Mijn familie heeft niks met cultuur. Bij mijn vader thuis liggen de schilderijen op zolder, speelt geen radio en wordt Gezelles Verzameld Dichtwerk gebruikt als decoratie tijdens kerst- en feestdagen.
Ik was vijftien toen ik met Yousef en Naser de Halvebelgenmaffia oprichtte. Midden in de nacht sloop ik het bed uit. Schommelend op het lokale speelplein bedachten we met z’n drieën stoere plannen. Prullenbakken fikken, inbreken in rijke stinkhuizen. In werkelijkheid interviewden we zwervers over de gloednieuwe Audi, leerden accordeon spelen en braken het wereldrecord Andere Nationaliteiten Versieren. Tot mijn broer me betrapte om drie uur ’s ochtends in een gestolen BMW en huisarrest me weer een blanke Belg maakte.

Daarna smokkelde ik via het kelderraam literatuur naar binnen. Ik begreep niet wat Jehova-getuigen dreef om mensen aan de voordeur te vervelen. De Bijbel vond ik een mooi sprookjesverhaal en de Koran pure bezigheidstherapie. Ik besloot dat het meer plausibel was dat er Iets is dan Niets en liet het geloofsdenken aan de slimmere mens over.

Eenmaal ouder en wijzer maakte ik een schooltaak over het nut van het verleden. Ik was snel uitgeschreven: ‘[i]Het leven wordt vooruit geleefd en achteruit begrepen[/i]’. Vader las de nul op mijn blad en begreep niet dat ik geniaal was. De pinguïn die ik later op school knutselde, verdween samen met mijn sublieme schrijfwerkje in de kachel, evenals het houten cd-huisje.

Met de Tunesische dansleraar-schoonneef is er tegenwoordig hoop op komst. Op woensdagnamiddag troept het vrouwelijk nageslacht samen om hiphoples te volgen. Tijdens zomervakanties stuurt de neef zijn zwarte familie-met-kroeshaar op het vliegtuig en beleven we een complete cultuurshock. Het is toch allemaal zo simpel, meneer, zo simpel als ‘ik vraag het aan’.

Categorieën: Algemeen

6 reacties

DACS1973 · 14 november 2009 op 11:07

Goed geschreven, maar wat is nu de pointe van dit verhaal? Of is dit enkel een autobiografische flard en meer niet?

pally · 14 november 2009 op 13:45

Ik vind het leuk en origineel geschreven, Dashuri. Maar ook ik mis een beetje een lijn. Als je alleen bedoelde de sfeer van de denkwereld van je pubertijd te beschreven en het contrast met je ouders, daarin, vind ik het toch geslaagd.

groet van Pally

dashuri · 14 november 2009 op 19:57

De pointe is dat ik stiekem geniaal ben. MVG

KawaSutra · 15 november 2009 op 01:10

Haha, blijf maar denken en schrijven Dashuri, dan kom je er wel. Het maakt mij niet uit wat je schrijft, jouw taalgevoel en schrijfstijl is voor mij al voldoende om van dit stuk te genieten.

Dees · 15 november 2009 op 10:58

Ik vind het fantastisch. Hoop alleen niet dat je irritant gaat worden met je genialiteit, want dat is een dodelijke combi.

axelle · 15 november 2009 op 19:57

Wat vindt (spreek uit: pieteur) hiervan? 😉

Geef een antwoord