Iedereen heeft zo zijn helden en idolen. Is voor de één de Paus een held en is dat voor een ander Ghandi, Nelson Mandela, JFK of voor mijn part Geert Wilders, Rita Verdonk of Jan Smit, ook ik heb zo mijn ‘helddolen’ (dubbel d graag, maar altijd beter dan swaffelen) zoals Leonard Bernstein, Theo van Gogh en Steve Biko. Eerstgenoemde valt meer in de categorie ‘idool’, Van Gogh en Biko vind ik echte helddolen. Stephen Bantu Biko streed, overigens net als Mandela, tegen de verwerpelijke Apartheid dat Zuid-Afrika tussen 1948 en 1990 schandelijk in haar greep hield. Maar terwijl Mandela vanaf 1963 op Robbeneiland in gevangenschap monddood werd gemaakt, klom eind jaren zestig de jonge student Biko op de barricades om de zwarte gemeenschap zelfbewust te maken, dit tot algehele ergernis van het apartheidsregime hetgeen dan ook onvermijdelijk leidde tot uitschrijving aan de universiteit, verbanning, en het herhaaldelijk opgepakt worden door de uiterst racistische politie. Maar Biko liet zich de mond niet snoeren en bleef zijn snelgroeiende gehoor toespreken. Tot 1977, want in dat jaar werd hij voor de zoveelste keer opgepakt en langdurig, vooral hardhandig, verhoord tot hij uiteindelijk bezweek aan zijn tijdens de martelingen opgelopen verwondingen aan zijn hoofd. Op 7 september 1977 stierf Steve Biko op slechts dertigjarige leeftijd onder uiterst verdachte omstandigheden.

En of het nu mede komt omdat ik op die dag jarig ben, of omdat ik er een jaar later vragen over kreeg op mijn schoolexamen, sinds die tijd is hij mijn idool, mijn held, kortom mijn helddool. Gewoon een zwarte jonge man met idealen die het lef had om zich vreedzaam tegen een misdadig blank gewelddadig systeem te keren, nota bene nog geen twintig jaar na de opstelling van De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens door de Verenigde Naties welke juist tot stand was gekomen opdat er nooit meer rassen of volken om wat voor reden dan ook onderdrukt of vervolgd mochten worden. Immers, na de holocaust zou de wereld nooit meer toestaan dat een volk om hun geloof of hun ras wordt onderdrukt of, erger nog, wordt uitgeroeid.

Helaas heeft Steve niet meer mogen meemaken dat Mandela werd vrijgelaten, dat de Apartheid werd afgeschaft, en evenmin heeft hij getuige kunnen zijn van Mandela als president van Zuid-Afrika met als hoogtepunt in 1993 de Nobelprijs voor de Vrede.

En dan maar hopen dat Biko’s dood niet voor niets is geweest. Zuid-Afrika is er uiteindelijk beter op geworden, maar wanneer je het op mondiale schaal bekijkt lijkt er nog bitter weinig bereikt te zijn. Kijk bijvoorbeeld naar Rwanda waar Hutu’s en Tutsi’s elkaar nog steeds om etnische redenen naar het leven staan. En wat te denken van de genocide in Srebrenica? Daar werden mensen vermoord vanwege hun herkomst en hun geloof. Om van de Koerden in Irak nog maar te zwijgen.

En elke keer rent het vrije democratische westen achter de feiten aan met opgeheven vingertjes, dreigend met VN resoluties of berispend tegen op het matje geroepen ambassadeurs. Want zolang er ten minste geen economische belangen of olie op het spel staat, schreeuwen onze moraalridders verontwaardigd moord en brand, soms worstelend met de vraag welk standpunt ze moeten innemen, zoals momenteel met betrekking tot het oplaaiende geweld en de militaire interventie op de Gazastrook. Hamas of Israël?

Maar of het nu om ‘Nooit meer concentratiekampen’gaat of ‘Nooit meer Townships’, voorlopig ligt er in Cuba tot op de dag van vandaag een kamp, opgezet en gerund door Europa’s grootste westerse bondgenoot, dat qua schending van mensenrechten niet onder doet voor de rest: Guantánamo Bay!

Hoewel ik van mening ben dat je potentiële terroristen mag oppakken mits je zeker weet dat zij plannen smeden om aanslagen te plegen of om de maatschappij te ontwrichten, is het een schande dat het mogelijk is om honderden mannen op te sluiten zonder enige vorm van bewijs doch uitsluitend op grond van hun herkomst. Deze mannen worden zonder enig vooruitzicht op een proces vast gehouden en inmiddels is bekend dat zij ten prooi vallen aan stelselmatige vernedering en belediging van hun geloof tot aan marteling toe.

En terwijl Biko zich mogelijk omdraait in zijn graf heeft Barak Obama inmiddels toegezegd de basis tijdens zijn ambtstermijn te willen sluiten. Idool was hij al voor mij, maar wanneer hij deze belofte na komt dan wordt hij eveneens mijn held. De toekomst zal uitwijzen of hij mijn nieuwe helddool wordt. Net als Steve Biko.


16 reacties

SIMBA · 13 januari 2009 op 13:24

[quote]maar wanneer hij deze belofte na komt dan wordt hij eveneens mijn held[/quote]
En de mijne!

Mosje · 13 januari 2009 op 13:32

En nu maar hopen dat die Obama alle verwachtingen kan waarmaken, ik vrees niet het ergste, maar twijfel wel.

Sofia · 13 januari 2009 op 20:48

Hoe uit zich jouw idoolschap?
Sta je ook op de barricades?
Of draag je ovrdag een t.shirt met zijn afbeelding en slaap je rustig op een kussen waar zijn hoofd op prijkt?

Ervaar het stuk als saai; geen duidelijke opbouw,geen passie voelbaar.

Krasblog · 13 januari 2009 op 21:28

Beste Sofia,

Zal ik wel reageren, zal ik niet reageren….?

Met uitzondering van je laatste regel waar ik absoluut begrip voor heb, je mag het immers saai, slecht, passieloos en bagger vinden, ben ik verbaasd over de rest van je reactie.
Beetje vreemd eerlijk gezegd, maar misschien lees en begrijp ik het verkeerd.

Maar misschien kun je het me uitleggen want ik wil graag leren.

Groet,

Krasblog

Sofia · 13 januari 2009 op 21:50

Vorm die diepe waardering eens om in een actie. Sta zelf eens op de barricades.
Voer je eigen revoluties. Dat zou Biko vast leuk vinden. Leuker dan erover lullen.
…..
Maar goed, ik ken je niet, wie weet is het bij jou na Woorden ook Daden….

Krasblog · 13 januari 2009 op 22:04

[quote]Maar goed, ik ken je niet,……..[/quote]

Nu snap ik het.

Maar nog even dit:

Los van de vraag of ik een man van woorden en/of daden ben, we kennen elkaar immers niet, begrijp ik dat zolang een (amateur-)columnist niet zelf op de barricades heeft gestaan, hij niet over idolen en helden mag/kan schrijven.

Die regel kende ik niet, en het is maar de vraag is of dit in de toekomst van invloed zal zijn op de keuze van mijn onderwerpen. Heb ooit een verhaal over een zoekgeraakt Christusbeeld in Zweden geschreven maar, niet alleen vanwege de afstand, heb ik geen deel genomen aan de zoekacties. Had deze column niet door mij geschreven mogen worden?

Is dat wat je bedoelt? Mag ik niet over Idols schrijven zolang ik zelf niet op die stip heb gestaan? Niet over sport zolang ik die zelf niet beoefen?

Beste Sofia, na deze verhelderende constatering zou ik je vriendelijk willen vragen om ook een column te plaatsen, want ik snak naar goede voorbeelden.

Ik zie hem (ze) met belangstelling tegemoet.

Groet

Krasblog

Siebe · 13 januari 2009 op 23:02

En dan kijk je in die – met respect – mooie hondenogen van de auteur, zo bij zijn reacties, met name op de reactie van Sofia, en dan denk je van: ‘nee, ik kan het absoluut niet maken om iets lulligs te zeggen.’

Maar ik heb toevallig net [b][url=http://www.elsevier.nl/web/10219634/Nieuws/Buitenland/Ex-gevangenen-Guantnamo-weer-in-terreurstrijd.htm]dit artikel[/url][/b] gelezen, vind dat je constructie van de column – die zo om Biko heen gebouwd is, om [i]somewhat out of the blue[/i] bij Obama terecht te komen en zie zelf nou eenmaal niet zoveel in de Obama-religie waar jij je kennelijk bij voorinschrijving al bij aangesloten hebt.

En dan zie ik die ogen van je plaatje weer en dan denk ik: goeie column man…

Wil jij mijn helddool zijn?

Gr
s

fijnedagnog · 14 januari 2009 op 01:23

De inhoud spreekt me wel aan krasblog. Wat mij betreft mag het iets speelser geschreven worden zodat het wat lekkerder leest. Maar ik voel je fanatisme en dat is altijd goed.
Zo goed dat de discussie over je column 😉 boeiend is.
Nu nog even zeiken. Het is Barack i.pv. Barak

Fijnedagnog

Mien · 14 januari 2009 op 07:40

Het wordt pas echt spannend als helddolen gaan dolen … terecht komen in chaos … want uit chaos groei je verder!

Krasse column! Eens met Siebe. Goed aan elkaar geregen en verbonden historische feiten.

Puntje van kritiek:
[quote]‘helddolen’ (dubbel d graag, maar altijd beter dan swaffelen) [/quote]
Het woord helddolen wordt aan het einde van je column al verklaard. Het misstaat in de inleiding en is niet relevant voor je verder inhoudelijk opgzette column.

Mien

doemaar88 · 14 januari 2009 op 09:09

[quote]Hoewel ik van mening ben dat je potentiële terroristen mag oppakken mits je zeker weet dat zij plannen smeden om aanslagen te plegen of om de maatschappij te ontwrichten, is het een schande dat het mogelijk is om honderden mannen op te sluiten zonder enige vorm van bewijs doch uitsluitend op grond van hun herkomst.[/quote]

Verschrikkelijk, heb ik eens een film over gezien. Je stuk zet mij wel aan het denken, dat is een goed gegeven, Krasblog! 😉

Sofia · 14 januari 2009 op 10:12

Ach Kras, ik kan me gewoonweg irriteren aan mensen die passief een actieve held aanhangen, een shirtje dragen en daarmee een gevoel beleven als haddden ze samen met hem of haar op de barricades gestaan.
Mijn column staat in de wachtrij, door voor publicatie al te reageren op andere columns, verwacht ik ook niks anders dan eerlijke, (hard) kritische reacties.
Ik zet dan ook geen foto bij mijn profiel 😀 om eventuele verzachting te voorkomen.

Krasblog · 14 januari 2009 op 11:16

Sofia,

Het laatste wat ik erover zeg/schrijf is dit:

Het is prima dat je reageert op een column, en je er voor mijn part aan irriteert, nu trek je conclusies die je niet kunt trekken en veroordeelt de columnist met argumenten die niets met de inhoud van de column te maken hebben.

Je mag het nog zo oneens met de strekking zijn, walgen van de vorm, stijl, saaiheid enz. en daar de columnist op aanspreken. Nu val je de schrijver aan op grond van verwijten (volgens jou zou ik zelf op de barricades moeten klimmen, maar misschien doe/deed ik dat ook wel,en misschien ook niet maar wat weet jij daarvan?).

Nu raakte je reactie kant noch wal.

Mijn ervaring is dat de reacties hier bij columnX
[quote]eerlijk, (hard)kritisch[/quote]
en leerzaam zijn. Je hoeft niet eerst als een dolle om je heen te meppen om dat te bereiken.

[quote]Ik zet dan ook geen foto bij mijn profiel om eventuele verzachting te voorkomen.[/quote]

Bedoel je dat wanneer ik een foto van Bambi bij mijn profiel zou hebben geplaatst de reacties milder zouden worden? Denk je dat Siebe dat in zijn reactie (hieronder) bedoelt? Daarmee doe je de deskundigheid en de eerlijkheid van veel CX’ers te kort.

Groeten,

Krasblog

Krasblog · 14 januari 2009 op 11:30

@ Siebe : Heb het artikel inmiddels gelezen. Bedankt.

@ Fijnedagnog: Bedankt en je hebt gelijk. Slordig van me.

@ Mien: Je hebt absoluut gelijk. Eerlijk gezegd besefte ik dat al in de week tussen zenden en plaatsing. Die quote past niet in dit stuk.

@ Aan allen: Bedankt zover voor jullie reacties.

Krasblog

Ma3anne · 14 januari 2009 op 21:40

Ten eerste: Nieuwe woorden kunnen leuk zijn, maar helddool? Klinkt lelijk en het geeft me het gevoel van een stijlfout in de richting van een tautologie.

Ten tweede: ik vind de column gewoon goed en gepassioneerd geschreven. Biko kende ik niet. Dus ook nog eens informatief, wat mij betreft.

@Sofia: Ik heb een sterk vermoeden dat je een man bent die onder een vrouwennaam schrijft. Misschien een oude bekende hier?
Wat een onzin, dat je letterlijk op barricades zou moeten staan om een mening te verkondigen.
Tip (ook aan Jacob): zeg nooooit meer ‘ik irriteer me’, want dan ga ik slaan. :toeter:
Het is ‘ik erger me’ of ‘het irriteert me’.

Dees · 15 januari 2009 op 13:55

Ik houd wel van de passie die je aan de dag legt als je het over je helddolen hebt. Barricades zijn verre van onmogelijk in het geschreven woord Sofia, ik vind dat je daarmee een misvatting neerlegt.

Helddolen vind ik een goede naam, maar op de een of andere manier meer voor de overleden exemplaren. Helden die dolen in het hiernamaals, want op lauweren rusten in de hemel is niets voor helden. Zoals ik het zie.

Mooi geschreven krasblog.

Anne · 15 januari 2009 op 20:43

Inderdaad, ook met woorden kunnen barricades gebouwd worden. Of deze column daar een voorbeeld van is blijft de vraag; of het de bedoeling was om daar al schrijvende op te klimmen….dat geloof ik niet.
Verder is het natuurlijk niet iedereen gegeven om een rol in de schijnwerpers te spelen. Hoeft ook niet. Daar is charisma voor nodig, en anders de overtuiging dat de echte leider volgers behoeft om zijn of haar punt te ondersteunen. Echte helden zijn voor (ook) mij diegenen die stil en rustig hun werk doen, anderen verzorgen en daar niks voor terug vragen.
Voor mij meandert de column mooi naar het slot.

Geef een antwoord