Mijn eerste natte droom had ik toen ik dertien was. Nou ja, natte droom, het was eigenlijk een krukdroge droom. Maar het had een natte droom kunnen zijn. Onderwerp van de droom was Nathalie. Nathalie, het stille meisje op de lagere school, waar ik nauwelijks contact mee had en waarvan ik de starende ogen bijna continu in mijn rug kon voelen prikken.

In de droom waren we op een feest. Haar verjaardagsfeest. Ze danste om mij heen en daagde mij uit. Plots betastte zij mijn kruis en ritste langzaam mijn broek open. En toen…… Toen werd ik wakker.

Vanaf dat moment zijn de nachtelijke bezoeken van Nathalie begonnen. Niet vaak. Maar zo eens per jaar. In allerlei variaties hebben Nathalie en ik “het” niet gedaan. In een bos. Op het strand. Tijdens een korfbalwedstrijd. Ik droomde zelfs een keer dat ik Nathalies huwelijk in de Grote Kerk in Den Haag bijwoonde. Ik besloop de witte sprookjesprinses van achter, trok haar kanten bruidsjapon omhoog, en net toen ik mijn pielemuis naar binnen wilde schuiven….. Ach, u begrijpt het wel.

Aan mijn vrouw heb ik maar verteld dat ik de Wim Hof methode was gaan hanteren, toen ik na weer zo’n droom een kwartier onder de koude douche stond.

Het is 19 september 2014. Mijn ogen speuren tussen de meisjes van weleer. Ik zie haar niet. Althans, ik herken haar niet. Nadat ik al mijn pubermoed heb verzameld stap ik op het groepje seniorendames af. “Hallo, is iemand van jullie misschien Nathalie? Nathalie Maas?”

“Chris, is het toch?” antwoordt een grijskopje “, Tjee, Nathalie. Dat is echt lang geleden. Wist je het niet? Die is een paar maanden na de lagere school overleden. Op haar verjaardag nog wel. Maar ze was al lang ziek. Wist je dat ze verkikkerd op je was?”


Chris

Chris den Daas

8 reacties

Frans · 25 september 2014 op 12:33

Dramatisch goed. Doet me wel denken aan het antwoord op de vraag hoe vaak ik het doe. Bijna elke dag. Gisteren bijna en eergisteren.

trawant · 25 september 2014 op 13:12

Tja Chris,sommigen komen te vroeg en anderen …
Je had 21 dagen de tijd voor het voorspel en nu kom je alsnog wat nadruppelen.
Maar geeft niks hoor, we kijken allemaal en het einde van je stukje is verrassend en pijnlijk. Mooi naartoe geschreven.

Suus · 25 september 2014 op 18:01

Prachtig en pijnlijk….een naspel inderdaad….maar wel eentje die je niet vergeet….ik hoopte eigenlijk dat dit het thema van de volgende uitdaging zou worden…daar kan ik wel wat mee namelijk. Tip voor Hella?

Mien · 25 september 2014 op 22:28

Mooie vertaling van de schrijfopdracht. Mooie naam ook, Nathalie. Ik moet dan altijd aan het lied van Bécaud denken. Zucht.

troubadour · 26 september 2014 op 09:20

Prachtig drama.

Chris · 27 september 2014 op 13:07

Bedankt voor de complimenten. Nu nog maar hopen dat Hella de kans krijgt deze column te bekijken en een inhoudelijke terugkoppeling te geven.

Hella Kuipers · 2 oktober 2014 op 16:42

Ja, mooi pijnlijk. Natte droom misschien een beetje té cliché als titel, was “droge droom” niet passender en raadselachtiger geweest?
Juffenzeurtje: zuinig met stippeltjes. En nooit meer dan drie …

Geef een antwoord