Gezeik

Ze had nog snel een blik in de ruit van het bushokje geworpen alvorens lijn 118 de deuren opende. Ze was trots op haar nieuwe lippen sinds ze deze drie maanden geleden met Botox had laten opspuiten. Hoe dikker hoe beter. In de bus zou ze ze nog een keer extra stiften met haar L’Oreal lippenstift en ze genoot ervan als ze merkte dat er naar haar gekeken werd. Bloedrood getuite lippen. Om te zoenen zo mooi. Althans dat vond ze zelf.

Een huilend Angoleesje en een trotse CDA’er

Hoeveel columns over Mauro zullen er nog verschijnen de komende weken? Vermoedelijk veel, en dat is maar goed ook. Want je merkt dat na de stemming van afgelopen dinsdag in de Tweede Kamer het nieuws alweer wordt overschaduwd door de crisis in Europa, referenda in Griekenland en voor mijn part de onenigheid tussen Johan Cruijff en het bestuur van Ajax. Het nieuws komt en het nieuws gaat. Maar Mauro mag niet vergeten worden dus moeten wij hopen dat hij op de aandacht van de media mag blijven rekenen.

Soepel

“Maar je kunt toch vijf minuten langs komen?”, en nadat ik had gestameld dat ik mijn best zou doen verbrak ik de verbinding. Ook dat nog: een verjaardag.

Vanmorgen vloog ze nog

Vierentwintig jaar hadden we elkaar niet meer gezien terwijl we nota bene jarenlang in het zelfde dorp hebben gewoond. Nooit kwamen we elkaar tegen bij de supermarkt, het postkantoor, nee zelfs niet in het theater ondanks ons beider voorliefde voor toneel. Maar vanmiddag stond ik oog in oog met haar terwijl ik me wegdraaide van het condoleanceregister dat ik zojuist getekend had. Ingetogen knikkend, zoals dat gepast is, begroetten we elkaar alsof we elkaar de dag daarvoor nog hadden gezien. En natuurlijk had ik allang bedacht dat ik haar vandaag zou tegenkomen gezien het contact dat zij tot aan het overlijden met Loes had onderhouden.

Milly is dood

Milly is dood. Dit verschrikkelijke nieuws kan niemand zijn ontgaan. Het begon dinsdagavond toen de media over elkaar buitelden op televisie en Twitter met het bericht dat men aan het graven was in de tuin van een buurman. Nog voor dat er überhaupt een lichaam was gevonden meenden sommige journalisten al te weten, zich beroepend op ‘hooggeplaatste bronnen’ binnen de politie, dat ze daar begraven lag. De jacht op de primeur nam even grote vormen aan als de wanhopige zoektocht naar het verdwenen meisje.

Vrijwilliger

Dinsdag 15 maart was ik als nieuwbakken vrijwilliger aanwezig bij een informatieavond welke door de lokale tennisclub werd georganiseerd inzake de Drank- en Horecawet. Een kleine 40 leden hadden gehoor gegeven aan de oproep van het bestuur om met enige regelmaat hun steentje bij te dragen aan het draaien van bardiensten. Nu onze club sinds de aanvang van dit seizoen geen vaste beheerders meer heeft is er besloten om de exploitatie in eigen beheer met behulp van vrijwilligers te runnen. Speciaal hiervoor was er een vertegenwoordiger van de gemeente die een presentatie hield over de plichten welke ons als volunteer te beurt vallen.

Vlammen zonder Vrijheid !

Vlammen voor Vrijheid, zo heette het gala dat Amnesty International in Carré organiseerde ter gelegenheid van de zestigste verjaardag van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Deze onafhankelijke organisatie die zich al jaren inzet voor afschaffing van de doodstraf komt op voor de mensenrechten zoals die bijvoorbeeld in landen als China stelselmatig worden geschonden, en neemt stelling tegen dictaturen.

Tania Jacobs

Ik ken alle namen nog op de foto ook al is het achtendertig jaar geleden en heb ik ze nooit meer gezien. Vierendertig kinderen van een jaar of 10 oud. Frisse gezichtjes, enkelen met ouderwetse soms scheefzittende ziekenfondsbrilletjes, jongens met veel te lang haar coupe Cruijff en sommigen gehuld in fel gekleurde kleding behorend bij de nadagen van het Flower Power tijdperk. Zo op het oog onschuldige kinderen in de vijfde klas van de basisschool in 1971.

So help me God !

Ontroostbaar was hij en dikke tranen biggelden over beide wangen. Snikkend zat hij op de rand van zijn bed naast de opengeslagen half ingepakte koffer. Overal om hem heen lagen de stille getuigen van zijn woede-uitbarsting in de kamer, van wild van zich afgesmeten sportschoenen en kapot gescheurde tijdschriften tot de restanten van wat ooit zijn laptop was.

Topverkopers

Nee, nee, nee, niet ook nog een programma over een competitie tussen zogenaamde topverkopers was het eerste dat ik dacht toen Jort Kelder dit vorige week aankondigde in P & W. Het pedante snobje meldde dit voor de KRO te gaan presenteren.

Helddolen

Iedereen heeft zo zijn helden en idolen. Is voor de één de Paus een held en is dat voor een ander Ghandi, Nelson Mandela, JFK of voor mijn part Geert Wilders, Rita Verdonk of Jan Smit, ook ik heb zo mijn ‘helddolen’ (dubbel d graag, maar altijd beter dan swaffelen) zoals Leonard Bernstein, Theo van Gogh en Steve Biko. Eerstgenoemde valt meer in de categorie ‘idool’, Van Gogh en Biko vind ik echte helddolen.