Op kerstavond was hij er ineens. Mijn dochtertje vond hem in de tuin. Even wist ik niet wat ik moest doen, maar de kinderen – die in die jaren nog geloofden dat hun moeder alles kon en durfde – stonden vol vertrouwen naast me: mama zou dit varkentje wel even wassen. Het dier hield zich muisstil, zodat ik hem voorzichtig op kon pakken voor nader onderzoek. Doodeng vond ik het, maar dat liet ik niet blijken. Al snel zagen we, dat hij een wondje had aan zijn borst. Verder leek hij weliswaar uitgeput, maar helemaal gaaf. De kinderen stelden voor een nestje voor hem te maken in een oude doos. Dat vond ik een goed plan. We zouden eerst maar eens proberen het dier tot rust te laten komen, voordat ik tegen driedubbel kersttarief een dierenarts zou inschakelen.

Al snel was het nestje klaar. Een handdoek, wat caviastro, dat voorhanden was en een paar bakjes met voer en water. Ik zette het gewonde dier in de doos en mijn zoontje dekte het geheel af met een passend stuk kippengaas, dat toevallig nog in de schuur lag van een eerdere reddingsactie.
Het diertje zat er beduusd bij, maar beter dan dit kon hij het niet hebben op dit moment. Hij was gered van de vrieskou en de buurtkatten en daarvoor mocht hij zich in zijn handjes knijpen, als hij handjes had gehad, vonden we.

Onze kerstavond had een onverwachte wending gekregen. De kinderen gloeiden van opwinding en ik was ook enigszins uit het lood geslagen. De symboliek van juist dit dier begon tot me door te dringen. Was het een geschenk uit de hemel? Een teken van hoop op betere tijden?

Door de goede verzorging en liefdevolle aandacht van zijn kinderbaasjes knapte het dier zienderogen op. Hij krumelde wat rond in zijn doos en at en dronk voldoende. Hij werd onze nieuwe huisvriend naast de parkieten, de cavia, de vissen en de hond. In het warme, aanpandige schuurtje had hij toch maar een mooi leventje in zijn omstandigheden.

Na een paar dagen, toen hij serieus leek aan te sterken, moest ik de kinderen vertellen, dat hij niet altijd bij ons kon blijven wonen. Als hij beter was, zouden we hem los moeten laten. Ons huis zou dan te klein voor hem zijn. Ze vonden dat niet leuk, natuurlijk, maar ze begrepen het gelukkig wel.

En zo brak de dag aan, dat we hem moesten laten gaan. Het wondje was mooi genezen en hij werd onrustig en begon zijn nest af te breken. Zo krachtig was hij geworden. Hij voelde zich kiplekker.
Plechtig werd de doos naar buiten gedragen en het gaas verwijderd. Het dier begreep eerst niet wat de bedoeling was en bleef zitten. Mijn dochter riep hoopvol uit, dat hij niet weg wou en bij ons wilde blijven. Mijn zoon beaamde dat meteen en wilde de doos alweer naar binnen brengen, maar het dier was hem te snel af. Heel plotseling koos hij de vrijheid.

Met tranen in hun ogen keken ze hem na. Mijn maag draaide een beetje, maar dat was meer om die aangedane kindersnoetjes. Ik vond het een fantastisch moment. Alsof we eigenhandig bijdroegen aan de wereldvrede.

Eén keer hebben we hem nog terug gezien in onze tuin, bijna een week nadat hij vertrok. We waren ervan overtuigd, dat hij ons kwam bedanken en kwam laten zien, dat het hem goed ging.

Onze kerstmissie was geslaagd.

Categorieën: Thema column

16 reacties

lisa-marie · 24 september 2010 op 13:10

Deze missie is zeker geslaagd!!

ik denk dat het een duif is.

Mien · 24 september 2010 op 13:12

Een duif met een missie brengt geluk in huis en haard.
Well done sylvia1.
Nou nog hopen dat ie wat eitjes aflevert met kerst.

[b][url=http://www.youtube.com/watch?v=-CsA1CcA4Z8]Mien Paloma[/url]

[url=http://www.youtube.com/watch?v=fHq1PnEQZ6k]cucurrucucu[/url]
[url=http://www.youtube.com/watch?v=mKN49r6qt5E&NR=1&feature=fvwp]cucurucucu[/url]
[url=http://www.youtube.com/watch?v=CFZ8Z1baznY&feature=fvsr]cucucurucucu[/url]
[url=http://www.youtube.com/watch?v=jGXV6bmm7xI]cu cu ru cu cu[/url]
[url=http://www.youtube.com/watch?v=LtP6VH8sxgk]cucucucucurucucu[/url]
[url=http://www.youtube.com/watch?v=3wDis9gHFaw&p=7240AD03C770D6F1&playnext=1&index=14]cucucu[/url][/b]

Tip: Open alle links gelijktijdig in aparte windows.
Und warte bis die Taube kommt! :hammer:

Avalanche · 24 september 2010 op 13:46

Een hele fijne, deze. Ja, duif schoot mij ook te binnen en vervolgens Arta. Maar door Mien kom ik nu opeens toch ook op Sylvia1.

LouisP · 24 september 2010 op 15:20

Raad wie ik ben,
kerstmissie…vrede..duif…mooi verhaal…
Tja…’k ga ook voor Sylvia 1,

Wat is de inleiding bijzonder geschreven…’k wilde zo snel op zoek gaan naar de oplossingen dat ‘k er te snel overheen ging!

groet,
Louis

arta · 24 september 2010 op 15:46

Aaah, wat een lief verhaal… Maar ik was het niet, zou nooit ‘hij wou’ schrijven… Maarre, qua stijl, tja, Sylvia zou wel kunnen, maar of zij wel ‘hij wou’ zou schrijven…

Ma3anne · 24 september 2010 op 17:21

Het zou zelfs een witte duif kunnen zijn.

@ arta: ik begrijp niet goed wat er met ‘hij wou’ mis is? Ik vind het juist wel aardig gevonden, omdat er al ‘wilde’ in de zin staat. ‘Wou’ is volgens mij prima Nederlands. Ook als schrijftaal.

Ik vermoed Avalanche als schrijfster.

Prlwytskovsky · 24 september 2010 op 17:47

Jongens, luister: Dit kan alleen maar ‘Do’ zijn. Kan gewoon niet anders …. 😕 Die eerste zin, die deed het hem bij mij.
And if i’m wrong, dan hang ik mij meteen op. Een boom heb ik al uitgezoekt.

Kwiezel · 24 september 2010 op 17:48

Kerstavond, een dier en kinderen. Ik moest direct aan Flappie denken 😉

Erg leuk gedaan! Moest ook direct aan sylvia denken!
Ben benieuwd of zij ook echt deze ghostwriter is…

sylvia1 · 24 september 2010 op 17:57

Oh P je bent me net voor, ik ga ook voor DreamOn, duidelijk. En nee, zeker niet ik. Raar dat ik zo vaak geraden word…

arta · 24 september 2010 op 20:32

@ Ma3: Ik zei niet dat het fout was, ik schreef dat ik het nooit gebruik en doordat er meer zijn die ik het nog nooit heb zien gebruiken, vallen zij af, qua raden, that’s all…

pally · 24 september 2010 op 22:26

Ik ga voor duif en Do
lijkt wel een liedje :

Duif en Do
Duif en Do
Raad je zo
Ja, raad je zo 😀

groet van Pally

Mien · 24 september 2010 op 22:54

Nou begin ik ook te twijfelen.
Do zou ook heel goed kunnen.
Ach, it’s all in the game.
Zolang er maar niet op duiven gejaagd wordt.

Mien Re

sylvia1 · 25 september 2010 op 11:44

Door al dat raden vergeet ik te zeggen dat ik het een mooi verhaal vind, vooral de boodschap, vrede op aarde, dieren (en mensen) hun ruimte gunnen, kwetsbaren opvangen… amen 😉

DreamOn · 25 september 2010 op 20:56

Een prachtig verhaal, maar ik was het niet! Medeklinkerovski: hang je nou maar niet op, ook zo ongezellig, cx zonder jou!
Zelf dacht ik ook dat het Arta was, maar zij was het niet…
Avalanche heeft alleen maar een dochter… al kan ze er voor het verhaal een zoon bij verzonnen hebben…
Ben jij dit, Ma3anne?

Ma3anne · 25 september 2010 op 21:20

Ooooooooooooooo Pierlewiets wat moeten we nou met jou? Het is Do niet!
*Gaat gauw een zaag zoeken om die boom neer te halen.*

Avalanche · 27 september 2010 op 23:03

Ik verzin van alles, maar geen zonen hoor!

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder