Er wordt op mijn slaapkamerraam geklopt. Ik schrik wakker. Door de houten lamellen van de zonwering zie ik de contouren van een man.
Dit kan niet! De slaapkamer bevindt zich op de eerste verdieping en heeft geen balkon. Een zwevende man voor mijn raam ’s morgens vroeg? Nog voor het bewuste deel van mijn brein op volle toeren werkt, reageert mijn lijf. Ik voel mezelf uit bed springen, in mijn duster schieten en naar het raam lopen. Snel trek ik de zonwering omhoog en ik sta oog in oog met een meneer die me vaag bekend voorkomt. Dan valt het kwartje: o god, ik heb me verslapen!
De man lacht vriendelijk en wuift met zijn hand mijn kennelijk zichtbare paniek weg: ‘Ik kom over een kwartiertje wel terug,’ roept hij jolig. Mijn duster valt per ongeluk open. Ik grijp mezelf bij mijn keel om hem weer dicht te houden, me volledig bewust van mijn naaktheid eronder.

Het hele huizenblok staat sinds gisteren in de steigers. Alle ramen gaan eruit en worden vervangen door dubbel glas. Vanmorgen om half acht beginnen ze hier. Altijd ben ik vanzelf voor zevenen wakker. Nu niet.

Als een torpedo schiet ik door de kamer. Rondslingerende kleren belanden in een kast, mijn handen trekken het bed glad, bureau en fauteuil duw en sjor ik met bovenmenselijke inspanning in een hoek. Een mens kan veel in korte tijd met een steiger voor de deur en popelende werklieden.
Vervolgens roep ik mijn dochter uit bed en hijs me razendsnel in willekeurige kleren, vissend in de wasmand.
Dochter loopt relaxed richting douche en negeert mijn haastige spoed.
‘Kom op meid, help even mee je kamer in orde maken, zodat die mannen aan het werk kunnen,’ zeg ik, haar domein betredend. Ze kijkt me meewarig aan. En ik zie onmiddellijk waarom. Zij was zo verstandig om gisteravond alles voor te bereiden. Mijn nerveuze gedoe moet haar belachelijk voorkomen. Erg hoor als je dochter bijna altijd ordelijker en efficiënter is dan je zelf bent, als moeder. Echt heel erg.
Als oversprongreactie wapperen mijn handen nog wat in het wilde weg en dan pas komt het besef, dat ik nu gewoon naar beneden kan. Alles is onder controle.

Even later klinken de eerste rake klappen op de houten kozijnen. Horen en zien vergaat. Ik loop naar buiten.
“Willen jullie straks een bakkie?” roep ik tussen twee knallen door naar boven.
“Ja graag!” roepen drie man in koor.
Van het groot onderhoud van zes jaar geleden weet ik nog, dat ze voor een kopje koffie wel eens een extra klusje wilden klaren. Mijn oude, kapotte rolluiken moeten er hoognodig af. Straks toch eens vragen of ze dat even voor me willen doen. Vooruit. Doe ik er nog een klein kratje bier bij als ze er ook voor zorgen dat de troep in hun container verdwijnt.
‘Je moet het ijzer smeden als het stortregent en je ruiten eruit liggen,’ zegt een oud spreekwoord en ‘Mannen die je toelaat in je slaapkamer, mogen best een beetje bijklussen,’ is er nog zo één.

Eens even kijken wat er nog meer moet gebeuren.

Categorieën: Diversen

19 reacties

senahponex · 7 september 2006 op 09:23

Een heerlijk verhaal

DreamOn · 7 september 2006 op 11:21

Geweldig geschreven, ik raakte bijna mee in paniek, want dit zou mij dus ook rustig kunnen overkomen.
Ik denk dat zulke mannen heel wat meemaken…

Mosje · 7 september 2006 op 11:34

[quote]’Mannen die je toelaat in je slaapkamer, mogen best een beetje bijklussen,’ is er nog zo één. Eens even kijken wat er nog meer moet gebeuren.[/quote]Laat je eens lekker nemen, zou ik zeggen.

Wright · 7 september 2006 op 12:03

[quote]Een zwevende man voor mijn raam ’s morgens vroeg?[/quote]
Sinds wanneer laat jij je verbazen door zwevende figuren? 😛
Fijn om je weer te lezen, ik heb je gemist!

Eddy Kielema · 7 september 2006 op 12:29

Dit zijn de columns die ik zo gemist heb de laatste tijd, erg leuk! Geldt het spreekwoord ook omgekeerd trouwens? 🙂

[quote]Mannen die bijklussen, mag je toelaten in je slaapkamer![/quote]

Li · 7 september 2006 op 13:05

[quote]Mijn duster valt per ongeluk open.[/quote]

[quote]Van het groot onderhoud van zes jaar geleden weet ik nog, dat ze voor een kopje koffie wel eens een extra klusje wilden klaren.[/quote]

Ja, ja 😀

Genieten deze column! Ik herken dat paniekgevoel wel. Ineens kijk je met heel andere ogen naar je o zo vertrouwde chaos.

Li

Trukie · 7 september 2006 op 13:48

Li is me net voor :hammer:

Maar het heeft weer een snelle humorvolle column opgeleverd.

KingArthur · 7 september 2006 op 16:40

Mooi verhaal. Van welke schaars geklede vrouw achter het raam krijg je tegenwoordig nog een kopje koffie of een biertje :-).

Anne · 7 september 2006 op 17:39

Dus jij hebt ook zo’n dochter? Ze zijn toch wel handig als je ze leert in hun ordentelijheid ook de woonkamer mee te nemen.

Leuk verhaal.

Dees · 7 september 2006 op 18:34

Super. Een heerlijk Ma3 stuk, die zien we echt veuls te weinig 🙂

Prlwytskovsky · 7 september 2006 op 19:05

Ma3, dat je duster openviel was dat boze opzet? Impliceert dat gelijkertijd dat jij in je hartstikke-blootje slaapt? Kreun …

pepe · 7 september 2006 op 19:38

Ma3 wat heerlijk dit verhaal nu ook te lezen. Kunnen die klusmannen niet minstens eenmaal per maand (per week mag natuurlijk ook) bij je langskomen, dan hebben wij hier zeker eens per maand een leuke column te lezen.

Echte ma3 column en toch herkenbaar, op die ordelijke dochter na dan. Hier is het dubbel chaotisch 😉

WritersBlocq · 7 september 2006 op 21:09

[i][b][size=medium]Hmmmmmm zóóó lekker om je weer te lezen!![/size][/b][/i]

TOP gewoon, zo’n verhaal, ik heb ze, en jou in het bijzonder, ook vreselijk gemist.
:kiss: Pau’tje die op zo’n moment haar duster echt niet had kunnen vinden 😳

DriekOplopers · 7 september 2006 op 21:15

Meesterlijk verhaal. Leest erg prettig weg. Voor mij hoef je geen koffie te zetten, of me toe te laten in je slaapkamer. Ik doe zo al alles voor je!

Lang leve Ma3!

Een fan.

Matzness · 7 september 2006 op 23:15

Interessant stukje, leest inderdaad lekker weg.
Zo kun je van een niet echt boeiende gebeurtenis, toch best een knap leuk verhaaltje maken =)
Bij ons zijn de klussers en glazenwassers nooit leuk genoeg om koffie voor te zetten 😉
Keep on writing!
– Mathilde.

Ma3anne · 7 september 2006 op 23:39

Dank voor de hartstikke leuke reacties. Was bijna vergeten hoe dat voelt, maar het voelt weer als vanouds. Gewoon lekker. 🙂

@Senafonix: Deo gratias sine qua non. Vrij vertaald: dank.

@Trudy: O gelukkig ben ik niet de enige chaotische juf. 😀

@Mosje: Ik heb me al een paar keer behoorlijk laten nemen. ‘Beet’ wel te verstaan. Gossamme, het wordt wel steeds dubbelzinniger zo. Was niet de opzet. 🙄

@Wright: Ik ook van jou…. 😉

@Eddy: Nou, daar valt niet aan te beginnen met een land vol beunhazen. 😀

@Li: A dirty mind is a joy for ever. :hammer:

@King: :laugh:

@Anne: We doen gewoon samen ons meidenhuishouden, dus zij doet ook vaak de rest van het huis. Ik vraag me wel eens af: heb ik haar zo goed opgevoed of heeft ze op gegeven moment gewoon ingegrepen? 😀

@Prlwts: Ja, haal mijn reputatie effe nog meer naar beneden, jah! 😮

@Peep: Bij jullie dubbel chaotisch? Hoezo?:laugh:

@Pau: Maar jij slaapt toch in een bloemetjespyama, dus maakt niet uit. 😆

@Driek: Ik ben mijn vader aan het verhuizen. Wanneer kun je?

@Matzness: Jij hebt het door. Het gaat helemaal nergens over…. 😀

bert · 8 september 2006 op 00:13

Val ik zo maar even binnen in de cx-wereld en als eerste lees ik deze perfecte column. Wouw, dit is weer echt kicken. Hoe jij in staat bent om dit op één A4 neer te zetten. Geweldig. Ik ben blij dat ik hier af en toe toch nog even kom.

KawaSutra · 8 september 2006 op 01:20

Prachtig verhaal Ma3.
Het zijn ook nooit eens vrouwen die zulke klussen verrichten! 😕 Mijn ochtendjas is altijd ver te zoeken. 😀

champagne · 9 september 2006 op 21:53

Ma3: ik zag het zó voor me, jij nerveus door het huis heen hollend! Erg beeldend geschreven 🙂

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder