Toen ik geboren werd was hij al een tijdje dood. Mijn vader vertelde wel eens over hem toen ik wat ouder was. Dan draaide hij Light My Fire, vonden we allebei mooi. Toen mijn vader jong was, had hij hem zien optreden, maar Jim werd halverwege het concert stomdronken van het podium weggevoerd.

Jim morrison en the doors waren niet de enigen die hij in zijn jeugd mocht aanschouwen. The Beatles en the Stones  traden ook op.  In de zestiger jaren, toen veel kon en mocht. Mijn vader was een provo. Met wit pak en lang haar fietste hij door de straten van Amsterdam.

Dankzij hem ontwikkelde ik een liefde voor muziek. Mijn vader luisterde veel en kende alles. Geweldig vond ik dat, maar vooral die lange donkere man met zijn geheimzinnige ogen fascineerde mij. Jim met de prachtige gedichten, Jim met zijn mooie stem, Jim die zo jong aan zijn einde kwam.

Hij was een poëet. Een dichter, die eigenlijk per ongeluk zanger was geworden. En toen hij succesvol bleek, werd die rol door zijn omgeving aan hem opgedrongen. Ging hij daarom drinken en als een wilde leven alsof elke dag zijn laatste was? Deze gevoelige man die hield van Nietzsche en William Blake.

Hij werd maar zevenentwintig jaar. Een man met velen om zich heen, maar toch heel erg alleen. Dat is bijna vijfenveertig jaar geleden. En nu blijft hij voor altijd die mooie jonge man. Met zijn vlammende krullen, dansend in een ring van vuur, raakt hij bij mij nog altijd een snaar.

Vast radiant Beach

And a cool jeweled moon

Couples naked race down

By its quiet side

And we laugh like

Soft mad children

Jim morrison- Ghost song

Categorieën: Algemeen

NicoleS

Door veel te lezen word je een betere schrijver. Joost Zwagerman was ervan overtuigd. Ik houd van lezen maar ook van schrijven. Ik ben bij column x terecht gekomen dankzij mijn lieve vader die hier jaren columns geschreven heeft. Kees Schilder is zijn naam. Ik hoop evenveel plezier te beleven aan het schrijven als hij. Favoriete schrijvers: Gerard Reve, J.J Voskuil, Maarten 't Hart, Adriaan v Dis, Arnon Grunberg, WF Hermans, Simon Vestdijk, Louis Bordewijk en Jean Plaidy. Favoriete boek: Het bittere kruid, Marga Minco.

15 reacties

Mien · 8 juni 2016 op 11:07

Wauw, ook een van mijn grote heroes. Mooi geschreven. Met een mooi voorbeeld van zijn songteksten.
Vreemd, maar ik moest bij het woord ‘Jim’ ook meteen denken aan dit:
https://www.youtube.com/watch?v=5xVp1mauGnU

van Gellekom · 8 juni 2016 op 12:34

Mooi geschreven column. The Doors was ook bij mijn moeder een graag gehoorde groep.

    NicoleS · 8 juni 2016 op 12:44

    Je moeder heeft een goede smaak?Dank voor je reactie ?

Kees Schilder · 8 juni 2016 op 12:52

Vergeet vooral niet erbij te vermelden dat het optreden van the Stones precies een kwartier duurde. Daarna werden wij uit de zaal geveegd. Ik heb nog wel eens last van kwijlen als ik er aan denk.
Prachtig geschreven!

Esther Suzanna · 8 juni 2016 op 13:32

Mooi hoor. Ik weet weinig van die man en zijn muziek. Nu iets meer! 🙂

Geef een reactie

Avatar plaatshouder