het slechtst voor staan het grootste zelfvertrouwen hebben: “Ik ga met allemaal vijfen mijn examen in, als ik allemaal zessen op mijn examen haal ben ik geslaagd.”
Deze mensen werden bij voorbaad al uitgelachen.

Ook de leraren waren erg. Steeds maar waarschuwen, totdat het zelfvertrouwen van de gemiddelde leerling tot een nulniveau was gedaald. “Jullie denken te licht over de examens, het is gigantisch moeilijk, je moet er veel meer voor doen dan dat jullie nu doen.” In de drie weken vrij voor het examen ging ik er dan ook hard tegen aan. Ik moest allemaal vieren halen om mijn examens te halen. In die tijd had ik last van chronische blaasontsteking. Ik moest heel erg veel water drinken. Een halve liter per uur. Terwijl ik aan het leren was moest ik om het kwartier naar de wc. Als ik de wc al haalde.

Verder ben ik in de tijd voor de examens erg dik geworden. In iedergeval acht kilo erbij aan. Wat dacht je anders dat er gebeurde als je drie weken lang op je luie kont zit en af en toe(?!) een wandelingetje naar de wc moet maken? Om van te huilen. Al mijn winterbroeken passen niet meer. Ik moet alles nieuw kopen.

En dan de spanning voor het examen. Ik had regelmatig last van hyperventilatie. Om dit onder controle te krijgen moest ik oefenen. Heel veel oefenen. Mijzelf een psychologische behandeling geven. Zeggen dat er niets aan de hand is. Maar er was wel wat aan de hand!

Vlak voor het examen kan ik niets anders doen dan aan een stuk doorpraten. Iedereen lastigvallen met
verhalen die helemaal nergens op slaan. Anderen zaten allerlei energydrankjes naar binnen te gooien, veel meiden aten (natuurlijk) chocola. Een aantal zaten zelfs te huilen.

Tijdens mijn examen biologie moest ik naar de wc. Ik had voorzorgsmaatregelen genomen door voor mijn examens vooral niets of weinig te drinken. Maar op tafel stonden flesjes extran. Ook bij de surveillanten was dit het geval. Eentje schonk zijn flesje over in het glas. Waarop iedereen met geknepen benen hem boos aankeek. Hij keek terug met een blik van: “Ik doe iets fout, maar ik weet niet wat.”

Ik stond op om naar de wc te gaan. Een andere surveillant volgde mij. Iedereen zat me aan te kijken. Ik kon wel door de grond zakken.

Maar al deze perikelen zijn het wel waard geweest. Ik ben geslaagd! En ik was nog maar zeventien! Er bestond op een bepaald moment wel enige twijfel. Mijn ouders zouden bellen wanneer ik gezakt zou zijn. Aan het eind van de middag, toen ik niet meer gebeld kon worden, besloot ik voor de zekerheid nog maar eens naar huis te bellen. Mijn zusje deelde mee dat er toch nog iemand had gebeld. Ik barstte in tranen uit. Ik was niet van plan nog een jaar op school te zitten. Maar het was een “grapje” van mijn
jaloerse zusje, die zich helemaal te pletter moet werken op school.

Van mijn cijfers schrok ik wel een beetje. Ze waren niet echt denderend, maar wel allemaal voldoende. Voor Nederlands had ik het hoogste cijfer. Pas tijdens de diplomauitreiking besefte ik dat ik het gehaald had, en voelde me echt gelukkig! Ik had zin om naar de universiteit gegaan. Lekker rechten studeren en geen last meer hebben van eindexamenperikelen. Maar er is één ding erger dan eindexamenperikelen: Studeren alsof je leven er vanaf hangt, met een wetboek onder je neus.

Categorieën: Gein & Ongein

10 reacties

Eddy Kielema · 18 september 2005 op 17:12

[quote]Maar er is één ding erger dan eindexamenperikelen: Studeren alsof je leven er vanaf hangt, met een wetboek onder je neus.[/quote]
Hé, alweer een column? Gefeliciteerd met het halen van je diploma! Rechten studeren is mij niet zo goed bevallen, maar hopelijk gaat het jou beter af, succes!

WritersBlocq · 18 september 2005 op 17:58

Bij voorbaad o nee voorbaat heel veel plezier en succes gewenst, op weg naar de rechten-eindstreep!
Hier en daar heb je de tegenwoordige en verleden tijd door elkaar gehaald, het komt over alsof je tijdens het schrijven de examenzenuwen weer voelde, en dat maakt het wel weer schattig en menselijk 😉

bert · 18 september 2005 op 18:26

Leuk geschreven column. Het Nederlands laat af en toe wel iets te wensen over voor een VWO er. 😀

klungel · 18 september 2005 op 20:07

Zeker net geslaagd? Dat babbelen is zeker overgeslagen op papier :-D.

Van harte hoor 😉

Leuk geschreven.

KawaSutra · 18 september 2005 op 21:15

Nou ben ik natuurlijk benieuwd naar je cijfer voor Nederlands. 😀

Het is voor mij lang geleden maar staat me nog helder voor de geest. Ik haalde een 2,7 voor Bedrijfeconomie en boekhouden. Moest minimaal een 2,9 zijn. Een maand zitten blokken voor mijn herexamen. Alleen bedrijfseconomie geleerd en boekhouden maar laten zitten. Toch nog een 5 gehaald, ruim voldoende dus.

Leuke column.

Mosje · 18 september 2005 op 21:34

[quote]Al mijn winterbroeken passen niet meer.[/quote]Draag jij winterbroeken tijdens de examenperiode (die toch in de zomer valt?).
😕
Van harte nog met je diploma!

KingArthur · 19 september 2005 op 10:28

Gewoon een studie kiezen die je leuk vind Farfalla. Dan is er namelijk ook geen sprake van dwang en zal de studie makkelijker verlopen. Je verhaal deed mij weer terugdenken aan mijn examen van de HAVO. Nederlands opstel schrijven waarbij je mocht kiezen uit een aantal onderwerpen die mij totaal niet aanspraken. Dit was aardig zweten voor mij. Heb het opstel daarom maar afgesloten met een limmerik (schrijf je dat zo?).

Er was eens een corrector te Ede,
die dacht wat moet ik hiermede.
Toen zei hij heel zacht,
ik geeft hem een acht,
dan is hij tenminste tevreden.

Werd wel gewaardeerd :-).

Chantal · 19 september 2005 op 15:51

Echt heel herkenbaar… ben ook dit jaar geslaagd voor vwo.. Kwam bij mijn eerste examen lijkbleek met trillende handen aanzetten, maar het was gelukt. Heb tijdens mijn examen of ervoor niet gehuild.. wel toen bleek dat ik was geslaagd. Gejankt alsof mijn leven ervan afhing 😀

pepe · 20 september 2005 op 08:23

[quote]Studeren alsof je leven er vanaf hangt, met een wetboek onder je neus.[/quote]’

Ik wens je vooral veel suc6 Far!
Leuk dit te lezen, je nam me mee terug in de tijd. Want in een ver verleden heb ik ook examens gedaan. De herinneringen daaraan slijten wel. En soms, heel soms zo ik wel voor even terug naar school willen, toch een mooie tijd geweest. Dat besef komt pas veel later, ik ben benieuwd hoe jij er over 10/20 jaar over denkt;-)

Mup · 20 september 2005 op 13:39

Van harte,

Groet Mup.

Geef een antwoord