Ik had nooit gedacht dat het zover zou komen. Verder dan een ontmoeting in de bibliotheek, want het toeval wou dat we allebei op zoek waren naar hetzelfde boek, [i]mijn ego-trip[/i]. Niemand van ons nam het boek mee naar huis -een oude man glipte het laatste exemplaar mee, en achteraf hebben we daar nog hard om gelachen. Aan alle gebeurtenissen in mijn leven hangt een herinnering met jou vast, van de bibliotheek tot de koeien in een wat afgelegen straat van mijn geboortestad. En toch zou ik het geen bijster goede herinneringen noemen. Onze eerste ruzie vond niet plaats in de keuken, ook niet in de slaapkamer en ook niet in de badkamer maar wel temidden van…het marktplein. Bekijks hadden we wel, maar achteraf vonden we toch allebei dat zoiets niet voor herhaling vatbaar was. Dus ruzieden we vervolg in de keuken, in de badkamer en zelfs in de slaapkamer. En steeds ging het over dezelfde zaken: sigaretten, marihuana, afspraakjes en…seks. Toen ik bij een zoveelste ruzie de deur woedend achter me dichtsmeet, en jij bij uitzondering achter me aangerend kwam, kwam er een eind aan. Niet alleen aan de ruzies, maar ook aan onze relatie.

Sindsdien zijn we ‘vrienden’, maar dat het in praktijk wel eens anders durft lopen, hoef je ons niet te vertellen. De buitenwereld heeft het, twee maanden na onze splitsing, immers nog altijd over “wij” als koppel: vele van zijn mannelijke vrienden hebben het nog altijd over “je vriendinnetje” en mijn familie vraagt me nog steeds hoe het met “dat buitenlands vriendje gesteld is”. Het woord relatie schrikt ons af: we willen niet in het oude patroon van urenlange ruzies hervallen, maar eigenlijk zijn we zo goed als (terug)-bij-elkaar.

Wanneer ik dit aan één van mijn minder goede vriendinnen vertel, begint ze prompt weer over haar en haar Bram. “We waren dolverliefd op elkaar, maar toen we een week gescheiden waren, ontdekten we dat we eigenlijk beter vrienden konden zijn.” Of: Bram was ervandoor met een Engels vakantievriendinnetje-voor-meer-dan-één-nacht, en zag mijn Belgische “vriendin” niet meer staan. Het feit dat ze die informatie aanhaalt, betekent alleen maar dat ze er geen snars van begrijpt, en ik verspil dan ook geen moeite aan het ‘proberen uitleggen van’ wat gedoemd is om te mislukken. Bovendien zit het me nog altijd niet zo lekker dat ze een afspraakje met Armani probeerde te versieren, toen die haar een maand geleden in één van Mechelens winkelstraten tegen het lijf liep. Het stelt me teleur dat ze nog altijd hetzelfde meisje is, nog steeds egoïstisch, egocentrisch en narcistisch: nog geen haar veranderd. Het is mijn nicht, mijn steun en toeverlaat sinds mijn jeugd, die me overtuigt het allemaal wat te relativeren. “Hij houdt van jou, jij van hem, wat is het probleem dan?” mailt ze me. Tja, wat is het probleem dan?

Categorieën: Algemeen

axelle

“I am good, but not an angel. I do sin, but I am not the devil. I am just a small girl in a big world trying to find someone to love.” ― Marilyn Monroe

11 reacties

Eddy Kielema · 15 januari 2007 op 11:32

Het spreekt me als bibliothecaris natuurlijk enorm aan dat jullie elkaar in de bibliotheek ontmoet hebben! :lach: Ik vraag me alleen wel af: is ’t nu aan of uit?

Sjefke · 15 januari 2007 op 13:04

Mooie column, goed geschreven en ik vind hem lekker weg lezen.
Ook is het wel een herkenbaar verhaal… behalve dat bibliotheek gebeuren… 😉

Eddy Kielema · 15 januari 2007 op 13:13

[quote]Ook is het wel een herkenbaar verhaal… behalve dat bibliotheek gebeuren… ;)[/quote]

Nou, vind dat bibliotheek gebeuren nou juist heel realistisch! :lach:

pally · 15 januari 2007 op 14:44

Ik kan niet goed meer volgen, Chantelle, of het gaat over een tegenwoordige relatie of dat je er misschien flashbacks tussendoor schuift.
Misschien zou een vervolgcolumn handiger zijn en dan wat duidelijkheid over heden of verleden.
Dit brengt me in verwarring.
Het voelt een beetje als steeds herbegraven.

groet van Pally :eh:

pally · 15 januari 2007 op 14:50

Sorry,Axelle, haalde je even door de war met Chantelle.
Jij was degene van het dagje strand met je neefje.
Jammer dat het mis ging met Armani.Goed geschreven.

groet van Pally

Bitchy · 15 januari 2007 op 15:37

hahahahaha Pally, jij maakte dezelfde fout als ik. Ik dacht ook huh???

Aan of uit… thats the question? 😉

WritersBlocq · 15 januari 2007 op 17:31

Net te slordig geschreven om het columnwaardig (wat dat dan ook is 😀 ) te maken. Ik vind het meer een mijmering voor jezelf, dit stukje.

SIMBA · 15 januari 2007 op 18:25

Af en toe een beetje vreemd woordgebruik, en ik kan het ook niet helpen maar dat stoort mij 😕
(iedere gek zijn gebrek he)

[quote]-een oude man glipte het laatste exemplaar mee, [/quote]

[quote]temidden van…het marktplein[/quote]

axelle · 15 januari 2007 op 19:56

De laatste zin zegt soms het meest…

Tja, wat is het antwoord dan ? 😉

– ik laat jullie nog even gokken – 😉

axelle

SIMBA · 16 januari 2007 op 08:31

[quote]Tja, wat is het antwoord dan ? [/quote]
ooooooooooo, het is een raadseltje…:-)

axelle · 16 januari 2007 op 19:06

oei :s

niet direct, nee 😉

gewoon, wat logisch verstand kan al volstaan 😉

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder