De tijd die ik spendeer aan het chatten of appen met ‘vreemde’ mannen kan ik beter besteden aan het schrijven van columns en werken aan mijn boek.
Er is duidelijk een nieuwe tendens, die ik notabene zelf ‘gepromoot’ heb in mijn column ‘Afvalrace’.
Ik was een tijdje uit de ‘daterunning’ maar sinds drie weken weer volop in het spel. Waar enkele maanden/weken terug iedereen vrij snel ‘een match’ ophief willen vooral de mannen nu heul veul chatten. Alsof het warme broodjes zijn, geven ze gul hun telefoonnummer, een totale levensloop beschrijving, delen hun kwetsbaarheden en twijfels, en worden ‘verdrietig’ als ik niet snel genoeg reageer. Gisteren kreeg ik deze tekst: ‘Jij doet lekker waar je zin in hebt, hé, je antwoord alleen wanneer het je uitkomt. Ben ik een soort back-up chat?’
Totaal verbaasd liet ik hem weten dat ik niet continue op Tinder zit om alle matches 24/24 te entertainen. Het lijkt verdomme wel werk!
Mijn eigen theorie, om eerst minstens twee weken met een man te chatten en/of appen, keert zich tegen mij. Zij willen dat namelijk ook allemaal. De leeftijdscategorie, waar ‘ik en mijn matches’ in vallen, is moe van het ‘uitproberen en oefenen’. We gaan voor een partner, de perfecte kandidaat, die alle kwaliteiten in zich heeft die wél wenselijk waren in de oefenexemplaren. Het uitvinden of ‘je match’ al die kwaliteiten heeft kost enorm veel tijd en ik merk dat ik daar het geduld niet voor heb! In principe ben ik best een sociaal persoon (met vlagen). Naast het onderhouden van mijn ‘eigen FB pagina’s’ wil ik ook mijn vrienden en familie tijd geven, al mijn medecollega’s op ColumnX lezen en voorzien van opbouwende feedback, veel boeken lezen en ik werk ondertussen gestaag door aan mijn eigen boek. Natuurlijk kan ik mijn hele profiel wissen en alle gevoelige, aardige maar best ‘veeleisende’ mannen negeren/wissen/blokkeren maar mijn zoektocht naar ‘mijn kopje thee’ is ook belangrijk.
Als er zich zoveel ‘theesoorten’ aandienen en je bent geen ‘theekenner’ hoe kun je dan kiezen uit al die smaken?
De nieuwe tendens om niet gelijk af te spreken maar eerst uitgebreid online kennis te maken is op zich een mooie ontwikkeling. Er wordt méér tijd uitgetrokken voor voorbereidend onderzoek, ‘de date’ wordt uitgesteld maar door het proeven van ‘al die kopjes thee’ zit ik mooi wel met een probleem. Door al die verschillende smaken houd ik ze bijna niet meer uit elkaar en om eerlijk te zijn, ‘heb ik er mijn buik van vol!’
Eigenlijk lust ik helemaal geen thee. Geef mij maar koffie. Lekker sterk met een wolkje warme melk. Liefst volle. Met een koekje.
19 reacties
van Gellekom · 6 september 2016 op 07:47
Mannen op jacht hebben toch iets van ‘ach wat jammer’ met een bijsmaakje. concentreer je op koffie en boek. Geloof me daar investeer je veel liever je tijd in. Je column is van hoog gehalte
Esther Suzanna · 6 september 2016 op 12:03
Dank je wel Van Gellekom. Ik ben er ook wel weer klaar mee met ’thee’ 🙂
NicoleS · 6 september 2016 op 07:56
Ik zie jou nu chattend en tinderend voor me. Zonde van je tijd want het past denk ik niet bij je. Hij komt wel. Een leuke vent die bij je hoort. Liefde komt meestal wanneer je dat het minst verwacht. En dan is het dubbel zo bijzonder.Leuke column.
Esther Suzanna · 6 september 2016 op 12:05
Haha, dat heb je denk ik goed gezien Nicole… Het past me niet. Wat ik wel soms leuk vind is de taalgrapjes, gewiekst proberen te zijn maar meestal wordt ik verkeerd begrepen en ben ik te bijdehand. Voor mijn columns over daten is het dan wel weer een must… af en toe.. 😉
Mien · 6 september 2016 op 08:10
Darlingfeelingthee aan de kant zetten. Je bent toch geen muts? Eens met Nicole. Die liefde valt ooit vanzelf op je dak. Onverwacht en spontaan, niet gecalculeerd en uitgemeten. Concentreer je op al die andere liefdes, die zijn het veel meer waard. Loslaten. Zoals je ook goed doet in deze column. ?
Esther Suzanna · 6 september 2016 op 12:06
Ik ben heel soms best een muts, Mien.. haha
Yfs · 6 september 2016 op 08:26
Ik lees graag columns over datingsites. Ik sta zelf ook regelmatig in de ‘vitrine’, maar dat is dan vaak meer uit verveling en nieuwsgierigheid. Als pionier op dit soort sites herken ik al gauw voorspelbare gedragspatronen en standaard handelingen. Ik raak dan ook gauw weer verveeld en voordat een evt. kandidaat kan reageren heeft “Yfs” het pand al weer verlaten. Een grappig tijdverdrijf wat voor mij niet (meer) werkt. Ik vertrouw erop op een dag iemand tegen te komen in de ‘echte wereld’ en meteen te ontdekken of er een klik is of niet.
Misschien kunnen we hier samen een boek over schrijven (smile) Komt vast helemaal goed met twee wereldvrouwen als wij 😉 En ondertussen : be happy!
Graag gelezen!
Esther Suzanna · 6 september 2016 op 12:10
Ik verlaat regelmatig het pand maar blijf het ook een boeiend platvorm vinden, zeker voor mijn columns over daten en single zijn, die ik steeds minder vaak schrijf trouwens. Wie weet is een bundel samen wel leuk? 😉 In ieder geval hebben mijn ‘date- en single’ stukjes een gek artikel in het AD opgeleverd. Diende het toch nog een doel 😉 Ik ben nu alleen als de dood dat Mark me gaat bellen…hahaha
Antonia · 6 september 2016 op 08:34
Deze tekst vind ik erg leuk om te lezen. Herkenbaar. Authentiek. Het verlangen naar Liefde is universeel. Ik wens je veel Liefde, koffie & literatuur. Antonia.
Esther Suzanna · 6 september 2016 op 12:06
Wat een leuke wens! Dank je wel Antonia 🙂
Meralixe · 6 september 2016 op 08:47
Om een beter zicht te krijgen op het totale plaatje ben ik op zoek gegaan naar ‘Afvalrace.’ Nergens gevonden.
Ach, ook dit schrijven is een weliswaar goed geschreven column die een schets geeft van de periode waarin je je nu bevind. Kom je die tekst binnen een aantal jaren nog eens tegen dan krijg je mogelijks een raar gevoel, een mix van schaamte en zelfs humor voor zo veel futiliteiten.
Mien · 6 september 2016 op 10:17
Niet op CX verschenen voor zover ik weet.
Wel hier: http://www.suzannaesther.nl/Schrijversblog/daten/afvalrace/
Esther Suzanna · 6 september 2016 op 12:14
🙂 Dank Mien.
Mijn reacties staan een beetje gehusseld..
Esther Suzanna · 6 september 2016 op 12:13
Haha, futiel is het zeker. Niks is mij vreemd Meralixe. Elke vrouw heeft ‘elke’ vrouw in zich. Schaamte en spijt is mij totaal vreemd. Ook achteraf. Ondanks de gevolgen en ‘het imago’ dat ik zogenaamd kweek is het allemaal maar subjectief. Leuke reactie Meralixje, Dank! 🙂
StreekSteek · 6 september 2016 op 12:03
Ik kan er niet echt voor warmlopen, laat staan door opgewonden raken, en wellicht is dat ook de bedoeling. Misschien komt het omdat ik geen ervaren Tinderaar ben.
En als dit de toon is, word ik dat ook niet. Bovendien heb je geen alibi nodig om je aan het schrijven te houden.
Esther Suzanna · 6 september 2016 op 12:16
Van Tinder of van mij, Streeksteek? 😉
En natuurlijk heb je gelijk. Maar ik ben niet zo goed in multitasken, vandaar…
StreekSteek · 6 september 2016 op 15:08
Wat dacht je?
Dees · 6 september 2016 op 12:39
Ik zie daten eigenlijk gewoon als het vergroten van de vijver om in te vissen. In het leven van alledag is het percentage leukerds dat je tegenkomt klein en online idem dito. Of is dat te simpel?
Leuk stukje, ik vind het ook leuk om te lezen over daten, misschien wel zodat ik nog een beetje met de ongebonden vrouw mee kan voelen door de verhalen heen, als moeke die slabben ombindt 😀
Esther Suzanna · 6 september 2016 op 16:18
Gelukkig heb ik ook het ‘slabtijdperk’ mogen ervaren, het werd alsnog een kledderzooi maar ook dat was heerlijk! 🙂