Als ik achter de pc hang met een gevoel niet te willen opstaan en zomaar wat ga zitten prutsen, heet dat dan verveling? Er zijn genoeg andere mogelijkheden. Boodschappen die ik nodig moet doen. Mensen die gebeld moeten worden. Een dik leesboek dat er op wacht uitgewerkt te worden voor de leesclub. Ik zou zelfs naar de kapper kunnen gaan want mijn kapsel lijkt op een boerentaartje. Ik doe niks van al die dingen, waarvan ik er trouwens met gemak nog een hele rits zou kunnen verzinnen. Op het toetsenbord lijkt vooral ‘delete’ op te lichten en ik ruik de irritante nageur van gebakken eieren de trap opklimmen, die nog uren zal blijven kleven na de lunch. Ik weet niet of het door die lucht komt maar ik realiseer me opeens waarom ik zo landerig zit te hangen achter de toetsen.
Dit is mijn plek niet! Mijn computer heeft het een paar dagen geleden begeven.
Ik drukte op ‘enter’ tijdens het schrijven en floep! Zwart scherm. Niet eens een klap maar wel een rare lucht. Een hele rare lucht. En nu ben ik totaal van slag. De heerlijke tuinkamer waar ik altijd werk mijd ik want mijn grote vriend de pc staat er niet meer. Er is een treurige lege plaats die me verwijtend aanstaart als ik er even doorheen loop naar de boomgaard. Die kamer is ook zichzelf niet meer.

Nu zit ik boven op echtgenoot’s werkkamer te staren naar de lege latexemmer
– die al een paar jaar als tijdelijke verhoging van zijn monitor dient – omringd door een doos met bluesharpjes , cd’s, rollen plakband, een rechtopstaande keyboard, een muziekstandaard en een oude kale perforator met zijn bek open. Verloren, zonder mijn eigen mailadressen en met een toetsenbord waar ik zes keer hard op moet drukken om iets teweeg te brengen. Zelfs het veel kalmere geluid van deze computer vind ik niks. Zo tam. Zo sloom.
Ik hoor liever het vertrouwde onregelmatige brandinggeluid van de mijne. Dat inspireert me bij het schrijven.

De reparateur is een handige jongen in een naburige plaats die niet veel rekent en die je daarom niet achter zijn broek aan kunt zitten. Komt alleen in beeld als er een pc kuren heeft. Mijn pupil logeert nu al een week bij hem.
Het is tamelijk onvoorspelbaar hoe lang het duurt voor hij er naar kijkt, net hoe zijn pet staat. Natuurlijk tamelijk flauw om er zo’n punt van te maken als er nog een apparaaat tot je beschikking staat. Maar het is niet mijn eigen fiets, het stuur staat te hoog, je moet over de stang heen stappen en het wiel loopt niet lekker aan, ja , zoiets…..

Nou ben ik net beneden in de keuken gehaktballen gaan braden in een te klein pannetje. Ik heb daarbij lelijk mijn hand verbrand en de ballen daardoor ook. Het ruikt nu naar cremato-ballen gemengd met een zweem oude uitsmijter.

Is het duidelijk geworden waarom ik mijn eigen computer in mijn eigen kamer terugwil? Nee? Kan me niks schelen en deze column is ook niks maar ik stuur hem wel op…..


Avatar

pally

Genieten van leven en mensen en natuur om mij heen. Schrijven als belangrijke drijfveer om te ordenen, te relativeren en te communiceren.

11 reacties

Avatar

Li · 8 september 2007 op 14:00

[quote]Is het duidelijk geworden waarom ik mijn eigen computer in mijn eigen kamer terugwil? Nee? Kan me niks schelen en deze column is ook niks maar ik stuur hem wel op….. [/quote]

Blij toe Pally, want ik voel met je mee
Toen mijn trouwe nog niet zo ouwe PC overleed, en al mijn toevertrouwde zieleroerselen met zich mee nam, voelde dat als het verlies van een dierbare. Ik heb warempel de hele dag lopen janken 😥

Sterkte ermee. Hopelijk kun je snel je oude vertrouwde herstelde PC-tje weer in de armen sluiten.

Li

Avatar

klapdoos · 8 september 2007 op 14:13

Yo Pally doe net als wij hier in het huisgezin doen. Mijn vrouw koopt een laptop voor mij in de hoop dat ze ‘s avonds haar eigen dingen kan doen op haar pc, en kom er dan achter dat window vista voor geen meter te gebruiken is, en hoor op de radio dat Bill Gates álle Window Vista’s moet vervangen voor Windo XP. Da’s lachen, zit ik me het schompes met boekje en al te verdiepen in een notebook die toch weer terug gaat naar het oude, schiet dat lekker op dan???Maar ik begrijp jouw leed. Als ik eens inspiratie had zat mijn vrouw te rappen en dappen met films ( of hoe dat ook heet) en moest ik soms uren wachten voor ik erop kon. Gevolg? Inspriratie weg, en geen zin meer om midden in de nacht iets te schrijven….Dus geduldig wachten op die lieverd van een dorpje verderop wanneer zijn pet de goede kant uitstaat. Je kunt natuurlijk ook even langs gaan om te vragen hoe het met de zieke is, of er al verbetering in zit en of de koorts al gezakt is…

groet van leny

Avatar

Prlwytskovsky · 8 september 2007 op 16:40

Ik heb ook een PC die het niet doet, heb je daar iets aan? 😉

Avatar

WritersBlocq · 9 september 2007 op 08:26

[quote]Kan me niks schelen en deze column is ook niks maar ik stuur hem wel op….. [/quote]

Eens met het eerste deel, echt jammer dat je hem hebt ingestuurd…

lol@Prlwt!

Ciao, Pau.

Avatar

SIMBA · 9 september 2007 op 08:53

Dit is helemaal geen Pally-column, maar de titel vind ik fantastisch!

Avatar

pepe · 9 september 2007 op 09:27

Heerlijk hoe jij van niks, een column hebt gebakken.
Toch zal ik blij zijn als jij je eigen poetertje weer terug hebt.

Mijn mailadres is: columnx_pepe@hotmail.com 😉

Avatar

FatTree · 9 september 2007 op 12:38

Kom op jongens, iedereen even lappen voor een nieuwe pc 🙂

Misschien had je een betere kans gehad als je column echt zo slecht was, nu zie ik geen reden om je van die andere computer weg te houden!

Eigenlijk best gek he, je kunt je computer zó personaliseren, dat je inderdaad helemaal van de kaart kan zijn op een andere computer. In principe lijkt het alsof je je eigen geschiedenis kwijtraakt, in plaats van alleen die van de computer.

Good luck!

Avatar

arta · 9 september 2007 op 20:35

Vréselijk, als je pc het niet doet!
Ik kan me helemaal voorstellen hoe je je voelde!

Ik vind hem erg leuk geschreven! (de laatste zin had evt weggelaten mogen worden)
🙂

Avatar

KawaSutra · 9 september 2007 op 22:39

Nou had ik hier inmiddels een heel verhaal getypt. Toch maar weer verwijderd t.b.v. een nieuwe column.
Bedankt voor de inspiratie Pally!
Leuk en invoelbaar verhaal.

Avatar

pally · 10 september 2007 op 10:20

Bedankt allemaal voor het lezen en het commentaar op dit landerige verhaaltje.
WB) Arta) Goed gezien: Met je zo’n ‘indek’ einde diskwalificeer je je eigen schrijfsel.

Evengoed leuk dat sommigen het onthand zijn zonder eigen PC herkenden.

groet van Pally

Avatar

lisa-marie · 11 september 2007 op 12:49

Ik lees net pas je column en vind hem heel leuk. 🙂
ik kon mij goed invoelen en leef dan ook met je mee. En hoop dat je eigen pc weer gauw terug komt.

Geef een antwoord