Waar we de vorige zomer met een lege VW-bus leuk een vakantie improviseerden, dreigt nu met veel gedoe een heus campertje uit zijn ijzer te verrijzen.
Alleen ontstaan er nog spontaan waterpartijen op plaatsen waar je ze niet zou verwachten. Het nieuwe hefdak is wel een absoluut wonder. Het rijst na een klein duwtje statig omhoog en er ontvouwt zich een schuine donkergrijze tent met drie plastic boogvensters. We kunnen niet genoeg krijgen van die truc. Helaas regent dit moois nog op verschillende plaatsen in.
En ook de nieuwe ramen aan de beide zijkanten van de bus, er door een officieel bedrijf ingezet, voor alle zekerheid, geven artistieke waterstraaltjes te zien op de wanden na een fikse regenbui. Hij moet nog zindelijk worden gemaakt, zogezegd

Ondertussen fabriceert mijn echtgenoot tamelijk onverstoorbaar een prachtig groot bed, een keuken, kasten, een tafel en een schitterend hoefijzervormig plafonnetje met ingebouwde spots. Alles opklapbaar, omkeerbaar, dubbel te gebruiken, uitschuifbaar en noem maar op.
‘s Nachts bedenkt hij de meest geniale oplossingen en tekent ze tijdens het ontbijt vóór op de rand van de ochtendkrant. Met mijn leesbril op zie ik het redelijk goed. Maar ik besef tegelijkertijd dat je werkelijk met je hersenen kijkt en niet alleen met je ogen. En die hersenen zijn nog niet volledig in bedrijf op dat tijdstip. Mijn brains hebben vooral waardering voor zijn enthousiasme. En willen dat ook niet bederven. Ik luister geduldig naar de uitleg en neem ondertussen een slok thee om op gang te komen.

Elke middag na de lunch zie ik, via het raam de boomgaard inkijkend, de inmiddels vertrouwde blauwe bus met haar witte dak en bewasemde ramen. Van binnen verlicht en verwarmt een grote bouwlamp de grijze krullen van de werker die zijn nachtontwerpen werkelijkheid laat worden. Geregeld loop ik erheen om te kijken, te keuren of te proberen. Al dan niet geroepen door de kunstenaar. Soms wil ik wel eens op een ongelegen moment opdoemen en hoor ik buiten al hevig gevloek. Door het tentdoek heen goed hoorbaar. Ik vrees voor de buren ook. Dan sluip ik ongezien terug, want ik wil toch niet storen in die hevige hartstocht.

Veel soorten materialen worden aangeschaft en het bouwwerk is handig verrijdbaar. En zo mag het werk zelf mee naar de winkel om zijn eigen spullen uit te zoeken.We brengen twee nachten door op de vloer van de logeerkamer op een stuk lichtblauw schuimplastic in twee verschillende hardheden om te ervaren wat onze heupenprefereren. Een soort proefvóórkamperen in eigen huis. We worden het snel eens over de minst harde. Tenslotte is het reizen geen taakstraf……
De volgende dag blijkt onze kater ongevraagd ook te hebben getest of hij er gaten in kon krabben. Heel goed gelukt, dat ging blijkbaar gemakkelijk.
We houden, gezien de rest van het watergebeuren ons hart vast voor de watertanktest: slangen en tanks vullen en kijken of ze niet lekken. Nou dat valt reuze mee!
We krijgen de vuldop er niet af, er kan niks in. Dus die lekt in elk geval niet….

Ik weet wel dat we een fles champagne net niet kapot zullen gooien tegen de eigenwijze kont van dit rijdende minipaleis als hij klaar is.
Denkt u, kunnen we ‘onze Bea’ uitnodigen? Of Willem Alex? Die gaat tenslotte over de waterhuishouding……..

Categorieën: Gein & Ongein

pally

Genieten van leven en mensen en natuur om mij heen. Schrijven als belangrijke drijfveer om te ordenen, te relativeren en te communiceren.

17 reacties

pepe · 13 maart 2007 op 08:03

Geweldig leuk om dit te lezen, ik krijg giga zin in kamperen. Wat gaaf zo’n bus.

Ik zag meneer Pally al heen en weren met gereedschappen en Pally zelf fronsend en lachend toekijken.

SIMBA · 13 maart 2007 op 08:32

[quote]We krijgen de vuldop er niet af, er kan niks in. Dus die lekt in elk geval niet….[/quote]
😆
Een camper vind ik de heerlijkste manier van kamperen!

datmensinkenia · 13 maart 2007 op 09:01

Niet alleen een erg leuk stuk, maar ook zonder de taal- en spelfouten die steeds vaker voorkomen in CX stukken.

“Respect voor de Nederlandse taal”, zei iemand over een ander stuk…

Het irriteert me mateloos – denk dat ik daar een column over ga schrijven! 😡

Eddy Kielema · 13 maart 2007 op 11:57

Leuk en vlot geschreven column. Klein puntje van kritiek is het overmatig gebruik van de ‘enter’-toets, waardoor de zinnen af en toe als een dronkenman heen en weer schudden. 😉

Mup · 13 maart 2007 op 13:32

Leuk stuk, proefkamperen in de woonkamer, genieten. En tja, de geluiden van het vloeken zijn straks het probleem niet meer voor de buren, maar alle andere typische campinggeluiden….
En het koninklijk Huis; uitnodigen, doen. Kopje voor kater:-)
Jullie reizen vast de pan uit straks,

Groet Mup.

KingArthur · 13 maart 2007 op 16:40

Sorry DMIE maar heb toch nog een oneffenheid in deze tekst gelezen: heupenprefereren :-).

Ook hier leuk en beeldend geschreven maar zoals ik al eerder heb opgemerkt bij een ander, voor mijn gevoel is dit geen gein en ongein. Maar mogelijk interpreteer ik deze rubriek niet juist.

En ach, de tekst wordt er daardoor niet minder door. Misschien vind ik het wel te leuk om te zeuren.

schoevers · 13 maart 2007 op 17:31

Pally, dat wordt Maxima(al) reisplezier!
Ik hoop dat dit camperbegin wordt gevolgd door mooie reiscolumns. Kijk er al naar uit.

arta · 13 maart 2007 op 20:45

Heerlijk om te lezen!
Is het overigens zo’n T-2tje? Die vind ik echt helemaal super. (het uitklapdak deed me dat vermoeden)
[quote] Hij moet nog zindelijk worden gemaakt, zogezegd[/quote]
😆
De titel vind ik ook erg leuk gevonden! (alsof het een kermisattractie is!)

KawaSutra · 13 maart 2007 op 20:55

Heel leuk geschreven en nog leuker om te lezen. Ben benieuwd naar de eerste echte vuurdoop. Dan is een beetje extra water niet verkeerd. 🙂

Li · 13 maart 2007 op 22:21

Leuk!

[quote]Alleen ontstaan er nog spontaan waterpartijen op plaatsen waar je ze niet zou verwachten.[/quote]

Misschien had het campertje liever een bootje willen zijn.:-D

[quote]Tenslotte is het reizen geen taakstraf……[/quote]

Jammer van die puntjes. Ze voegen niets toe.

Li

WritersBlocq · 13 maart 2007 op 23:08

Geinig verhaal, zonde van de paar slordigheidjes. Groetje van een azijnzeikerd 😉

Joy · 14 maart 2007 op 12:34

Leuk geschreven.
Ik kon om een paar dingen best lachen. King, Dat is denk ik net welk gevoel voor humor je hebt. 😉

DreamOn · 14 maart 2007 op 20:56

Bea uitnodigen :eh: :eh: :eh:
Wat dacht je van een cx-meeting in jouw minirijpaleis? 😀
Prachtige column weer pally, echt van genoten.
Enne…als die man van jou zo goed kan klussen, stuur hem dan binnenkort eens mijn kant op… 😀

pally · 14 maart 2007 op 21:40

Dank weer voor de reacties!
Eddy)ik heb moeite met de goede zinsafbrekingen, als ik van ‘Word’ naar CX plak. Dan verandert het plotseling en krijg ik het niet goed.(oplossing?)
Li) je hebt gelijk,puntjes overbodig
WB) niks azijn,juist goed, wel geprobeerd, toch wat slippertjes.(zucht)
Arta) Geen T2, maar na T3 nu T4, beetje modern maar aparte inbouw
King) Ja ‘humor’ zou beter passen dan’gein en ongein’ wat te vet klinkt voor deze column, maar is er helaas niet.

groetjes Pally

Bitchy · 14 maart 2007 op 21:52

Pally, ik wil me wel opofferen om een weekje dat paleisje uit te proberen hoor! 😉

Leuk, leest lekker weg! 😀

miltenburg · 15 maart 2007 op 01:08

Grappig, leuk verhaal. Leest lekker weg en voor de rest is alles gezegt in de vorige reacties.

Prlwytskovsky · 19 maart 2007 op 23:22

Nodig mij uit. Dan zal ik die sjees wel eens eventjes ‘inrijden’ voor je. 😀

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder