Als bij Patty Brard de telefoon overgaat en het blijkt haar manager te zijn, springt zij een gat in de lucht en ze slaakt een dameskreetje uit. Patty kan het bijna niet bevatten. Tranen rollen ongegeneerd over haar siliconen wangen. Met een lichte vibratie in haar stem vraagt ze haar manager het goede nieuws een keer te herhalen.
‘Ja echt Patty, je word een voicemail!’ Als rijzende ster aan het mediafirnament moet je meegaan met de tijd.
Zaken als persoonlijke sms’jes, een zelf gecomponeerde ringtone, of een eigen screensaver kan dé doorbraak voor iemand betekenen.
Een doorsnee meisje van dertien vertelt elke maandagochtend aan haar vriendinnen dat ze wel drie sms’jes van ’Idol Jim’ heeft gehad.
Tatjana Simic probeert nog steeds met ontelbare screensavers, de homofiele man achter het beeldscherm te ‘genezen.’
Maar dé droom van een zichzelf respecterend wannebee is toch je éigen voicemail te mogen inspreken.

‘Helloos, dit is Emile Ratelband. Pietje is er even niet. Maar dat is niet erg hoor, nee, dat is juist goed!!
Positivo Pietje is even een frisse neus halen. Pietje is zijn negatieve emoties aan het deleten en optimistische feelings aan het downloaden.
Dus spreek na de piep je vrolijke message in… TSJAKAA!’

Als een lopend vuurtje gaat het verhaal rond in de kantine van voetbalclub ‘de eeuwige amateur’, dat ‘Penalty Piet’, Emile Ratelband op zijn telefoon heeft.
De voltallige selectie pakt gelijktijdig haar mobieltje om één voor één het nummer van ‘Pre-pay Pietje’ in te toetsen.
Het ene lachsalvo volgt het andere op.
En nadat de laatste speler de boodschap van Emile beluisterd heeft, wordt er door het hele team in koor de boodschap, ‘TSJAKAA!‘ achtergelaten.

Voor Patty is dit nog toekomstmuziek.
Nachten lang oefent ze aan één stuk door:
‘Haai met Patty Brard. Conny is er even niet. Die ondergaat momenteel een liposuctie-behandeling.’
‘Met Patty. Nee Albert is even weg. Naar de boulevard, geloof ik.’

Dan gaat de telefoon:
‘Ja, met Ralph hier. We hebben je te pakken hoor. Kijk eens om je heen. Daar achter dat raam, daar staat een camera. En daar ook, ja.
Patty, je zit in de herhaling van Banana Split.

Categorieën: Media

13 reacties

godsgift · 27 februari 2003 op 12:36

Hi hi hi Wwwhahahahahahaha heel grappig Martijn.
leuke column.
kus god’s gift 😀

Martijn · 27 februari 2003 op 12:57

Thanx Godsgift.

Kees zou zeggen: ‘voor uw plezier en vermaeck’ of zoiets.

Groet Martijn.

Ps.
Die foto, is dat je echte haar?

godsgift · 27 februari 2003 op 13:13

Nee op de foto niet ,maar ik heb wel lang blond haar van mezelf 🙂 Hoezo?

Martijn · 27 februari 2003 op 14:04

Nou…

Teint, glans en volume van het haar deed mij vermoeden dat het hier om een pruik of extensions ging.
Mede gelet op het feit dat de rest van de foto zo ‘naturel’ doet overkomen, kwam ik tot deze (voorbarige) conclusie.

Groet Martijn.

Kees Schilder · 27 februari 2003 op 14:29

Amice,
prachtige column weer.
En, by the way, de juiste uidrukking is: “Ter leering ende vermaeck”
Een kus van Godsgift.Jij boft maar weer Amice.Zoiets hoor ik nou nooit eens 😕
groet
paco

gast · 27 februari 2003 op 14:49

— reactie gewist door moderator —
— reden: OFFTOPIC!

Martijn · 27 februari 2003 op 14:55

Kees,

De kus der goden is ter leering ende vermaeck.

Daar de glimlach, de échte kus van de ziel is.
– Minna Antrim –

Groet Martijn..

Kees Schilder · 27 februari 2003 op 15:11

Ik buig mijn hoofd in nederigheid, Amice
groet
paco

Godspeed · 27 februari 2003 op 15:17

Beste Martijn,

Mooie Column, ik hou wel van verhalen waar een kantine in voorkomt.
:pint: :pint: :pint: :pint:

Godspeed

Martijn · 27 februari 2003 op 15:22

Daar ik de Engelse taal niet echt machtig ben, ben ik genoodzaakt, bij wijze antwoord, u te verwijzen naar het album ‘New Jersey’ van de boy-band Bon Jovi.
Daarop staat het nummer ‘Bad Medicine’.
Let u met name op de eerste twee zinnen van het eerste couplet.

Groet, Martijn.

Martijn · 27 februari 2003 op 15:34

Godspeed,

Is dat dan de voetbalkantine van: V.V.V.B.* te Horn?
Of de kantine van: E.E.E.B.* te Thorn?

*
Voetbal Vereniging Vijf Bier.
*
Eerst Een Eigengemaakte Bitterbal.

Groet Martijn..

Godspeed · 27 februari 2003 op 15:46

Martijn,

Ik ga meestal naar “An en Thei” de dorpskroeg waar je geen tijdmachine nodig hebt.
Als je de deur open maakt stapje zo terug in de 70er jaren.

Met als extra voordeel dat de kroeg buiten alle dekkinggebieden van de GSM providers ligt. Met Vodafone als uitzondering, deze worden dan ook altijd gebeld, en moeten dan naar huis komen.:-D

Je raad nooit hoe de kroegbaas heet? 😉

Groetjes,

Godspeed,
:pint: :pint:

DirkJan2 · 11 november 2004 op 20:41

Goed verhaal!

Ik heb het ‘Ralph’ stukje wel drie keer moeten lezen voordat ik dacht dat ik h’m snapte of er in ieder geval zelf een mooie betekenis aan heb gegeven. Ik heb er om gelachen, de vraag is of het jouw tekt was of mijn interpretatie. Anyways, een klasse column!

Dirk Jan (2) 🙂

Geef een antwoord