We houden het al vijf dagen vol, hij en ik, met én voor elkaar.
En als je ’t mij vraagt is dat een behoorlijke karwei. De namen van onze twee eerste nakomelingen –Gabriel en Ekram- zijn inmiddels al geregeld, evenals de werkverdeling (“you: professor, me: no work”) en de tuin (als het van hem afhangt: “only grass”)

Als het maar allemaal zo simpel was…

Zo heb ik bijvoorbeeld af en toe mijn twijfels over zijn betrouwbaarheidsgehalte.

Aanleiding daarvan zijn onder andere:
a) zijn “19 jaar” -hij ziet er minstens 21 uit; b)de overvloed aan vrouwelijke “collega’s” in zijn gsm -hij is werkloos;
c) zijn verjaardag -als ik hem mag geloven dan verjaart hij iedere maand [i]minstens[/i] een keertje
d) zijn “sigarettenoponthoud” – “schat, mag ik je zakmes eens uit je broek… hé, Marlboro?!”
e) zijn afkomst – een bril om te zien dat hij geen Rus is zoals hij bij hoog en laag beweert, heb ik niet nodig

En toch…

Aan plezier hebben we geen gebrek. Integendeel zelfs. Neem nu gistermorgen tussen de potten en pannen. Hij: Robbie Williams, ik: Lily Allen op [i]Bongo bongo…je ne t’aime plus[/i] We zaten net aan [i]they say I am a clown making too much dirty sound[/i] toen Brossir “zijn (geeuw) jullie hélemaal (geeuw) gek geworden (geeuw)?” de keuken kwam binnenstrompelen.

Mijn vriendje vond het slaperige gezicht van zijn vriend behoorlijk grappig. Aan zijn plezier kwam echter een einde toen hij zag dat Brossir [i]zijn Armani-shirt(!) [/i] droeg. “Me wear it today, [i]idzja[/i]!” Misters ogen spuwen vuur. Brossir mompelt een “sorry” en “you wear my green Armani today.”

Een vijftal minuten later is alles weer koek en ei. Mijn vriendje draagt Brossirs [i]green Armani, [/i] Brossir draagt nog steeds Misters [i]red Armani[/i].
“You like it?” vraagt Fotomodel met een glimlach die geen “nee” duldt. “I like you.”
De twee jongens schaterlachen, voor het eerst vandaag.

Categorieën: Maatschappij

axelle

“I am good, but not an angel. I do sin, but I am not the devil. I am just a small girl in a big world trying to find someone to love.” ― Marilyn Monroe

6 reacties

arta · 4 januari 2007 op 11:37

Door de overdosis witregels, de vele leestekens en het veelvoudig gebruik van Engels leest het niet echt lekker, hoewel ik het verhaal wel leuk vind!
Ik ben benieuwd naar je volgende!
🙂

KingArthur · 4 januari 2007 op 12:02

Sorry dat ik het zo bot formuleer maar ik snap er geen zak van.

Het begint al met je opening: We houden het al 5 dagen vol, hij en ik, met en voor elkaar. Wat houden jullie al 5 dagen vol?

Ik denk dat je vergeet dat een lezer een hoop voorinformatie niet weet die voor de schrijver wel bekend zijn. M.a.w. probeer als schrijver ook eens in de huid van de lezer te kruipen.

pally · 4 januari 2007 op 14:44

Voor mij is het een abstracte column. De lezer moet toch echt meer informatie hebben. volgens mij! :eh:

DreamOn · 4 januari 2007 op 15:28

Vage column. Als ik het goed begrijp ben je verliefd op een onbetrouwbaar figuur. Maar omdat jullie wel lol hebben met elkaar ga je met hem verder? Zoiets? 😕 😕

pepe · 5 januari 2007 op 18:47

Een beetje moeilijk te volgen deze column, toch denk ik wel dat er meer in kan zitten. Nu zeggen al die namen mij al helemaal niks.

Op naar de volgende.

Bitchy · 6 januari 2007 op 07:54

Begrijp er weinig van 😕

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder