Growing pain

Als klein meisje kreeg ik er last van. “Help!” gilde ik naar mijn moeder. Naakt stond ik voor de spiegel en schrok van hetgeen ik zag. “Ik krijg tieten!” Twaalf jaar oud en ik schaamde mij dood. Vanaf dat moment begon het emmeren met bh’s en het verhullen. De badkamerdeur moest op slot en ik probeerde mijn beginnende heuvels, want meer was het toen niet, te verdoezelen door ze in te tapen.

Tijdens de gymles bleven mijn groeiende, vrouwelijke vormen niet onopgemerkt door  medeklasgenoten. Met name het mannelijk geslacht keek hun ogen uit als ik de sportzaal betrad in mijn strakke turnpakje. Ooit kreeg ik zelfs een anoniem briefje met daarop de woorden: “die groote memmen wil ik wel voelen in mijn bed, mijt!” Typisch een gevalletje van dyslexie, waarmee de klasgenoot zichzelf verraadde. Met het voortschrijden van de jaren groeide mijn voorgevel evenredig mee. Tot mijn vijftiende jaar heb ik van alles geprobeerd om dat proces te stoppen. Ooit had ik gelezen dat het veelvuldig smeren van uierzalf de groei moest remmen, maar door alle hormonen die daarin zaten, veroorzaakte dat een tegenovergesteld effect.

Op mijn achttiende had ik cupmaat DD. Verder was mijn bouw redelijk slank, dus die dubbel D kon ik niet langer verstoppen in grote sweaters. Langzaamaan verdween mijn schaamte en werd ik trots op mijn fiere houtstapel. Ik kwam er achter dat ik er mijn voordeel mee kon doen. In de kroeg kon ik, als ik een strak shirtje aan had, rustig mijn portemonnee thuis laten en toch flink aangeschoten worden. In de sauna werd er plek voor mij vrijgemaakt op het laagste bankje doordat de aanwezige mannen stante pede vertrokken naar de hoger gelegen plaatsen. Zogenaamd om meer hitte te kunnen vangen. Op straat werd ik aangesproken met de vraag of ik wilde poseren.  Zonder te solliciteren werd mij een baan aangeboden als Bunny in een parenclub. Als ik wilde kon ik een rijk dubbelleven leiden. Overdag een verpleegkundige in opleiding, ‘s nachts een animeermeisje. En dat alleen door een stel dikke borsten. Eindelijk behoorde ik tot de mooie meidenclub. Ik heb wat afgeslet in die tijd.

Totdat ik echt verliefd werd. Op een prachtige jongeman. We werden maatjes. Hele goede maatjes. Maar ik wilde meer. Al mijn pluspunten gooide ik in de strijd, zonder resultaat. Het leek wel of hij blind was! Ik herinner mij nog een avond dat ik eerder dan afgesproken zijn huis binnensloop, gekleed in een spannend latexpakje. De hormonen gierden door mijn lijf. Ik wilde hem! Mijn prachtige slachtoffer was een kruising tussen een tijger, een leeuw en een chihuahua. Kort door de bocht genomen wilde ik dus eigenlijk seks met dieren. Grommend van wellust gooide ik de huiskamerdeur open en bleef als versteend staan. Het object van mijn dierlijk verlangen zat met de broek op zijn hielen te kijken naar een film waar geen dikke tieten in voorkwamen. Wel veel piemels. Blote piemels. Mijn vermeende seksspeeltje in spe was meer van de homoporno. Ik sloeg mijzelf in gedachten bijna een hersenschudding toen ik mij realiseerde dat ik behoorlijk voor lul stond in mijn pornopakje.

Hij moet zich even ongemakkelijk en betrapt hebben gevoeld als ik toen hij de dvd uitzette. Hij kuchte, terwijl hij naar mijn outfit keek: “Wat is het warm, hè? Goed van je dat je zo luchtig gekleed bent. Ik heb Brokeback Mountain gehuurd voor vanavond. Maar zullen we eerst maar eens koffie drinken? IJskoffie?”