Ik wil verdomme niet in een hokje.
Iedereen heeft vooroordelen. Per definitie. Een ieder die zegt dat dat niet zo is, heeft een vooroordeel over zichzelf. Iedereen. Het komt omdat we als mens in een oog opslag moeten kunnen beoordelen of iemand een geschikte partner is. Los van het feit of vooroordelen terecht of onterecht zijn, we beoordelen mensen op hun eerste gezicht. Het kan zeer goed dat het vooroordeel in positieve zin doorbroken wordt. Maar hoe dan ook zullen we mensen in een hokje plaatsen, op het moment dat wij hen voor het eerst zien.

De eerste indruk die wij van iemand krijgen, gebeurt door middel van beelden die we al kennen. De zogenaamde stereotypen. Het oppervlakkige beeld dat ons gepresenteerd wordt, koppelen wij aan een stereotype. Dit zijn hokjes. Of zoals ze dat vroeger noemden: zuilen.
Hoewel onze huidige maatschappij een manifestatie is van de ontzuiling die na de oorlog heeft plaatsgevonden, bestaan ze nog steeds. Misschien niet meer in de vorm zoals ze toen waren, maar in de stereotypen die we nu kennen. Man. Vrouw. Macho. Homo. Voetballende vrouw of pot. Fundamentalist. Skater. Gabber. Bralstudent.

Ook ik. Ik ontken niet dat ik mensen in hokjes plaats. Echter ben ik ervan overtuigd dat ik gemakkelijk van mijn beeld van een persoon af kan stappen, zowel in positieven, als in negatieve zin. Maar het grootste probleem heb ik met de hokjes waar ik in geplaatst wordt. Althans waar ik van denk dat ik in geplaatst wordt. Ik vind het verschrikkelijk dat de ketel zwart ziet. Maar ik hoor in geen bestaand hokje thuis. Ik wil mijn eigen hokje.

Net begonnen aan een nieuwe studie en dus net nieuwe mensen leren kennen, die mij in hokjes plaatsen. Ik kreeg een groot compliment van een medestudent. Volgens haar voldoe ik niet aan het beeld dat van mij verwacht zou worden. Ik weet niet aan welk beeld ik zou voldoen, maar ik ben blij dat ik er niet aan voldoe. Ik wil mijn eigen hokje.

In reacties die ik krijg, op mijn columns die ik plaats op ColumnX.nl, voel ik onbegrip. Dit komt omdat ik een hokje wordt geplaatst door de mensen die mij lezen. Ik moet net zo leuk, mooi en inhoudelijk schrijven als alle andere verhalen die een ander al geschreven heeft. Opzich geen probleem, want ik zou mij best ondergeschikt kunnen maken aan de gemiddelde lezer of columnist. Hoewel ik het zou kunnen, doe ik het niet.
Het is geen algemene ColumnX wens, dat ik mijn columns zo schrijf dat ColumnX het ermee eens is. Nee, de negatieve kritiek die ik krijg komt van andere columnisten die vinden dat iedereen moet schijven zoals zij schrijven.
Het wil niet zeggen dat ik onwaarheid spreek, het zegt alleen dat ik niet begrepen wordt. Zelfs roepen dat ik niet begrepen wordt, wordt niet begrepen. Harder schreeuwen heeft dus geen zin. Luisteren doen ze niet. Slecht horen. Horen wat zij willen horen.

Ik begrijp de kritiek. Ik wordt in een hokje gestopt waar ik niet in hoor. En vervolgens zegt men dat ik niet in het hokje pas. En tot nog toe heeft niemand mij in een hokje kunnen plaatsten waar ik in thuis hoor. Of mij in ieder geval thuis voel. Het wordt tijd dat ik mijn eigen hokje word.

[i]Cor Jan van Zwol, 02-02-‘06[/i]


15 reacties

archangel · 16 februari 2006 op 17:10

[quote]Ik moet net zo leuk, mooi en inhoudelijk schrijven als alle andere verhalen die een ander al geschreven heeft.[/quote]

[quote]Nee, de negatieve kritiek die ik krijg komt van andere columnisten die vinden dat iedereen moet schijven zoals zij schrijven.[/quote]

Denk je dat nou echt? Zonde…

De laatste zin van je column vind ik leuk, in isolatie gelezen dan. De rest van je stukje zegt me niet zoveel.

Ma3anne · 16 februari 2006 op 17:54

Die sterke behoefte aan individualiteit heb jij niet alleen hoor. Er zijn meer vogels die dat hebben. Maar of er nog een éénpersoons hokje over is met die ophokplicht? 😕

Chantal · 16 februari 2006 op 18:00

[quote]Zelfs roepen dat ik niet begrepen wordt, wordt niet begrepen. Harder schreeuwen heeft dus geen zin. Luisteren doen ze niet. Slecht horen. Horen wat zij willen horen.[/quote]

Op columnx kunnen mensen hun MENING geven op een column. Met die mening kun je het eens zijn of niet. Uiteindelijk kun je met de mening van anderen doen wat je wilt, maar het doel hier is volgens mij dat je ervan leert.

Dees · 16 februari 2006 op 20:42

Ach, je wordt hier nou eenmaal niet altijd bejubeld. Maar het is hier vrij mild eigenlijk. Genoeg sites waar je tot op de komma wordt aangepakt.

Deze column vind ik een beetje huilerig. Verder denk ik dat het hokje dat je voor de rest van mensen hier op CX hebt bedacht, niet helemaal bij mij past. Ik voel me zo [i]onbegrepen[/i] door jou.

Alle gekheid, plaats gewoon wat je wilt en blijf erachter staan als dat het voor je is. In wat voor hokje je ook door anderen wordt gestopt, uiteindelijk is het jouw hok waar je in leeft en jouw bot dat jij mag afkluiven zoals jij het wilt 😉

wendy77 · 16 februari 2006 op 20:51

Deze column vind ik dan weer jammer CorJan. Je kan slecht tegen kritiek, dat is me al vaker opgevallen (ook op onsforum). Probeer er echter iets van te leren. Kritiek is niet altijd leuk, maar vaak wel leerzaam.

groetjes Wendy

KawaSutra · 16 februari 2006 op 23:38

Het is mij niet geheel duidelijk in welk hokje jij je geplaatst voelt. Maar als jij je eigen hokje wilt kiezen, ga vooral je gang. Kijk wel uit voor de hokjesgeest!

melady · 17 februari 2006 op 00:11

[quote]Ik wil verdomme niet in een hokje.[/quote]

Een akelig begin van een column.

Inhoudelijk lijkt het me een aanval op columnx.
Lees eens de reakties van je eerdere colums.
Heel positief!
En als jij je niet thuis voelt hier dan zijn er genoeg sites te vinden waar jij je thuis zou kunnen voelen. Een jank-verhaal als deze opsturen
snap ik niet, want je schrijft afwisselend en heel veelzijdig.

Kom op.

Raindog · 17 februari 2006 op 00:20

Of deze: je plaatst jezelf in een hokje door reacties op een bepaalde manier op te vatten. Waarom moeten CX-lezers een verwijt ontgelden wanneer je zelf degene bent die het toekomt?

Echte individuen malen niet om hokjes.

[i](Verdomd, wat voel ik me toch speciaal na voorgaande oneliner… Ja, na mijn hele reactie eigenlijk. Kolere zeg, wat ben ik speciaal. Wow. Als je er goed over nadenkt kan ik het me heel goed voorstellen dat anderen dat niet begrijpen.)[/i]

Outsider · 17 februari 2006 op 07:25

Vreemd, de schrijver zegt gewoon dat hij zich niet begrepen voelt en dat wordt dan een jankverhaal genoemd. Maar hij is beslist niet de enige. Ik durf wel te stellen dat zowat iedereen hier niets van elkaar begrijpt.

Nana · 17 februari 2006 op 09:21

Hokjes en ColumnX had je misschien moeten scheiden in je column? Dat van die hekel-aan-hokjes kan ik heel goed begrijpen.
Als er iets niet goed is aan een column, dan weet je het zelf al (voel je het). Dat niet iedereen tactisch kritiek kan geven, is soms vervelend. Maar uiteindelijk leer je er wel van.
Blijf schrijven en pas op voor je eigen hokjes… 😉

senahponex · 17 februari 2006 op 10:50

😀

senahponex · 17 februari 2006 op 10:54

Som(s)Dom hé

Ik heb een leuk hokje en soms heb ik een ander hokje dan weer een ander hokje ik vind veel hokjes leuk en pas er bijna altijd in. Zoveel gevoelens, zoveel meningen, zoveel gedachten, zoveel smaken.
Goed een enkel hokje sla ik over omdat ik er niet in wil maar waarschijn wel in pas.
😛

thcisok · 17 februari 2006 op 15:24

ik ben net geplaatst in een hokje met geert wildes 😕 en ik ben zijn gezeik nou al zat, ik wil ook een eigen hokje HELP!! 😛

Trukie · 17 februari 2006 op 15:57

Eigenlijk willen we allemaal precies hetzelfde als jij Cor Jan. Niemand wil in een hokje die door een ander bedacht is. We willen er allemaal bijhoren in die grote groep.
Maar dat lukt niet in een land waar vrijheid van mening en democratie bovenaan staan. Just door die vrijheid krijgt eenieder en iedere groep bestaansrecht. Dus alle groepen en eenpersoons- en tweepersoons- of meerpersoonsclubjes krijgen een eigen sfeer.
Het wordt dus shoppen tot je de juiste hebt gevonden.
Ook CX heeft een eigen sfeer. En dat zal merkbaar zijn in de manier waarop er op elkaar wordt gereageerd. We gaan vriendelijk met elkaar om en hakken niet om een komma elkaars vingers eraf.
Maar we zijn ook weer vrij genoeg om openlijk te zeggen als we het ergens niet mee eens zijn.
Voor een heel groot gedeelte kan ik me vinden in jouw colomn. Alleen geloof ik niet dat wij je in de mond willen leggen wat jij moet schrijven of hoe je moet schrijven. Nee hoor. Maar we spuien wel onze mening.

Misschien komen we er door diskussie achter dat onze meningen dichter bij elkaar liggen dan dat we nu denken.
De eerste 4 alinea´s ben ik het in ieder geval al mee eens.

😉

Troy · 18 februari 2006 op 00:54

Ik heb ook een ontiegelijke hekel aan hokjes, maar ik ben er onderhand aan gewend geraakt, – mede vanwege het feit dat ik tot een minderheidsgroep behoor -, dat mensen het te pas en te onpas blijven doen en ik maak me er niet meer druk over. Want weet je: het heeft geen zin, het is zonde van je energie en het is zonde van je tijd. Deze column vind ik daarom ook wat onnodig (als je begrijpt wat ik bedoel;-)).

Grt Troy

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder