Ze zijn hard, langwerpig, lekker en soms zit er plastic omheen. En als ik mijn duim en middelvinger tegen elkaar druk dan past er precies eentje tussen. Ze zijn er in alle soorten en maten. En vooral in de zomermaanden kan ik er niet vanaf blijven. Minstens twee keer per week wil ik er eentje en dan het liefs ’s avonds. Maar als tussendoortje is het ook niet te versmaden. Je kunt er heel veel mee doen. Veel dames en sommige heren hebben daar ervaring mee en zij kunnen dan ook niet meer zonder. Als niemand het ziet dan nemen ze er stiekem eentje mee naar hun slaapkamer en draaien de deur op slot. Daar snijden ze er twee plakjes af en die leggen ze op hun ogen. Vervolgens doen ze een schoonheidsslaapje van minstens een uur. Het schijnt dat daarna hun wallen en hangende oogleden op slag zijn verdwenen.

Je kunt er nog veel meer mee doen. Raspen bijvoorbeeld. Samen met een scheutje azijn, plus een snufje peper en zout, is het een heerlijk bijgerecht. In plakjes snijden kan ook en die zijn weer lekker bij de sla of bij een glaasje wijn. Er zijn zelfs mensen die ze bakken. Persoonlijk heb ik dat nooit geprobeerd omdat ik dat tegennatuurlijk vind. Toch kreeg ik onlangs een recept dat ik jullie niet wil onthouden. Verwijder de zaadlijsten, en snijd alles in kleine blokjes. Bestrooi deze met zout en zet het mengsel minstens 1 uur in de koelkast. Daarna goed afspoelen en afdrogen. Snij een ui in grove stukken. Maak een Spaanse peper schoon en snipper deze. Maak een papje van wat water, suiker, knoflook, een theelepel gemberpoeder en een theelepel koenjit. Doe wat olie in een wok en giet het papje in de pan. Dat even braden en nu doet u de ui en de Spaanse peper erbij en dat roert u 1 minuutje door. Dan de blokjes erbij doen en het geheel op een hoog vuur 2 a 3 minuten roerbakken. Het gerecht dient koud geserveerd te worden.

Er zijn mogelijkheden te over: Je kunt er bijvoorbeeld een cadeaucactus van knutselen. Je plant hem in een pot met zand en prikt er een aantal tandenstokers in. Het cadeautje kan onder in het potje gestopt worden of aan een tandenstoker vastgepind worden. Inpakken in doorzichtig papier, dichtbinden met een leuke strik en klaar is Kees.

Ook zijn er exemplaren die in zee leven. Gemiddeld zijn die ongeveer 30 cm lang, maar er zijn ook soorten die wel 2 meter lang kunnen worden. Ik weet niet of jullie het willen weten maar om te kunnen ademen heeft dit dier sterk vertakte uitstulpingen aan de anus. Hierdoor wordt vers water naar binnen gezogen.

Waar ik het over heb? Over komkommers natuurlijk. Vakantietijd wordt ook wel komkommertijd genoemd omdat er niets te schrijven valt.
En wat valt er nu te schrijven over komkommers!
Niets toch?

Categorieën: Gein & Ongein

Li

Liever gek dan 'grijs'. (O)mama Li doet maar wat. Schrijft voor een scholengroep, een ouderenblad en voor schrijfgroep Undercover. Is na 10 jaar weggereorganiseerd bij het Alphens Nieuwsblad. Werkte 30 uur per week als bovenschoolse coördinator TSO bij SCOPE Scholengroep. Sindskort gepensioneerd.

19 reacties

Louise · 23 augustus 2005 op 08:14

Haha, Li, super!
En dan te bedenken dat je nu alleen nog maar de categorie ‘gein en ongein’ te pakken hebt.
Komkommers lenen zich ook uitstekend voor stukkies in andere categorieën 😀
(leuke uitdaging voor de volgende komkommertijd? ;-))

Martijn · 23 augustus 2005 op 09:05

[img]http://img394.imageshack.us/img394/5839/liiv5pq.jpg[/img]

😉

WritersBlocq · 23 augustus 2005 op 09:26

Een echte SmulLi Column! Ik krijg gelijk trek 😀 😀 groetje, Pauline.

Fred · 23 augustus 2005 op 09:29

Tja, Li. Komkommeren was het zeker. Heb ze nog nooit horen smeken voor een artikel.
Lekker stuk en net als Louise denk ik bij vrouwen en deze groene staven wel eens aan wat anders. Soms dan hoor.

Kees Schilder · 23 augustus 2005 op 09:31

Met komkommertijden weet jij in ieder geval raad.
Geweldig Li

Domicela · 23 augustus 2005 op 09:41

Dit stukkie las lekker en is niet te lang 😉

Waar een komkommer wel niet goed voor is ….

Groetjes,
Mila

Maurits · 23 augustus 2005 op 10:56

Keurig geschreven zoals altijd. Maar je geeft de clou te vroeg weg. Door de suggestie van Louise te gebruiken had je de spanningsboog nog wat langer in stand kunnen houden.

prikkels · 23 augustus 2005 op 11:04

Ik had stiekum al een voorproefje genomen en me rot gelachen. Gelijk een komkommer soldaat gemaakt.

Lekkere column Li. 😉

Stanislaus · 23 augustus 2005 op 11:38

Rubriek: Gein / ongein en titel dacht ik even, oh, waar plastic stond i.p.v. rubber dacht ik, het gaat over ijsjes. Bij plakjes op de ogen wist ik het, komkommer!
Heel leuk!

Ma3anne · 23 augustus 2005 op 12:44

Jammer, bij de plakjes op de ogen had ik door wat het was. Ik had graag eerst het recept gelezen, al was het maar om te griezelen. 😀

Gewoon goed Li-verhaal weer.

vanlidt · 23 augustus 2005 op 13:26

Kan nog wel een paar komkommertoepassingen verzinnen 😛

Geertje · 23 augustus 2005 op 19:34

[quote]En wat valt er nu te schrijven over komkommers[/quote]

Leuke column!

KawaSutra · 23 augustus 2005 op 19:58

Laat de komkommertijd nog meer even duren, levert iig. weer een hartstikke leuke column op. De schoonheidsbehandeling had ik ook liever aan het einde gelezen maar hij blijft leuk. 🙂

Li · 23 augustus 2005 op 20:20

Bedankt voor jullie reacties.
Ik heb bewust gekozen om de clou snel prijs te geven. Even speelde ik met de gedachten om verder te gaan in de trant van: Ik schuif hem langzaam in mijn mond en cirkel met mijn tong langs het topje. Dan bijt ik voorzichtig in het vlees. Wat smaakt dit goddelijk. Een beetje zaad sijpelt langs mijn mondhoek, en glijdt via mijn hals naar mijn rechterborst.
Had zomaar gekund.:-D

Ik koos voor deze vorm omdat de kranten in de vakantie vaak vol staan met de meest uiteenlopende onderwerpen die ze normaal gesproken niet zo gauw plaatsen

[quote]Tja, Li. Komkommeren was het zeker.[/quote]
Fred heeft het aan den lijve ondervonden:-P

Li

Troy · 24 augustus 2005 op 02:07

Zeekomkommers? Zo leer je nog eens wat. En thanks voor het recept!

Grt Troy

mrcrash · 24 augustus 2005 op 02:34

Waar een komkommer al niet goed voor is. Kreeg direct visioenen.

Lekker en vlot geschreven.

Wright · 24 augustus 2005 op 08:07

‘Creatief met komkommers’, misschien wat voor Arjan Ederveen.Gadver Li, ik moet alsmaar denken aan die mop met zoooo’n baard. Je weet wel, die van de kwamkwammer, die naast de sloeg staat. 😛

Shitonya · 24 augustus 2005 op 10:45

Dat het over komkommers ging kon ik aan het begin wel raden. Voorspelbaar en meer een recept uit een slecht kookboek dan een column/verhaal.

bert · 27 augustus 2005 op 11:05

Onze kinderen gaan compleet uit hun dak als Laura kwamkwammersloeg maakt. het recept ken ik echter niet. 🙂
Leuke column. 😀 😀 😀

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder