Brief aan Chucky

Wie nu nog verder wil lezen doet er misschien goed aan eerst even terug te keren naar ”ik ben een klootzak,” de column van Chucky, op deze site verschenen op vrijdag drie augustus jongstleden. Zo, eerst de bloemen:
Goed geschreven, verstandig benaderd, duidelijk standpunt.

En nu de pot:
Beste vriend, U omschrijft uzelf als een klootzak en, én, terzelfdertijd veredelt U een dergelijk personage tot controlefreak en overwinnaar. Dat U dit ondervind in een steeds meer en meer veeleisende maatschappij lees ik er graag bij daar dit de kern van mijn schrijven wordt en het ook de enige reden is waarom ik via dit schrijven nog wil reageren op de onzin en de visie die U hebt over relaties en het mislukken er van.

Binnen de eisen van een maatschappij is een goede relatie maar goed als er “fun” is. Een dipje of een eerder normale rustig kabbelende opbouw richting ouder worden klinkt…ouderwets. Wederzijds respect, geduld, liefde…zucht, waar is die nu mee bezig!

Hoe kan men tot een goede relatie komen als zelfs de valies niet helemaal uitgepakt wordt, als er samen een T.V. aangekocht wordt maar één van de partijen angstvallig het betaalbonnetje bij houdt als bewijsmateriaal voor later?
Hoe kan er sprake zijn van liefde als er na de overigens meestal zeer leuke eerste ontmoetingsperiode, een onderhuidse worm van wantrouwen knaagt?
Helaas ben ik hier verplicht toe te geven dat er ook een realiteit is en dat blinde domheid meedogenloos afgestraft wordt, andermaal binnen deze o zo mooi ogende klotemaatschapij.

U bent, afgaande op uw column, één en al volmaaktheid en, niet onbelangrijk, ook een overwinnaar daar afhaken en eventjes alleen verder ploeteren volkomen past bij uw levensstijl. Op naar het volgende “keuringsproces.” Even dacht ik dat we op de veemarkt stonden maar nee hoor, de afspraak is in het “gezellige” café bij het station, basis voor de volgende grote komedie.

Een vrouw in mijn buurt heeft haar vriend buiten gegooid en omgeruild voor een andere omdat hij te veel naar kanker stonk.
Een vriendin van mij heeft zelfmoord gepleegd. Bij een vriend van mij zijn de stoppen eens doorgeslagen. Hij vertoeft nu nog in de gevangenis. Harde realiteit…
Sloten tranen zijn er reeds gevloeid na mislukte “keuringsprocessen,” na geflopte kortstondiger relaties, niet om het verlies van één of andere “kandidaat” maar wel om de twijfel aan zichzelf, om de wanhoop, om de schrik voor de toekomst.
Als we nu nog over kinderen beginnen is het hek helemaal van de dam.

Groot probleem: Als je binnen onze Westerse maatschappij een papiertje op de grond smijt bega je een strafbaar feit. Schop je je vriendin de deur uit omdat je al de hoeken van de kamer al verschillende keren gezien hebt, dan kan je, als je het enigszins handig aan boord legt, zelfs stijgen in aanzien bij Jan, Piet en Pol aan de toog, is de naam van nummer zoveel een scalp aan de gordel. Zelfs uw gezwets over relatieproblemen waarbij uw enige doel het goedkeuren is van het eigen gedrag klinkt hier en daar aannemelijk.
Van een eventuele misdaad is er in de verste verte niets te bespeuren. Integendeel, deze samenleving keurt dergelijk gedrag onrechtstreeks goed mede door een sterk beleid richting individu maar ook door via allerlei kanalen een klimaat van “verplicht geluk” te schetsen. Het eventuele diepe respect voor de partner staat al vlug in een schril contrast met een in ijltempo “genieten” van het leven bij het kortstondige verblijf op deze aardkloot waar er geen plaats is voor een zelfs tijdelijke rustperiode. Op naar de volgende wegwerprelatie binnen onze “consumptiemaatschappij” mét stijgende afvalberg.

Nog een vrij belangrijk punt, de kans bestaat dat dit gedrag niet eens “bestraft” wordt! Het spreekwoord “loontje komt om zijn boontje” klopt hier, zoals op zo veel andere terreinen niet. Een ander spreekwoord, “de stoutste vogels pikken de beste eieren” lijkt zelfs meer van toepassing te zijn tot grote ergernis van eventuele “misbruikten” die zich te pletter ergeren aan grove oneerlijkheden.

Zo, dit wilde ik even kwijt en besef dat uw verbaal geweld krachtiger is dan het mijne. Daar waar U het in uw column uiteindelijk enkel had over de eigen ik als individu, te nemen of te laten, probeerde ik aan een dergelijk gedrag een oorsprong, een verklaring en een afkeurende mening te geven. Het is best mogelijk dat ik daardoor tegen uw persoonlijke schenen geschopt heb. Dat was deels niet te voorkomen maar finaal niet de bedoeling daar ik U uiteindelijk niet ken en onze gemeenschappelijke noemer enkel deze site is. Uw visie en de visie van velen anno 2012 was eventjes de mijne niet, meer is er, hopelijk voor U, niet aan de hand. Succes!!!


Meralixe

Er is een smaak, gewoon, een manier van het door het leven gaan, die zo verschillend is van mens tot mens, dat we mogen besluiten dat het eigen gelijk niet bestaat en dat respect voor de andere mening belangrijker is...

6 reacties

Chucky · 8 augustus 2012 op 17:33

Interessant , al vraag ik me af waar je overduidelijke “woede” vandaan komt? Ik begrijp dat je totaal niet weet wie ik ben en hoe ik in relaties sta, en dat kan je ook niet weten, maar bepaalde dingen die ik hier lees slaan als de overduidelijke tang op het varken 😉
Ik voel een klootzak nr 3 aankomen haha

Sagita · 8 augustus 2012 op 18:10

[quote]Eerst de bloemen dan de pot[/quote] vind ik erg leuk!
Verder vind ik wel Meralixe dat je het thema erg verbreed heeft. Ik kan me zo voorstellen dat je zelf, tijdens je leven, een stevig beeld hebt gevormd over hoe relaties verlopen en hoe dat eigenlijk – naar jou idee – zou moeten zijn. Niks mis mee en natuurlijk een goed onderwerp waar je zelf een mooie column over zou kunnen schrijven. Alleen je hebt je nu door het verhaal van Chucky om de een of andere reden erg laten triggeren.
De column van Chucky ging alleen over de oppervlakkigheid van zijn hoofdkarakter. Er lijkt niet veel diepte in te zitten. Althans zijn relaties vinden geen diepte en doen ook niet veel moeite om te onderzoeken of er meer aanwezig is. Maar wat jij er nu allemaal bijhaalt is zoiets als de mug en de olifant.
Ik blijf nieuwsgierig wat jou zo getriggerd heeft in de column van Chucky dat je er deze column over heeft geschreven? Misschien iets voor ‘Een klootzak 4?’ :lach:

sylvia1 · 9 augustus 2012 op 08:51

Wel dapper, deze column Meralixe.
“Er zijn veel redenen om een column te schrijven” zei iemand me eens. En ik vermoed dat jouw reden hier heel integer is en dicht bij jezelf ligt. Dat komt de lijn in je betoog niet altijd ten goede, het is niet strak beargumenteerd, maar het is zeker een stukje met een ‘ziel’.

Trouwens, je hebt hier een categorie voor op cx, de Reactiecolumn. Dan hoef je niets uit te leggen aan het begin.

Libelle · 9 augustus 2012 op 10:39

De langste reactie op een column die ik ooit heb gelezen. Verontwaardiging in een goed verhaal neerzetten is een kunst, maar zo kunnen velen het.

Dees · 9 augustus 2012 op 13:24

Grappig, in zekere zin lijken de stukjes op elkaar, vind ik. Ze gaan beiden uit van een bepaald gelijk van zelf. Ik vind het ook wel grappig dat jullie allebei de stem van een trend aannemen. Ik switch (of zap) van relatie naar relatie omdat ik me onbegrepen voel is best een gangbaar geluid. Het afkeuren van dat zappen (vaak door de oudere generatie) ook. Zou het dan echt zijn dat een zapper een slappere is dan de niet-zapper? Of is zappen inherent aan deze tijd?

Waar ik wel benieuwd naar ben, duurzaamheid is bezig aan een opmars. Zou dat dan ook weer zijn weerslag gaan vinden in relaties?

Wel een opmerking, ik geloof niet zo in het ‘ik ben een klootzak’, al dan niet sympathiek. Ik geloof wel dat de een geschikter is voor het hebben van een gezonde relatie dan de ander. Maar de mensen die elkaar uit- en opzoeken zijn juist op dat vlak meestal een uitstekende match, althans, zo beweert mijn psychologiekennis.

Al met al leuke stukjes eigenlijk, ze doen wel iets met me. 🙂

Harrie · 9 augustus 2012 op 13:57

Reacties verheven tot column. Dat is heftig. Daar is toch een literaire naam voor? Ben hem alleen even kwijt.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder