Kerstgevoel

Mijn kerst leek dit jaar niet echt sfeervol te gaan worden. Mijn vriend zou kerstavond en tweede kerstdag de hele dag werken. Eerste kerstdag zou dus een dag vol verplichte bezoekjes worden, en kerstavond en tweede kerstdag een dag vol verveling in mijn eentje.

Player

Mijn broertje is twaalf en de allerliefste jongen die je je maar voor kan stellen. Tegen mij dan tenminste. Maar toch spoort er iets niet helemaal. Hij is een player. Niet een gewone player die steeds een ander meisje heeft, maar zo’n een die er een sport van maakt om zoveel mogelijk meisjes tegelijk te hebben.

Kort lontje

Op een gewone maandagmiddag rijd ik van mijn werk naar huis. Ik heb een beetje haast want ik moet een half uur later op dansles zijn. Vlak bij de rotonde zie ik dat er een ongeluk is gebeurd, waarbij politie aanwezig is. Snel controleer ik mijn licht en rij, na eerst links en rechts te hebben gekeken, de rotonde op.

Schimmen

Het begon allemaal in het begin van 2004. Ik was bezig met het schrijven van een boek en ik kwam tot de conclusie dat ik het ook wel leuk zou vinden om columns te schrijven. Columns over verdrietige onderwerpen. Mensen choqueren met verdriet. Na even zoeken kwam ik op ColumnX terecht. Dé stek voor schrijvers en lezers.

Escape

Mijn moeder kijkt al sinds jaar en dag naar 1 tegen honderd. Of ze het programma nou zo leuk vindt, of dat ze fan is van Caroline Tensen weet ik niet. In iedergeval vraagt ze elke keer weer naar mijn mening over de hippe kleding van Caroline. Ik vind het ook wel een grappig programma. Vooral wanneer kandidaten met moeite veel geld bij elkaar gesprokkeld hebben en ze nog drie escapes nemen, zodat er bar weinig
overblijft aan geld.

Eindexamenperikelen

Aan het eindexamen gaat veel vooraf. Voor mij was dat zes jaar vwo, waarvan ik vijf jaar helemaal niets gedaan heb. Maar in het zesde jaar moest ik er wel aan trekken. Nog snel wat dingen afronden, profielwerkstuk, andere werkstukken en mondelingen. Uiteindelijk ging ik met goede cijfers mijn examen in.

Brommie

Een aantal dagen geleden toen ik in bed lag had ik erge dorst. Ik besloot naar beneden te gaan. Al snel besefte ik dat ik niet de enige was die uit bed was. Mijn broertje zat op zijn knieën in de badkamer voor de douchemat. Ik vroeg wat hij aan het doen was, maar hij wees me erop dat ik stil moest zijn en dat hetgeen waar hij naar aan het kijken was erg lief was. Ik had het niet gelijk door, maar ineens zag ik het: Een vieze dikke bromvlieg!

Jan-Willem 2

Jan-Willem is hier niet meer. Jan-Willem is verschrikkelijk ver weg. Onbereikbaar voor mij, zijn vrienden en familie. Hij is zijn hart achterna gegaan. De af en toe dronken en over voetbal speculerende feyenoorder is verliefd.

Dansen tot het dag wordt

De afgelopen drie jaar zat ik op stijldansen. Ik genoot ervan, echt een vorm van ontspanning. Bij elke dans had ik een ander gevoel. Quickstep lekker vrolijk, tango gepassioneerd, Engelse wals statig, jive en samba exotisch. Het perfecte middel om het dagelijks leven te ontvluchten. Even nergens aan denken. Je laten leiden door de muziek en je danspartner (of lijden door een danspartner die op je tenen staat). Ik keek altijd erg uit naar het kerstbal, waar iedereen in gala naar toe ging, en het afdansen, om het jaar stijlvol af te sluiten. Dagen van te voren was ik bezig de perfecte kleding uit te zoeken voor latin en ballroom. Ik ging er helemaal in op.

Oma

Haar laatste woorden waren: “Zul je altijd aan mij blijven denken?” Ik knikte ja, waar ik later erg spijt van had. Oma zag bijna niets meer, en ik vroeg me af of ze mijn antwoord op haar vraag wel begreep. Ik bedankte oma voor alles wat ze had gedaan in mijn leven, en nam afscheid. In tranen liep ik de gang op. Het was de laatste keer dat ik mijn lieve oma zag, een moment dat ik nooit zal vergeten.