Ik mis geen modeshow op tv. Op welk exotisch kanaal er ook een uitgezonden wordt, ik kijk! Naar ragfijne meisjes in ragfijne niemendalletjes. Naar het fascinerende loopje dat je alleen op catwalks ziet. Een model zet haar linkervoet uiterst rechts en net op tijd om te voorkomen dat ze omvalt zet ze haar rechtervoet uiterst links. Het resultaat is een zinnenprikkelende dans voor vrouwelijke lichamen. Maar terwijl een stoet bloedmooie elegante ranke meiden sensueel voorbijmarcheert gaat het in het commentaar van modejournalisten uitsluitend over wat ze aanhebben. Modejournalisten, meestal vrouwen, praten over kleuren, plooien, stoffen, kantjes, ruiten, strepen, roesjes, riempjes, gespjes, pailletten, edelstenen, knoopjes, mouwtjes, kraagjes en zoompjes. Desnoods over transfers van topontwerpers tussen topmerken. Ik luister aandachtig naar ze en ben het met ze eens dat de kleding de moeite meer dan waard is. Maar toch heb ik het gevoel dat ze het over bijzaken hebben. Het zijn uiteindelijk de vrouwenlichamen die er mee getooid zijn die de schoonheid bepalen van de twee-eenheid textiel-lijf. Soms heel direct doordat strategische lichaamsdelen niet bedekt zijn. En waar dat wel geval is lijkt gekleed soms bloter dan bloot. Soms kan je dwars door een textielgeworden creatieve impuls van een modekoning heen kijken. Of zit een creatie zo strak dat zelfs geen porie of haarzakje aan de aandacht kan onsnappen. En onderschat niet de kracht van suggestie. Niets zet de verbeelding zo effectief in werking als een rok.

Omdat een ontwerp staat of valt met het lijf van wie het draagt hebben de fashiongenieën al met al een beperkte inbreng. Door hun creaties te laten showen door oogverblindende modellen maken couturiers dankbaar gebruik van hun schoonheid om de ontwerpen extra cachet te verlenen. De modejournalisten zwijgen daarover. Alle schoonheid schrijven ze toe aan de creatieve geest van de ontwerper. Je hoort ze niet over vrouwelijke welvingen. Ook niet over perfecte billen of verleidelijke blote ruggen. Tepels die zich zich brutaal aftekenen in de flinterdunne stof waarmee de borsten althans in beginsel bedekt zijn worden straal genegeerd. Doodgezwegen wordt de welgevormde modellenborst die soms speels de vrijheid krijgt van zo’n topcouturier. Niets zeggen de modemutsen over ultieme benen waarvan de lengte tot aan de grens van de betamelijkheid benut wordt. Geen woord over verrukkelijke tot diep in de liezen reikende buikjes.

De roerende eensgezindheid in de modewereld is te danken aan het ontgoochelende geheim dat ze samen verborgen proberen te houden. Dat het peperdure spul zonder de ondersteuning van het lijf van een oogverblindend model verbleekt. Terwijl zo’n model er zelf in een juten zak van 1 euro even oogverblindend blijft uitzien. In wiens belang zou het ook zijn om de bijdrage van modellenlichamen aan de glans van de topstukken uit de couture breed uit te meten? Niet van de ontwerpers, niet van de babbelaars over mode, niet van de modellen en zelfs niet van de klanten. Die kopen een illusie. Zonder die illusie geen mode. En zonder mode geen ontwerpers, modebabbelaars en modeshows. En ook geen bloedstollend mooie meiden die met hun met aardige niemendalletjes omhangen goddelijke lijf lopen te paraderen. Lang leve de mode!


20 reacties

Kees Schilder · 16 maart 2005 op 09:26

[quote]Terwijl zo’n model er zelf in een juten zak van 1 euro even oogverblindend blijft uitzien[/quote]

Zeg nou zelf Mauritzz, meer dan een jutezak, is die “fashion”toch niet?
Dat de consument daar in trapt- afgezien van alle andere bullshit waar zij intrapt, maar dat terzijde-is juist de kracht van de hedendaagse manipulatie/hersenspoelingtechniek.Ik bedoel maar, Sektes maken daar al jaren gebruik van.
Ik vind de column heerlijk en tegelijkertijd prikkelend geschreven.Zeker voor iemand die uitsluitend met fietsen bezig is 😀
liefs
Keezz

WritersBlocq · 16 maart 2005 op 10:17

Lekker pittig, en joh, smaken verschillen. Ik hou niet van het anorexia-type m/v en zo zie ik die vleselijke niemendalletjes wel, in hun niemendalletjes gekleed.Vertel eens over die fietsen?

Wright · 16 maart 2005 op 10:52

[quote]In wiens belang zou het ook zijn om de bijdrage van modellenlichamen aan de glans van de topstukken uit de couture breed uit te meten? Niet van de ontwerpers, niet van de babbelaars over mode, niet van de modellen …[/quote]

Mmm, dat van de modellen valt nog te bezien.
Waren modellen vroeger nog naamloze kapstokken voor de ontwerpers, tegenwoordig is dat zeker niet meer zo!
De topmodellen zijn tegenwoordig vaak bekender dan het merk waar ze voor paraderen. En niet onverdienstelijk: Zo verdient de Oekraïense Mila Jovovich ongeveer 9 miljoen euro per jaar. de Braziliaanse Giselle Bundchen ongeveer 8.5 miljoen. De Duitse Heidi Klum int een kleine 7 miljoen euro per jaar.

Kees Schilder · 16 maart 2005 op 11:55

[quote]En niet onverdienstelijk: Zo verdient de Oekraïense Mila Jovovich ongeveer 9 miljoen euro per jaar. de Braziliaanse Giselle Bundchen ongeveer 8.5 miljoen. De Duitse Heidi Klum int een kleine 7 miljoen euro per jaar[/quote]

Kun je nagaan hoe debiel de wereld in elkaar zit.Maar dat is weer een andere discussie

Maurits · 16 maart 2005 op 14:45

[quote]Vertel eens over die fietsen?[/quote]
Beste WritersBlocq, Als het mooi warm weer is fiets ik graag. En hard. Op de racefiets. Dat helpt wel om een “anorexia-type(m)” te blijven. Gelukkig wel! En ik ben ook gek op vrouwelijke anorexia-types. Zoals topmodellen.

Ab · 16 maart 2005 op 16:20

Hoi Mauritz,leuke column, dus jij valt op de anorexia types.Moeten zij ook nog kunnen fietsen? Geef mijn maar tussen 1.60 en 1.70 mtr maatje 42.Maatje 36 of 38 vind ik niks,kan je aan de achter zijde zelf mee trekken. groetjes ab. 😀

WritersBlocq · 16 maart 2005 op 16:34

Hey Mauritzzzzzzzoef! Daar ging je dan alweer! Hard fietsen is niks voor mij, ik loop al hard in alle sloten tegelijk, vaak zonder een stap te zetten 😀 😀 😀

Maurits · 16 maart 2005 op 20:06

[quote]dus jij valt op de anorexia types[/quote]
Beste Ab, Ik val op mooie slanke meiden, liefst 1,80 m. maatje 34 😉
[quote]Geef mijn maar tussen 1.60 en 1.70 mtr maatje 42[/quote]
Dus dat heb je liever dan Naomi Campbell? Of Gisela Bundchen?

Ma3anne · 16 maart 2005 op 20:09

Je beschrijft het weer mooi, Maurits. Mij fascineren altijd die uitgestreken smoeltjes van die meisjes, waarmee ze benadrukken dat zij er eigenlijk niet toe doen. En dat maakt ze voor mij ook fascinerend. Heb wel altijd de neiging om ze uit te nodigen om eens een stevig bord Brinta te komen eten.

En euh… mijn dochter van 1,85 en maatje 36 houd ik maar effe bij je uit de buurt… en aan de stevige havermoutpap. 😛

Dees · 16 maart 2005 op 20:11

Hee Maurits,

Ben jij eigenlijk nog maagd? 😀

Of kom je die droomvrouwen ook in het echt tegen en willen ze dan ook nog jou?

Maar, keep on dreaming. Het is, hoe dan ook, geinig leesvoer.

Mosje · 16 maart 2005 op 20:12

Als jij over mooie meisjes schrijft, lieve Mauritz, ben je toch het best op dreef.
Die column over AOW, die vergeten we gewoon. Okay?

Maurits · 16 maart 2005 op 20:31

[quote]En euh… mijn dochter van 1,85 en maatje 36 houd ik maar effe bij je uit de buurt… en aan de stevige havermoutpap. [/quote]
Nee Ma3anne alsjeblieft, zet haar niet aan de havermoutpap!!! Kan je een foto van haar sturen?

[quote]Ben jij eigenlijk nog maagd? [/quote]
Nee! Is dat jou fetish Desaparecida, maagden?

[quote]Of kom je die droomvrouwen ook in het echt tegen en willen ze dan ook nog jou?[/quote]
Vandaag ben ik met een mooie slanke droomvrouw op bezoek geweest bij een andere. Maar ik moet helaas toegeven dat het daarbij bleef:-( En daar blijft het helaas wel eens vaker bij. Maar dat is geen reden om mijn verwachtingen bij te stellen. Dromen is ook een aangenaam tijdverdrijf. En een perfecte inspiratie voor een column.
[quote]Als jij over mooie meisjes schrijft, lieve Mauritz, ben je toch het best op dreef.[/quote]
[quote]Die column over AOW, die vergeten we gewoon. Okay?[/quote]
OK Mosje. Maar als jij straks 65 bent en de jongelui weigeren voor jouw bord brinta, je kopje koffie en het koekje te betalen dan moet je niet bij mij aankloppen 😉

pepe · 16 maart 2005 op 20:56

Zullen we dan 14 mei allemaal in jutezak verschijnen? Kom jij dan ook?

Ik spaar vetrollen, maar ongemerkt raak ik ze ook zo weer kwijt, dat lijkt ideaal voor menig mens dat een pondje te veel draagt. Maar dat is het niet.

Ma3anne · 16 maart 2005 op 22:12

Nee, ik stuur geen foto. Ben bang dat je hier dan niet meer weg te slaan bent. 😀

Maurits · 16 maart 2005 op 22:36

[quote]Nee, ik stuur geen foto. Ben bang dat je hier dan niet meer weg te slaan bent. [/quote]
Als ik wil kan ik heel aangenaam gezelschap zijn. Vooral voor mooie dames 😉

Dees · 16 maart 2005 op 23:07

[quote]Is dat jou fetish Desaparecida, maagden?[/quote]

Maurits toch… Vergeet je een ‘w’ 😀

En om te antwoorden, nee, al kan ik me wel verwonderen over vertekende (zelf-)beelden…

Maurits · 16 maart 2005 op 23:32

[quote]Maurits toch… Vergeet je een ‘w’ [/quote]
Toch lief van je om te erkennen dat ik die w alleen maar vergeten ben. En dat je er dus van uit gaat dat ik wel beter weet. Maar ere wie ere toekomt, jij vond de fout. Toch miste je er ook 1. Het is ‘fetisj’ niet ‘fetish’!
[quote]En om te antwoorden, nee, al kan ik me wel verwonderen over vertekende (zelf-)beelden…[/quote]
Ergens ben ik benieuwd wat je hiermee uit wiens duistere spelonken omhoog wilt halen. Maar ik vraag me ook af of je wel in de gaten hebt welke betekenislagen er in schuil kunnen gaan. Ik waag me er niet aan….

Walter_Ego · 17 maart 2005 op 03:34

Is de kunst van het columnschrijven al dan niet een absurde uitvergroting maken van een [b]strak omlijnd[/b] gegeven waarbij de lezer én de schrijver [b]een spiegel[/b] wordt voorgehouden?
En is het niet de reflectie van de spiegel die inhoudelijk verantwoordelijk is voor de column, en niet de schrijver die als leidend voorwerp dient?
De mythe wil dat het niet altijd even gezond is zichzelf in plaats van het onderwerp te spiegelen.

[quote] Dat helpt wel om een “anorexia-type(m)” te blijven. Gelukkig wel! En ik ben ook gek op vrouwelijke anorexia-types.[/quote]

Je hebt gelijk. Ook ik ben gek op vrouwelijke anorexia-types. (lees: Ik word er een potje retegeil van!)

[img]http://omeuescape.blogs.sapo.pt/arquivo/anorexia41.jpg[/img]

[b]Maak me gééééék.[/b]
[img]http://omeuescape.blogs.sapo.pt/arquivo/anorexia1.jpg[/img]

[b]Hou me tegen.[/b]
[img]http://www.neuropsychiatria.pl/zdjecia/Anorexia/ano_3.jpg[/img]

[b]Ik houd het niet meer.[/b]
[img]http://polis.nbtsc.org/~mothership/Unstolen/fotos/furtherart/anorexia.jpg[/img]

Sorry, ik ben even een doekje halen….. moment.

Groet Walter & Friends. 8-)[b]

[size=xx-small]Disclaimer:

Walter had eigenlijk Narcisius moeten heten. Helaas was die naam al vergeven.
Walter kampt enigszins met dezelfde problematiek als hij tracht te beschrijven in zijn reactie. Dat is zijn spiegel.
Neemt u het Walter niet kwalijk, hij moet nog veel leren.
[/size][/b]

Maurits · 17 maart 2005 op 12:10

Beste Walter, Aan je reaktie kan ik helaas geen touw vastknopen. En voor jouw informatie als nieuweling: als we het hier over “anorexia types” hebben dan zijn we al bezig het nobele middel van de overdrijving te gebruiken. Met overdrijven moet je oppassen. Het kan erg makkelijk over de top gaan (je plaatjes) en dan dient het geen enkel doel meer.
[quote]Neemt u het Walter niet kwalijk, hij moet nog veel leren.[/quote]
Inderdaad maar het zij je vergeven. Voor 1 keer.

Walter_Ego · 17 maart 2005 op 12:22

[quote] zijn we al bezig het nobele middel van de overdrijving[/quote]

Ik houd van kankertypes…?

[img]http://www.nonsolomusica.it/files/news/sigarette.jpg[/img]

En dat was 2.

[b][size=xx-small]Disclaimer:

Walter had eigenlijk Narcisius moeten heten. Helaas was die naam al vergeven.
Walter kampt enigszins met dezelfde problematiek als hij tracht te beschrijven in zijn reactie. Dat is zijn spiegel.
Neemt u het Walter niet kwalijk, hij moet nog veel leren.
[/size][/b]

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder