Het ressort had een eigen strand met comfortabele ligstoelen en een kleine uitspanning waar gelunchd kon worden. Pete was, zoals zijn naam niet doet vermoeden Griek en was geknipt voor de functie van strandbeheerder.
Hij was een natuurmens in brede zin en had een zonnig karakter. Van verre zwaaide hij Genevieve al tegemoet en richtte een parasol op voor een van zijn favoriete gasten. Al had ze zich omwonden met een jute zak, dan nog zou ze, met haar mooie figuur, kans hebben gezien om de show te stelen. Haar eenvoudige appelgroene Speedy sportbadpak sloeg alles en de filmploeg rond Rik had haar al in talrijke achtergrondshots betrokken.
Rik had een gast die niets van het strand moest hebben en die niet rustte voordat dit uitgebreid voor het voetlicht gebracht was. Riks voorhoofd blonk van het zweet maar hij vertrok verder geen spier.
Genevieve verdiepte zich in haar boek. Ze hoefde verder niet op te kijken om de geluiden rondom haar thuis te brengen.
Ze lunchte bij Pete en genoot van zijn heerlijke sardines en een glas fruitige Entre deux Mèrs, mais tout près’une.
Na de lunchdrukte trok Pete zich even terug in zijn opslagruimte. Genevieve had het pruttelende Vespaatje van zijn vriendin al horen naderen. Ze behoorde tot het keukenpersoneel van de Mexicanen naast haar, die gelukkig niet aanwezig waren met hun lawaaiïge waterscooters en speedboot.

Ze had er niet op aangestuurd, maar toen ze het water inrende en een golf doorkliefde, botste ze bijna tegen Rik op. ‘Even weg van het strand’, zei hij snel, ‘de opnameploeg luncht en de gasten zijn al half dronken’.
‘Laat ze de tijd nemen’, lachte Genevieve.
Ze zagen elkaar weinig, maar op zulke momenten werd bevestigd dat buren een bijzondere band kunnen hebben.
Toen ze even later het zonnetje zijn werk liet doen, hoorde ze ingehouden kirretjes in de opslagruimte. Ze glimlachte, ze hield van deze streek en ze hield van dit strandje. ‘Die lustige Witwe’, geinde ze met haar andere zelf, maar toch met een zucht.

Categorieën: Fictie

16 reacties

Avatar

sylvia1 · 15 juni 2012 op 09:02

Het leest alsof je ze heel gemakkelijk uit je mouw schudt, dit soort stukjes. Je schetst een wereld die weinigen van binnenuit zullen kennen (neem ik gemakshalve aan). Misschien is dat zo aantrekkelijk, het gluren, inkijkje bij de rijken.

Avatar

Libelle · 15 juni 2012 op 10:01

Ik was wel in de gelegenheid om te gluren. Mijn ouderlijk huis grensde aan het huis van de directeur.(suikerfabriek) Als peuter kroop ik door een gat in de afscheiding en nam dan plaats naast hem, in zijn serre. Het eerste wat ik zag was dat er geen kopjes in het theemeubeltje stonden, maar whiskeyflessen en Martini. De tuinman dichtte het gat in de heg, op last van mijn vader, maar de directeur miste me kennelijk en liet het weer openmaken. Het gat bleef open.
Ik kon al vroeg vermoeden, hoe de hazen liepen…

Avatar

lisa-marie · 15 juni 2012 op 10:05

heerlijk en eerlijk deze Genevieves,
ik lees ze graag

Avatar

Sagita · 15 juni 2012 op 10:57

Ik heb nog niet veel Genevieve’s gelezen. Als losse doorkijkjes kan ik ze wel waarderen! Doet wat soapachtig aan![code]Haar eenvoudige appelgroene Speedy sportbadpak sloeg alles[/code]
Ha ha en dan ook nog eenvoudig!

Avatar

Libelle · 15 juni 2012 op 11:07

Je moet er regelmatig een paar overslaan Sagita, dat kan bij een soap.

Avatar

Sagita · 15 juni 2012 op 11:35

Bedankt voor de tip! :lach:

Avatar

Mien · 15 juni 2012 op 14:00

Sterk verhaal die fictie. 😉

Avatar

trawant · 15 juni 2012 op 17:32

Oh Genevieve mon rêve
als ik het mocht belêven
wat had ik dan graag êven
ook in jouw pool gedrêven..

Avatar

sylvia1 · 15 juni 2012 op 21:09

Haha, je mag vaker reageren Trawant!

Avatar

LouisP · 15 juni 2012 op 21:38

Ze zijn goed en lezen vrij maar ergens is het fijn schemerachtige stiekem meegluren minder hier dan bij de intiemere luchtjes

Avatar

Nachtzuster · 15 juni 2012 op 21:39

In mijn reactie op jouw vorige column over deze dame deed ik een beetje te deftig met het streepje op de e. Wat me trouwens nog enige moeite heeft gekost ook . Die moeite ga ik me besparen! Heb wederom genoten van de avonturen van Genevieve en aanhangels.

Avatar

arta · 16 juni 2012 op 11:34

Twee taalfouten in de openingszin nodigen niet uit tot lezen, Libelle!
Als je de volgende uit jouw mouw schudt, toch nog ff een keer goed doorlezen?

Avatar

Libelle · 17 juni 2012 op 08:47

Arta, sla me dan maar over, ik kan ze niet ontdekken.

Avatar

Libelle · 17 juni 2012 op 08:54

Zoals Rembrand zijn muntstukken op de cafétafel schilderde kunt gij uw boodschappenlijstje nog poëtisch laten klinken.

Avatar

SIMBA · 18 juni 2012 op 10:19

[quote]ik kan ze niet ontdekken.[/quote]
Ressort en gelunchd 😕

Avatar

Libelle · 18 juni 2012 op 11:43

Ressort, de tweede betekenis is toch; gebied waarop men enige bevoegdheid of waarin men enig gezag heeft?

Het kan nog erger. Mijn kinderen vinden dat ik op die voorpagina helemaal niet thuishoor.

Geef een antwoord