Jenny & John (6)

“Kom mee, jij mag je broer gezelschap houden” snauwt Trespa en sleurt Jenny mee naar de wagen. Hij duwt haar op de achterbank, en kruipt er vervolgens zelf ook bij. Karst stapt voor in, start de Ascona en rijdt het kasteelterrein af. Nol blijft achter om de sporen uit te wissen.

Ondertussen heb ik zelf ook niet stilgezeten. Zodra het mij is gelukt om uit het gore stinkende kanaal te klimmen, ren ik het zandpad af, dat uitkomt op een grote verkeersweg. Mijn eerste liftpoging heeft meteen succes. Een koerier van de P.T.T. pikt mij op. Ze vraagt zich natuurlijk af wat ik heb uitgespookt, want ik zie er effectief niet uit in mijn smerige meurende kloffie. Ik geef haar een wazig antwoord, waarop ze het verder maar laat rusten. Desgevraagd zet ze mij netjes af bij het dichtstbijzijnde politiebureau.

Met stijgende verbazing hoort een van de dienstdoende agenten mijn verhaal aan. Hij maakt rapport op en zorgt ervoor dat er droge kleren voor mij worden gehaald. Ondertussen probeer ik Jenny te bereiken op haar appartement, maar krijg haar collega en vriendin Suzanne aan de lijn. Zij vertelt mij over Jenny’s nachtmerrie en dat ze zojuist met een taxi naar het kasteel van Maurice is vertrokken. Uiteraard wil ik Jenny zo snel mogelijk spreken over wat mij de afgelopen uren is overkomen. Op mijn verzoek trommelt de agent twee collega’s op die mij stante pede naar Trespa’s chateau brengen.

De regen valt met bakken uit de lucht, als we bij het kasteel aankomen. Net op tijd, want we zien nog juist hoe een blauwe Ascona van het terrein komt gereden. Ik herken de wagen én de chauffeur én Trespa direct. “Actie!” roep ik tegen de agenten. De politiewagen wordt meteen dwars geparkeerd, en versperd de Ascona de weg. Een van de agenten stapt uit en loopt naar de vluchtwagen toe. Met zijn zaklamp beschijnt hij de inzittenden en sommeert ze om uit te stappen. Zonder enige waarschuwing schiet Maurice gericht met een vuurwapen op de agent. Deze weet zich nog net op tijd te redden. “Rijden!” hoor ik Trespa tegen zijn chauffeur schreeuwen. De Ascona wringt zich langs de politiewagen, en weg zijn ze. De geschrokken agent springt weer bij ons in de auto en met scheurende banden zetten we de achtervolging in. De zenuwen gieren mij door de keel. Maar pech, pech pech! Door het slechte zicht raken we Trespa inc. na enkele kilometers kwijt.

Kort hiervoor heeft een vrachtwagenchauffeur pech gekregen op een B-weg in de directe omgeving van het kasteel. Hij heeft zijn truck half op de weg laten staan en onverlicht achtergelaten. In de stromende regen is hij naar een nabijgelegen boerderij gewandeld, om hulp te vragen.