Op tv worden we overspoeld met klusprogramma’s waarin, binnen anderhalf uur, een huis wordt verbouwd. Walgelijk.Terwijl de bewoners een dag mogen relaxen, gaan de klusjesmannen aan de slag. Tevoren heeft een stylist de wensen uitgewerkt en alles, van wc-papier tot ruggenkrabber, qua kleur en vormgeving op elkaar afgestemd. De klusjesmannen verven, behangen, timmeren en schuren alsof ze dat leuker vinden dan een flinke vrijpartij. Akelig vrolijk beginnen ze aan de klus. Pakken de duimstok om iets op te meten en brullen:,, Als je twee keer de helft afzaagt, dan past het precies.” En je kunt er donder op zeggen, dat het precies past. Er wordt gefloten, gelachen en grapjes gemaakt. Er valt geen onvertogen woord en als de klus is geklaard dan is er zelfs geen vlekje of zweetplekje op hun werkkleding te bekennen. De geslaagde afloop wordt gevierd met champagne terwijl de huiseigenaren kirrend hun opgeknapte paleisje bewonderen.

Hoe anders is de werkelijkheid. Meestal ben je zelf de klos als klusjesman en kost het opknappen, van bijvoorbeeld een slaapkamer, je minstens een maand. Dat weten mijn klusjesechtgenoot en ik als geen ander. Om ruimte te maken voor een klus in de slaapkamer dienden linnenkast en ledikant te worden gedemonteerd. Maar kast zag dat niet zitten en viel van ellende uit elkaar. We moesten drie keer rijden om de brokstukken bij de vuilstort te dumpen. Dat kostte een halve dag.

Omdat de muren om een nieuw behangetje schreeuwden, begonnen we die enthousiast te strippen. Maar strippen werd spoedig pulken omdat de oude behanglaag zeer gehecht was aan de onderlaag. We lieten ons niet uit het veld slaan, schakelden de behangstomer in en uiteindelijk gaf behang zich gewonnen. Weer drie dagen verder.

Helaas was de stuclaag solidair met het behang en liet grote gapende kraters achter. ,, Ach schat” suste ik mijn klusjesman. ,,Dan nemen we de achterliggende kamers er toch gewoon bij. Ik heb altijd al een ruimere slaapkamer gewild.” Een woedende blik bleef op zijn gezicht gepleisterd. Dagenlang.

De muur werd opgelapt en dat duurde een halve week. De peperdure terracotta wandbekleding zou de achtergebleven onvolkomenheden verdoezelen, hoopten wij. Alles zat tegen. De volgende ochtend leek de slaapkamer op een gigantische terracottakleurige grindtegel dus moest de bekleding er weer af. Daar deden we een weekend over. Gipsplaten en houten latten boden uitkomst. Vastboren, dichtsmeren, voorlijmen en opnieuw behangen. Weer vier dagen voorbij.

Inmiddels is alles in huis bedolven onder een laagje witte gruis. Zitten huid, haar en kleding onder klodders Alabastine en behangplaksel, en wachten laminaat, kozijnen en deuren totdat zij aan de beurt zijn. De werksfeer? Slopend. Grapjes worden zorgvuldig afgewogen, het fluitconcert is verstomd en klusprogramma’s worden angstvallig vermeden!

Categorieën: Gein & Ongein

Avatar

Li

Liever gek dan 'grijs'. (O)mama Li doet maar wat. Schrijft voor een scholengroep, een ouderenblad en voor schrijfgroep Undercover. Is na 10 jaar weggereorganiseerd bij het Alphens Nieuwsblad. Werkt 30 uur per week als bovenschoolse coördinator TSO bij SCOPE Scholengroep.

13 reacties

Avatar

pepe · 22 mei 2007 op 08:55

Heerlijk dit te lezen, ik ben wel blij ik niet in de schoenen van jou of echtgenoot sta 😉

[quote]het fluitconcert is verstomd en klusprogramma’s worden angstvallig vermeden![/quote]

Ik wilde je juist op geven voor ‘Het Blok’ 😆

Avatar

arta · 22 mei 2007 op 09:05

Hahaha, leuke column, Li!
Volgens mij is Bob de Bouwer wel een programma waar je iets aan hebt. Na drie jaargangen verplicht meekijken lijkt elk klusje vanzelf te gaan! 😀

Avatar

Bitchy · 22 mei 2007 op 09:27

Ben blij dat het niet alleen bij mij thuis zo gaat, voelde me zo vreselijk blonT 😉

[quote]Een woedende blik bleef op zijn gezicht gepleisterd[/quote]

Heerlijke woordspeling! 😆

Avatar

SIMBA · 22 mei 2007 op 09:39

Als “we” gaan klussen dan betekend dat: ik doe het voorwerk; kies en koop alles, meneer sim klust en tijdens dat klussen doe ik de catering en kom zo weinig mogelijk bij meneer sim in de buurt. 😀
We klussen zo min als mogelijk is!

Avatar

Ma3anne · 22 mei 2007 op 10:22

Dan gaat dat in een huishouden van een vrouw alleen toch anders.

Niks pleisteren en behangen. Gewoon wandschilderingen aanbrengen over de lelijke plekken van het oude behang. Veel leuker werk en het resultaat is echt gaaf! 😀

Avatar

Mup · 22 mei 2007 op 13:52

[quote]Dagenlang. [/quote]

Zo’n dag die een week lijkt te duren.
Je droeg toch wel die coole camouflagebroek he Li?

Deze column is een feest van herkenning:-)

Groet Mup.

Avatar

Trukie · 22 mei 2007 op 13:53

Als jullie thuis klaar zijn en moeite krijgen met stilzitten, heb ik ook nog wel wat te klussen voor jullie. 😉
Je hebt er weer een magnifieke column van gebouwd.

Avatar

pally · 22 mei 2007 op 14:28

Helemaal geweldig , deze kluscolumn. Een van de weinigen waarbij uitvergroten niet eens noodzakelijk is. Maar wel leuk opschrijven. En daar komt de expert om de hoek: Het Specialistische Schrijfbedrijf ‘Li’
Nooit klachten…

groet van Pally

Avatar

WritersBlocq · 22 mei 2007 op 19:13

[quote]Maar strippen werd spoedig pulken omdat de oude behanglaag zeer gehecht was aan de onderlaag. [/quote]

:lach:
[quote]Helaas was de stuclaag solidair met het behang en liet grote gapende kraters achter. ,, Ach schat” suste ik mijn klusjesman. ,,Dan nemen we de achterliggende kamers er toch gewoon bij[/quote] 😆

Onwijs gelachen!
Ik vind alleen al naar de Gamma gaan een klus op zich.
Groetje, Pauline.

Avatar

schoevers · 22 mei 2007 op 19:19

O, wat heerlijk herkenbaar!
Het genieten van de column is een soort leedvermaak, maar dat wordt ook opgeroepen.
Sterkte in de strijd. Als het klaar is komen we allemaal kijken. Met een camera.
Groeten,

\Hans

Avatar

Prlwytskovsky · 22 mei 2007 op 22:30

Ach ja Li, kleinigheidje blijf je altijd houden. 😉

Avatar

KawaSutra · 23 mei 2007 op 01:14

Ik geloof nog in Kabouter Klus.
Klusserdeklusserdeklus!

Avatar

Quinn · 23 mei 2007 op 04:21

Ik vind die verbouwprogrammas op tv dan weer erg leuk, maar dat is juist omdat ze zo onrealistisch zijn. Zeg nou zelf, iedereen wil toch na een korte vakantie terugkomen en zijn huis vol zien hangen met breedbeeldtv’s, Playstations, met een zwembad in de tuin en een open haard in de badkamer? 😉

Geef een antwoord