Mijn kersverse zoon heeft het gepresteerd zichzelf te specialiseren in het vakkundig vullen van zijn luier. Kundig vol kakken noem ik dat. Hij heeft poepen tot een ware kunst verheven. Gelukkig heeft flesvoeding de aangename eigenschap, in tegenstelling tot moedermelk, het aantal goed gevulde luiers drastisch te verminderen. Maar met één volle broek per dag voel ik me soms nog steeds bedrogen.
Een ander voordeel van de kunstmatige melk is de verminderde aroma door het ontbreken van reststoffen van het eigen eetpatroon, die via de borst een weg vinden naar het drollenfabriekje. In eerste instantie bewijst deze theorie zichzelf wel maar als de luiers meer dan een dag blijven liggen is er geen “Diper-genie” of “luier-wrapper” tegen opgewassen.

Als de kleur op zijn wangen toeneemt, gelijk aan het zachte gekreun dat hij voortbrengt, voel ik nattigheid en groeit de vrees dat het dagelijkse spektakel niet lang meer op zich laat wachten.

Een van de eerste foefjes die meneer toepast is de schijnbeweging die hij een half uur voor aanvang van de show maakt. Met een lange aanloop naar het echte werk heeft hij mij met de lucht die vooruit reist al meerdere keren zijn broek vroegtijdig tevergeefs laten inspecteren. Als dan het echte werk lijkt volbracht waag ik mij aan de uitdaging en open argwanend de gepatenteerde plakstrips.
De ravage die ik tussen de plasgootjes aantref liegt er niet om. Zes flessen van 150 milliliter gecomprimeerd in één grote brei.
Met billendoekjes gewapend, schraap ik voorzichtig de koek van zijn billen en neem me voor het aantal gebruikte exemplaren niet meer te tellen.
Eenmaal alle kiertjes grondig gereinigd, wacht mij een verrassing in de vorm van een warme douche die met een volwassen precisie tenminste de helft van zijn kleren weet te bevochtigen.

Nadat ik zijn klerenkast heb geplunderd om een droge outfit samen te stellen volgt de taak deze schoon en droog te houden. Met een verse luier onder zijn billen kijkt hij me breed lachend aan en begint aan zijn toegift. Het is net ras patat, die gele slierten die bij elk kreungeluid schoksgewijs een weg naar buiten vinden via het “gat des onheils”.

Moe van het harde werken drinkt hij na afloop een hele fles leeg en valt tevreden in slaap. In zijn slaap kreunt hij zachtjes en maakt zijn kleine lijfje overuren om een nieuwe portie klaar te maken voor de volgende voorstelling.

Het is moeilijk om niet van hem te houden als hij er zo vredig bijligt en dat is maar goed ook want anders zou het verschonen van een luier hele andere koek zijn!

Categorieën: Liefde

Fem

"Today is a gift, that is why it is called the present"

10 reacties

pally · 3 september 2008 op 14:43

Tja, lief en leuk voor jou, Fem. Geniet er vooral van, maar mij brengt dit gedetailleerde poepverslag niet veel, sorry en nog veel poepplezier!

Drol en poep zijn trouwens wel goed vertegenwoordigd op de hoofdpagina, zeg! Zou het komen door het shit-weer of de nieuwe vaste columniste voor het komende jaar? 😀

groet van Pally

SIMBA · 3 september 2008 op 16:18

Zo klein en dan al schijnbewegingen…dat beloofd nog wat!
Leuke titel!

Neuskleuter · 3 september 2008 op 17:51

Hilarisch illustratief beschreven. Ik ben blij dat er geen geurtje aan deze column zit.

lisa-marie · 3 september 2008 op 18:09

de deuren en geuren van mijn geheugen gingen weer open.
hij is leuk 😆

arta · 3 september 2008 op 18:32

En zijn ze eenmaal uit de luiers, worden ze over het algemeen strontvervelend!:-D

pepe · 4 september 2008 op 08:35

😆 Nu weet ik weer waarom ik blij ben met de pubers hier.
De luiers zijn verleden tijd en ik was bijna vergeten dat ik die tijden ook heb gehad.

Geniet ervan Fem, voor je het weet staat er een 1.88 naastje en noemt je moedertje:-D

Mup · 4 september 2008 op 09:07

Stronttubes noemden we ze hier, en er komt nog een tijd dat ze willen dat je de boel komt inspecteren als ze zindelijk worden;’Kijk mama, ik heb de ‘je’ gepoept.’
Als hem dat in de toekomst gaat lukken met het puntje erop, wil ik er wel weer over lezen,

van harte nog, Mup.

Dees · 4 september 2008 op 09:58

Tja, ik ben het nog meer eens met Pally dan Pally het wellicht met zichzelf eens is. Dit lijkt me meer iets voor moedersopderozewolkx. Ik vind het mn poep en ik heb nog nooit andermans poep erg interessant kunnen vinden, sorry….

Fem · 4 september 2008 op 17:34

Over smaak valt natuurlijk niet te twisten maar over poep blijkbaar wel.. :hammer:

weathergir · 5 september 2008 op 11:38

Ik heb altijd gedacht, dat ik kinderen zal krijgen nèt over hun zindelijkheidsgrens, als ik ooit moeder word. En waarschijnlijk verklaart dit onmiddellijk waarom ik ook alleen als oppas gevraagd word voor kinderen van exact dat formaat. Dat is dan ook de reden, dat ik dit vooral een vies verhaal vind, jakkes. Het spijt me, op zichzelf best goed geschreven, maar bah… babypoep.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder