Harry Wens wast wensen. Grote en kleine, hardop uitgesproken of in stilte gedaan: hij pikt ze op uit hoofden en monden en stopt ze in zijn mand.

Op zijn knieën zit hij voor de wensmachine. Harry woelt door alle verzamelde verlangens. Eerst maar eens sorteren, want de mensen wensen maar raak.

De smerigste pakt hij met duim en wijsvinger vast. Harry schudt zijn hoofd. Mensen wensen elkaar de ergste dingen toe. Ranzige en vunzige uitingen brengen hem het schaamrood op de kaken. Snel in de trommel ermee. Hij sluit het deurtje en kiepert wensmiddel en wensverzachter in het laatje. Om hier nog iets toonbaars van te maken is het extra vlekkenprogramma geboden.

Hierna begint Harry aan de grote wensen. Die wast hij heet, zodat ze krimpen. Hij begrijpt materiële wensen die gemak en plezier verschaffen, maar het mag soms wel wat minder. Met pijn in zijn hart gooit Harry ook enkele grote immateriële exemplaren erbij. Wensen tegen beter in. Door deze kleiner te maken, verwijdert hij de scherpe randjes. Dat snijdt minder hard door zielen.

Tot slot volgt de kleine wensenwas. Lieve en belangeloze gebaren uit goede harten verdienen de grootste zorg. Teder stopt hij ze in de machine. Het fijne wasprogamma houdt ze fris en onbeschadigd.

De gewassen wensen stopt Harry terug in de hoofden en monden. Even achterover leunen en uitblazen is er echter niet bij. Razendsnel heeft Harry weer een volle mand onder zijn arm. Er blijft immers overal en altijd wel wat te wensen over.

Categorieën: Fictie

1 reactie

Nummer 22

Nummer 22 · 6 december 2018 op 07:23

Marieke, ik denk aan zoveel wensen dat mijn wensmachine over toeren dreigt te raken.De wensen droogtrommel laat een zucht. Ik wens jou al wat te wensen valt.

Geef een reactie