Het volgende mag gewoon niet kunnen plaatsvinden in een samenleving die pretendeert rechtstaat te zijn.

Waar haalt de overheid het recht vandaan om, ondanks art. 1 van de grondwet en het algemeen erkende recht op gelijke behandeling, te bepalen dat sommige burgers in een situatie zich maar een niet ergonomische uitvoering van de openbare weg moeten laten welgevallen terwijl andere burgers binnen precies diezelfde situatie wél een ergonomische uitvoering van deze openbare weg tot hun beschikking gesteld krijgen. Voorgaande heeft betrekking op het veelvuldig voorkomend fenomeen van een openbare route verdeeld in meerdere verplichte rijbanen of wegen met een onderling afwijkende verharding waardoor voor al deze over de rijbanen verdeelde burgers vanzelf sprekend een ongelijk gebruiksgenot ontstaat.
Een routedeelbaan uitgevoerd in klinkers of tegels is nimmer van de zelfde ergonomisch orde als die van een routedeelbaan uitgevoerd in asfalt.
Dit is een cultuur bij beheer van openbare ruimten waardoor nevenliggende rijbanen van een dualistische route vaak onderling blijven verschillen. Ondanks het grondrecht op gelijke behandeling blijft de overheid er gewoon mee weg kunnen komen de burger dit recht in voornoemde gevallen brutaalweg te ontzeggen.

Genoemde situatie is voor eenieder gelijk, namelijk:

1 Eenieder bevindt of verplaatst zich over een en dezelfde route of openbare weg.
2 Eenieder maakt aanspraak op de zelfde (gelijke) rechten.
3 Eenieder beschikt over een voertuig dat dezelfde baat heeft bij een zelfde route-uitvoering omdat zij allen een zelfde relatie (d.m.v. wielen) met het wegdek hebben.

Art. 1 GRONDWET
Allen die zich in Nederland bevinden , worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.

In een rechtstaat met bovendien art. 1 van de Grondwet als referentie moet iedere situatie, dus ook een in verschillende componenten verdeelde openbare weg, door iedere hiervan gebruikmakende burger met gelijke ergonomie ervaren kunnen worden.
Dit is dus alleen mogelijk als ieder voor bepaalde gebruikers verplicht routedeel over een gelijke ergonomie beschikt.
Het is dus logisch dat als een van de verplichte rijbanen van een route of situatie gebruiksvriendelijk is de andere verplichte rijbaan van genoemde route dit ook moet zijn wil men geen ongelijkheid (dualisme) tussen de twee gebruikersgroepen introduceren.

De enige legitieme argumentatie tegen het voorgaande zou kunnen zijn indien er door een onafhankelijke rechter verklaart wordt dat er een wettelijke reden voor verschil in bejegening van burgers is omdat de ene weggebruiker zou bijdragen in de kosten van wegaanleg en de andere niet.
Bij mijn weten is er niet een dergelijke wet, iedere burger draagt naar vermogen bij aan de algemene belastingen.

“of op welke grond dan ook” is een deel van de hierboven genoemde grondwet en duidt onverhuld op het universele karakter van de gelijke behandeling. Dus niet alleen wanneer het de overheid van pas komt maar in iedere situatie waarin ongelijkheid in behandeling waargenomen of ervaren wordt.
Iedere burger heeft in een zelfde situatie het recht deze situatie met de zelfde ergonomie als iedere andere burger te ervaren.

Categorieën: Verkeer

9 reacties

SIMBA · 27 december 2010 op 17:19

Tsja, je kunt je maar ergens druk over maken….

Kwiezel · 27 december 2010 op 18:38

Thejagema!
Wat een draak van een column heb je afgeleverd! Leest absoluut niet prettig en de boodschap die je wilt overbrengen ontgaat mij. Volgende keer beter.

arta · 27 december 2010 op 20:00

Wat mij betreft leest dit als een prima ambtelijk stuk, maar door de opgeblazen taal niet als een prettig leesbare column.
Ergonomisch was jouw woord van die dag?

pally · 28 december 2010 op 10:39

Saai, geeuw, geeuw. Ergonomie van de weg? Ik associeer het woord meer met bureaustoelen en dergelijke…

Chucky · 28 december 2010 op 14:43

Welke boodschap probeer je nu precies over te brengen, kan er namelijk geen touw aan vastknopen.

Prlwytskovsky · 28 december 2010 op 18:17

Als eerste welkom op CX. Als tweede onderschrijf ik voorgaande reacties: wat wil je nu zeggen?
Benieuwd naar je volgende……

Ontwikkeling · 28 december 2010 op 23:35

Als column kon ik me er moeilijk door worstelen.

Heb m naast de brief gelegd die ik van de gemeente heb ontvangen over allerlei nutteloze zaken die ontbreken binnen mijn bouwaanvraag.
Zelfde strekking, zelfde ambtelijke taal.

Waarschijnlijk snappen ze bij de gemeente direct wat je bedoelt. Ik zeg: verstúren die brief…..

Welkom hier!

Dees · 29 december 2010 op 17:45

Het werkt ergens op mijn lachspieren. Ik zie de ambtenaar die dit als klachtenbrief ontvangt al helemaal voor me, zich op het hoofd krabbend en vergeefs naar de klok starend die nog lang geen half vijf aanwijst.

Tja, van fonemen woorden, zinnen en alinea’s maken, er zijn zo verschrikkelijk veel manieren waarop. Maar als je gelezen en begrepen en gewaardeerd wilt worden, denk ik dat je er beter aan doet het veel dichter bij jezelf en bij je huis te zoeken. Zo geef je geen herkenbaarheid, geen emotie en zelfs geen leesbaar feitenoverzicht weer, enkel grotendeels grammaticale correctheid.

Mien · 30 december 2010 op 12:41

Zo lust ik ze rauw.
Correct taalgebruik en met niets alles zeggen.
Mooie binnenkomer @ CX.

[b][u][url=http://www.youtube.com/watch?v=pA426QKdH3U]Mien freakt taal[/url][/u][/b]

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder