In de trein zat ik. Op een kleine 5 minuten afstand van mijn reisdoel.
Het regende hard buiten. Ik hoopte dat de regen zou inzien wat een slechte invloed zij had op mijn humeur zodat ze zichzelf zou doen verdwijnen. 5 minuten later bleek wat een verschrikkelijke egoist de regen wel niet was. Daar stond ik dan. Nat tot op het bot, dat het vlees ervan af weekte, en ook nog eens te laat.
‘Wat een achterlijk gat is dit toch’, zei ik iets te hard tegen mijzelf, waarna een boze zwijndrechtenaar mij destructief aankeek. Wat een achterlijke inteeltkop had die vent! Dit verzweeg ik dit maal echter veilig.

Ik pakte mijn vouwfiets en begaf me naar mijn bestemming. Wat voor een belachelijke kotsplekken van architectuur ik onderweg te bekijken had is alleen te beschrijven aan mensen die de oorlog hebben meegemaakt.Die weten wel wat lijden is.
Met een vrij grote zekerheid kon ik vaststellen dat mijn humeur niet op zijn allerbest was deze dag. Waardoor het precies kwam wist ik even niet, maar toch had ik het flauw vermoeden dat het iets te maken had met het feit dat mijn leven dat op alle mogelijke manieren mis was gegaan. Niet dat dat de beste niet kan overkomen natuurlijk!
Nouja, genoeg gedacht. Dat stompt zo af.

Eenmaal aangekomen bij mijn bestemming, stapt ik af.
IK stond voor een klein doodgewoon rijtjeshuis in een doodgewone straat in een doodgewone buurt.
Vooral het ‘dood’ in doodgewoon kwam voor het gevoel hierbij naar voren.

Ik liep naar de deur en belde langdurig aan.
na even wachten hoorde ik gestommel op de gang en nog iets later ging de deur open.
Een oud vrouwtje stond onwennig in de deuropening.
Ze was zich zichtbaar aan het afvragen hoe lang het al niet geleden was geweest dat ze bezoek had gehad. Licht hoopvol keek ze naar mij op. Ik trok echter mijn sombere gezicht en zei tegen haar; ‘Ik kom u het slechte nieuw brengen, mevrouw’.
Ze trok ietswat bleek wegen vroeg mij huiverig: ‘wat is er gebeurd..?’
Onmiddelijk stompte ik haar hard in het gezicht, en schreeuwde ik al spuwend tegen het lichaampje dat hard tegen de grond ging:
‘SLECHT WEER STEMT MIJ ONGUNSTIG BIJ HET BELLETJE TREKKEN!!!!’

Het was even stil.

Mijn optreden had de dood van het oude vrouwtje betekend.Ik streepte haar adres van mijn lijstje af.

Je kunt veel van mij zeggen, maar mijn hobbies neem ik serieus.

Categorieën: Gein & Ongein

11 reacties

tontheunis · 3 november 2004 op 21:46

Zinloos geweld bestaat dus ook in schriftelijke vorm… Jammer.

TT

Ma3anne · 3 november 2004 op 21:56

… 😕

sally · 3 november 2004 op 22:18

ja, dat had ik ook marianne. 😕
Eerst de andere reaktie maar afwachten, dacht ik.
Misschien heb ik het niet goed begrepen.
En wordt hier het achterlijke van zinloos geweld, driedubbeldik beschreven.
Nou, dat is dan gelukt!
Sally

Wright · 3 november 2004 op 22:21

Mag ik vragen wat je beweegredenen zijn voor het schrijven van deze column?
Ik kreeg er een nogal ‘onbehaaglijk’ gevoel bij en dan druk ik mij nog zwak uit.
Qua timing valt hij bovendien uitermate beroerd, of was dit juist de opzet?

Dees · 3 november 2004 op 22:42

Wright, bovenin kun je zien wanneer de column geschreven is. Beroerde timing is iig niet de opzet van de auteur.

——

Het verhaal is best grappig, je hebt een leuke stijl. Alleen nu ‘gekleurd’. Pech voor jou.

Groet,

Dees

melady · 4 november 2004 op 00:28

Van deze ‘column’ begrijp ik niets.
De titel niet.

De inhoud niet.

Dezinsopbouw niet.
[quote]Eenmaal aangekomen bij mijn bestemming, stapt ik af.[/quote]

Wat wil je, SimplistiK,
uiteindelijk vertellen?

Groet Melady

archangel · 4 november 2004 op 10:46

Zoals Desaparecida al zegt: aan de datum kun je zien dat deze column al iets ouder is, en in ieder geval geschreven is voor ‘de gewraakte datum’.

Verder vind ik het nogal bijzonder dat het geweld in deze column opeens wordt afgekeurd. Ik kan me genoeg columns herinneren waarin ook geweld gebruikt werd, net zoals hier in een humoristische/absurdistische context. Daar is nooit een probleem van gemaakt!

Ik vind het zelf in ieder geval weer een erg grappig stukje om te lezen, door de stijl en het superdroge taalgebruik 🙂

En @ Melady; volgens mij is er, afgezien van een enkele typfout, weinig onduidelijk aan de zinsbouw 😕

WritersBlocq · 4 november 2004 op 11:21

Ik vind dit geen gein/ongein, begrijp er niets van. Noch van de titel, noch van de inhoud maar dat kan aan mij liggen. Hier en daar een onzorgvuldigheid in de tekst maakt het lezen nog storender.

Fred · 4 november 2004 op 16:59

Regen is in ieder geval mannelijk, dus: Hij

ignatius · 4 november 2004 op 20:13

Beetje veel Brusselmans gelezen? 😉

Mup · 4 november 2004 op 21:13

Waar is de toeter?!?!

Groet Mup.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder