Ja, had ik maar geen kinderen genomen. Of zeg maar gerust gekocht. Klotejong. Sorry ma, ik weet het, alleen dieren hebben jong. Maar vandaag is mijn geduld op. Blijkt dat ik dus niet al uw geduld geërfd heb.Ik zou zo graag nog eens met u praten, en vragen willen stellen, maar toch weer twijfelen aan uw antwoorden. U loog niet, maar u had een manier om de waarheid te verzachten. Stikchagrijnig ben ik vandaag van het moederschap. En nee, ik sta niet op het punt om ongesteld te worden. Voor vandaag heb ik het gewoon helemaal gehad. Ik ben het strontbeu! Al dat zorgen en plannen, ik heb het gehad. En het ergste is, dat er maar één iemand was, die dit gevoel kon ombuigen, en dat was ik zelf. Dat heb ik nagelaten, ik ben namelijk zelf zwanger geworden. Vanaf dat moment, nog voordat er een arts of een test bij komt kijken, die je uitsluitsel geeft, ben je erbij. Dan ben je jezelf niet meer. Dan neemt een kind, geheel van jou afhankelijk, je leven van je over. Járenlang. Dat gaat nooit meer over. En maar volhouden als moeder. ‘Ja, soms is het moeilijk, maar daar krijg je dan ook wat voor terug’. Gelul. Soms moeilijk? Vierentwintig uur per dag. Zeven dagen in de week! En je mag er niets voor terug verlangen. Je mag van ze houden, en ze nooit meer willen missen. Nou, op dit moment zou ik ze even missen als kiespijn. Gewoon weer eens paar dagen Mup zijn, desnoods met gemis, als ik ze maar even niet om me heen hoef te hebben.

Zelfs terwijl ik dit uit, knaagt mijn moederlijk geweten. Hoe kan ik dit nu denken over mijn eigen vlees en bloed? Ik kan u verzekeren, dat gaat heel vlot!
Hoe dat zo gekomen is? Door één enkele opmerking van een 13-jarige puber. Ik stelde iets voor, maar mijn idee werd afgewezen. Oké, concessies doen hoort erbij. Zelf schuld, had ik maar geen democratie toe moeten laten in mijn gezin. Maar de uitspraak; ‘Had je maar geen kinderen moeten nemen’, viel zo ongelooflijk verkeerd…Zo gek kan een kind een ouder dus krijgen. Of misschien moet ik zeggen, zo gek laat ik me maken.

‘Papier is geduldig’, zou mijn moeder hebben gezegd, om me vervolgens met een vulpen en een schrijfblok naar de tafel te dirigeren. Dat hielp altijd. Nu kan niemand me meer dirigeren, maar ik nam toch pen en papier. En net nu ik los ben, moet ik stoppen. Er staan twee kids aan mijn ‘schrijftafel’ ze hebben mijn aandacht nodig. Had ik maar geen moeder moeten worden…..

Categorieën: Diversen

15 reacties

Mosje · 12 maart 2006 op 20:30

Kijk, dat heb je er nou van, van liefde en van seks. Kinderen. Bah. Waarom worden die eigenlijk geboren?
😉

WritersBlocq · 12 maart 2006 op 20:54

Zo, dat Mupt wel even op! Ik hóór het je zeggen, en ik denk dat iedereen het zo zou willen uiten, maar het niet doet ‘omdat dat niet hoort’. [quote]Maar de uitspraak; ‘Had je maar geen kinderen moeten nemen’, viel zo ongelooflijk verkeerd…Zo gek kan een kind een ouder dus krijgen. Of misschien moet ik zeggen, zo gek laat ik me maken. [/quote]
Knufffff Mup, en over een paar weken zijn jouw pubers voorbeeldig vanwege het op stapel staande bezoek dat eraan komt 😀

sally · 12 maart 2006 op 21:16

Héé Mup, ik durf het bijna niet te zeggen en voor mij is het gelukkig al lang geleden dit soort gevoelens maar eeeh….H…H…
Ooit!
Liefs Sally

DriekOplopers · 12 maart 2006 op 21:36

Mooi gedaan, Mup! Om een of andere reden zie ik jouw moeder in mijn gedachten. Een rustige wijze vrouw…

Driek

pepe · 12 maart 2006 op 21:52

Pas jij maar op!! Ik kom ze binnenkort ontvoeren, geloof maar dat je ze snel weer terug wil hebben!!

Een (h)eerlijke Mup-column.

We gaan snel weer samen aan de schrijftafel en dumpen de kids 😉

KawaSutra · 12 maart 2006 op 22:39

Je raakt bij mij een tere snaar met deze column, en ik ben nooit ongesteld! Mijn vader wilde ons vroeger achter het behang plakken. Ik ben er achter gekomen dat dat niet gaat lukken. Maar ik ben wel verdomd nieuwsgierig naar de adviezen van mijn ouders waar ik nu wel naar zou willen luisteren als het nog kon. 😀

Dees · 12 maart 2006 op 22:40

Niet heethoofden over een puber hoor, daar is het toch veel te warm voor daaro.

En, verbeeld ik het me nou, of heb je meer rust in het schrijven? Ik vind het een erg leuk Mupstuk, ben fan van je menselijke manier van schrijven. Dus naast MaMup, SchrijfMup(pet)?

😉

Kees Schilder · 13 maart 2006 op 07:07

Kinderen zijn hinderen zei Vader Cats al.Ik vind het meesterlijk geschreven

Ma3anne · 13 maart 2006 op 08:05

Ja, dat ze je tot dit soort uitspraken kunnen forceren, moge duidelijk zijn. Hier hebben we die fase, dat ik ze af en toe bij het grofvuil wilde dumpen, al een tijdje achter de rug, maar ik herinner me die momenten nog wel.
Gelukkig heb ik dat niet gedaan, want die buien van zowel ma als puber gaan vanzelf weer over en als alles dan pais en vree is, wil je ze voor geen goud missen natuurlijk.

Heerlijke column, Mup. Die humor van jou is onnavolgbaar.:-D

Wright · 13 maart 2006 op 12:09

Lieve Mup,
Ik voel helemaal met je mee. Gisteren werd mij nog verweten, nadat ik mij mengde in een heftige woordenwisseling tussen mijn kwelgeesten, dat ik geen orde wist te houden. Grrr…Vanaf heden voer ik een ijzeren regime, dat zal ze leren! 👿

Mup · 13 maart 2006 op 13:08

@Mosje, geen idee waarom, maar of ik het nog wil weten?
@WB, welk bezoek? 😉
@Sally, pff, dus het gaat over?
@Driek, dank je, ik lijk alleen qua uiterlijk op haar, ben ik bang.
@Pepe, hoe lang nog?
@Kawa, dat is precies het probleem met kids, ze willen pas gaan luisteren als het te laat is 😉
@Dees, heb zelfs te weinig tijd om te pennen hier…
@Kees, dank je!
@Ma3, humor?? Dit was bloedserieus 🙁
@Wright, go mam, go mam, en laat je het me even weten als het werkt?

Groet Mup.

Nana · 13 maart 2006 op 13:50

Goed en eng deze column. Die van mij zijn nog niet eens pubers en ik heb geen behang, maar o af en toe… 😀

Li · 13 maart 2006 op 22:07

Lieve Mup dit is nog maar het begin 😀
Pubergedrag uit zich met knallende deuren, stampende voeten, grote muilen enzovoort, enzovoort, enzovoort.
Soms eindigt het in dikke tranen.
Ik weet er alles van.

Een schrale troost: eens gaat het over. Alleen duurt het nog even. Meestal totdat de volgende puber met de deuren gaat slaan 🙁

Onwijs lekkere column weer Muppie!

Li

WritersBlocq · 13 maart 2006 op 23:55

[quote]@WB, welk bezoek?[/quote]
Als ik daar samen met Kelly knolgehobbeld kan worden dan sluit ik niet uit dat ik binnen nu en 2 jaar langs kom om een paar zere billen te kweken!

Maar dat bezoek bedoelde ik niet, ik had het over de mensen die jullie geestige geesten zodanig missen dat Almere waarlijk als een spookstad aanvoelt voor die luitjes…. Maar over 6 weken – als ik het goed heb – worden jullie batterijen weer gezamenlijk opgeladen 🙂

Mup · 14 maart 2006 op 18:38

@Nana, sterkte in de komende jaren 😉
@Li, bedankt…uh…geloof ik 🙂
@WB, 😀 Je ging hem uitleggen! Heeerlijk! Kan je niet gewoon met pepe meekomen? Anders tot binnen nu en twee jaar.

Groet Mup.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder