Ik sta met C. op het perron tot de vertraagde trein uit Utrecht arriveert.
Aan die vertragingen ben ik, net als de rest van treinend Nederland, inmiddels wel gewend.
C. haalt een koffie voor me. Dubbel melk en twee sachets zoetjes.
C. weet dat inmiddels. Het hoort bij mijn structuurtje. Wanneer ik binnen datzelfde structuurtje mijn eeuwige peuk wil opsteken, kom ik erachter dat ik mijn aansteker mis. Ai.
Gelukkig komt C. met de gloeiende koffie de hoek om. Les één voor NS-treinnomaden, een dekseltje én een servetje in je handen met daarin het bekertje hete koffie.
Gepokt en gemazeld door wisselende treindiensten, buitensporig lange overstaptijden en afgesleten vierkante wielen met bladeren op de rails, leer je dit soort tactieken.

C. wil mij een vuurtje geven tot het moment dat ze achter haar een officieel NS affiche ziet met de mededeling dat er binnen het NS terrein niet meer gerookt mag worden.
“Helaas Martijn, je mag hier niet roken.”
“Waarom niet? Is dit en Cara-centrum, ben ik zo adembenemend?”
De nieuwe tabakswet, pareert zij, en met een volle ippon ben ik verbaal gevloerd.

Op het moment dat ik de passerende conducteur, die verdacht veel naar zware shag ruikt, vraag binnen welk gebied deze nieuwe wet van toepassing is, kijkt hij mij weifelend aan.
“Geen idee, ik rook alleen na de seks, tenminste dat zegt mijn vrouw. Ik zie dat niet, ik ben niet zo lenig”
De toon was gezet.
Met deze buschauffeur-Benidorm humor kreeg ik plots enorme ‘mishandelzin’. Toch, in het kader van de kerstgedachte van vrede op aarde, leek het me wijs dit niet te doen.
Hoewel ik als kerstengel graag van deze gelegenheid gebruik had willen maken om hem van deze aardkloot te doen verdwijnen.

U begrijpt, ik wilde zijn meerdere spreken.
Deze man, verscholen achter een snor die door kon gaan als een net geoogste wietplantage, kende zijn pappenheimers en antwoordde conform zijn functie, buitengewoon bureaucraties.
“De Tabakswet geldt voor alle tabaksproducten die bestemd zijn voor roken, snuiven, zuigen of pruimen. In de praktijk zijn dat vooral sigaretten, shag, pijptabak en sigaren.
Aan de samenstelling en verpakking van tabaksproducten worden in de wet de nodige eisen gesteld.”

“Stel, hypothetisch, ik heb een vreselijke ziekte waar de naam nog voor verzonnen moet worden. Ik onderga helse pijnen, helemaal als uw locomotief weer eens niet op tijd is. En op doktersadvies rook of drink ik medicinale wiet. Wie zuigt er dan, u toch? Dan bent u toch niet te pruimen?!
De snor was bij ‘hypothetisch’ blijven steken.
Met een Pieter Storms gevoel bleven C. en ik achter toen snorretje zijn grote baas ging halen.

De woordvoerster strompelde ons met verse tegenzin tegemoet.
“Mijn vraag is simpel mevrouw, waarom mag ik niet roken op het perron?”
“Meneertje, moet u eens luisteren.”
“Laten we nu niet té familiair gaan doen, noemt u me maar gewoon meneer.”
Ook de tweede toon stond als een huis.

“Meneer, vanaf 2004 moet een reiziger zijn reis kunnen volbrengen van beginpunt tot eindpunt zonder hinder of overlast van tabaksrook. Roken op het perron is dan ook niet meer toegestaan met uitzondering van speciaal daarvoor ingerichte rookzones.”
“Wie zegt dat?”
“Nou, dat staat in de reglementen en statuten.”
“Van wie, Anton Geesink?”
“Wat bedoelt u?”
“Laat maar. Wat doet u als duizenden reizigers allemaal gelijktijdig uit uw vertraagde trein stappen en een peukje op steken?! Als u in de Spits uw Metrootje doorneemt staan er bijzonder grote hoeveelheden pendelaars te blauwbekken op uw perron zonder vloerverwarming!!
Wie controleert er dan?! Denkt u niet dat er massaal verzet zal komen?! Krijg ik als roker een sticker op mijn rever en word ik ergens achterin in een [i]smokezone[/i] gepropt?!
Geschiedkundig is al bewezen dat dit niet zo goed samen gaat, toch? Wat is uw oplossing?!

Mevrouw de publieksvoorlichter, het spijt me, ik draaf door.
Kunt u mij vertellen wat de boete is die op dit vergrijp staat?”

”Hoewel overtreders vormelijk een boete moeten krijgen, zal de NS u daar nog niet meteen erg op aanvallen. ,,Het is een behoorlijke kentering, ook voor ons en daar houden we rekening mee.”

“Mevrouw de woordvoerder, dan rest mij slechts één vraag: heeft u wellicht een vuurtje voor mij?”

[img]http://home.hetnet.nl/~columnx5/copyrightmartijn.jpg[/img]


13 reacties

Avatar

Kees Schilder · 4 januari 2004 op 09:24

amice,
uw cynisme is balsem voor mijn hart. Doe er nog maar 7 keer per week zo een.Of is dat teveel gevraagd.

Avatar

pepe · 4 januari 2004 op 10:08

Geweldig genoten van deze column.
Ik steek er nu een lekker shaggie bij op, drink mijn kop hete koffie, zolang dat nog kan en mag dan.

Nog even dan mogen we alleen nog roken, een paar dagen na onze dood, door de schoorsteen van het crematorium.

Avatar

pleuro · 4 januari 2004 op 11:02

[quote]“Mevrouw de woordvoerder, dan rest mij slechts één vraag: heeft u wellicht een vuurtje voor mij?”[/quote]

“Als u maar hard genoeg loopt, dan gaat hij vanzelf wel aan!” zou mijn vader gezegd hebben…

Hij is weer fijn Martijn…. dubbelop genoten

Avatar

R@@F · 4 januari 2004 op 12:00

Tjap tjoy met corvus corax was het toch meneel?

Grrrrr
R@@F

Avatar

Kobus · 4 januari 2004 op 12:01

Als niet roker toch weer volop genoten van deze column. En het is nog niet duidelijk wie de boetes moet gaan uitdelen, de politie of de NS.
Zoals gewoon is in dit land zal er dus wel eerst een werkgroep ingesteld worden, en voor die bindende uitspraken doet !!

Avatar

Mup · 4 januari 2004 op 13:30

Ben al weer een week aan het stoppen, het proberen lukt, dus steek er vaak nog een op. Jammer dat columns lezen niet als een peuk roken is, deze ‘pafte’ lekker.

Groet Mup.

Avatar

Maurits · 4 januari 2004 op 16:02

Boos worden op degene die alleen maar doet wat hem is opgedragen helpt zelden. Je had bij de politiek moeten zijn, stemmen op een partij die wel voor roken is op alle plaatsen waar het kan (dus waar zuurstof in de lucht zit) Of zelf een pro-roken partij oprichten. Maar ik heb het gevoel dat je te laat bent. Sterkte!

Avatar

Li · 4 januari 2004 op 16:04

Weer een weergaloos goede column Martijn!
Tja het blijkt maar weer dat de NS niet spoort en de rokers op het perron voor paal zet.

Het anti-rook beleid is sowieso een lachtertje en gaat de gezondheidszorg bergen met geld kosten. Dit hoorde ik vanmorgen: ,,Rokers die stoppen, leven langer. Dus komen er meer A.O.W ers dan verwacht. Daarmee worden de wachtlijsten langer en langer en zal er een tekort ontstaan aan bejaardenhuizen.”
Dus eigenlijk moeten rokers gestimuleerd worden om meer te gaan roken ipv te stoppen. 😀

Li

Avatar

Martijn · 4 januari 2004 op 16:44

Beste rokers & niet rokers.

Een wet invoeren zonder echt te weten wie de controlerende factor moet zijn is wel wat vreemd natuurlijk. Het is meer de betutteling waar ik mij mateloos aan erger. Begrijpelijk is natuurlijk dat mensen die niet in de rook willen zitten daar recht op hebben.
Korte mededeling voor de antirook fanatici: Er schijnen rookcabines te zijn geweest.
Van rookcabines naar een [i]rookpaal[/i] schijnt een kleine stap te zijn.

Echter, op een (overkapt) perron mag er ook niet gerookt worden. (voor hen die nooit met de trein gaan: Een overkapt perron is een soort skybox van een overdekt voetbalstadion voor forensen, studenten en werkelozen die wél een kaartje moeten kopen.)

Een politieke partij is een idee. In plaats van: Meedoen, meer werk, minder regels, moet ik wel een goede variant verzinnen: Roken is duur, vijf jaar langer leven duurder.
Mijn fractie zal vertegenwoordigd worden door Nico & Tine wiens eerste kamervraag zal zijn of er een rookverbod in crematoria kan komen.

Rot op met al die klote regeltjes. Ga een ander opvoeden, ik ben geen seniel!!
Tuurlijk houd ik rekening met anderen, maar je kan doordraven, niet?
Ooit was de leus: ‘Samen komen we er wel uit’.
Laatste tijd nog wel eens gehoord? Nee hè? In rook opgegaan dat motto.

Pfff, rustig Martijn. Neem een peukje…..

Dank voor jullie reacties..

Groet Martijn 😀

Avatar

deZwarteRidder · 4 januari 2004 op 23:57

Vond dit een van de mindere columns Martijn…
Dat komt waarschijnlijk omdat ik een dejavu gevoel kreeg en al wist hoe hij zou eindigen..
Hij riep namelijk veel gevoel van herkenning op naar mijn eigen column over het roken..en dan met name de laatste alinea’s….
Bij twijfel.. kijk even op:[url=http://www.examedia.nl/columnx/modules/news/article.php?storyid=963]Stoppen met roken/Dejavu[/url]

Rich@Rd

Avatar

Martijn · 5 januari 2004 op 01:30

Beste Rich@rd,

Jammer dat je mijn column wegens herkenbaarheid minder vindt.
Herkenning is namelijk een goede zaak, Rich@rd. Dat is mijn mening.
Herkenning kan het streven van een column zijn, misschien moét het een streven van een column zijn.
Wie zal het zeggen? Bij een Déja Vu wordt het echter gevaarlijk.

Hoewel de raakvlakken inderdaad zichtbaar zijn, kan ik mijn relaas geen andere wending geven dan dat wat het meest mijn realiteit raakt.
En in deze kwam mijn verhaal, dus ook jouw herkenbare zinsneden, beangstigend dicht bij mijn ervaring.

Herkenning is een goede zaak, plagiaat daarentegen minder…

Groet Martijn:-D

Avatar

deZwarteRidder · 5 januari 2004 op 08:16

Hoi Martijn,
Misschien zit er wel waarheid in dat gegeven over herkenbaarheid..echter herkenbaar is ook de opel astra..de lamellen en de camping smoking, ( Yoep v.h. H.) dus vandaar ..opdat wij geen eenheidsworst moeten worden, had ik een totaal andere invalshoek/uitvalshoek zo een verademing gevonden..
Plagiaat is ook weer zo een lelijk woord zeker op een site als deze..
Waar het mij om ging /gaat is dat je toch moeilijk iedere keer hetzelfde verhaal kan insturen ( als div. columnisten)maar dan in een ander jasje.. ( het cafe, de trein, het restaurant, de bioscoop, het werk, de taxi etc. etc.) Tenzij….. je die nieuwe invalshoek er aan toe voegt, welke de lezer verwart, verblijdt, verrast etc.
Aan de andere kant zijn wij het dus blijkbaar eens dat dit anti- rookbeleid,te gek is voor woorden.
Rich@Rd

Avatar

Maurits · 5 januari 2004 op 11:29

Ik moet haast aannemen dat Martijn Richards column niet gelezen had. Die laatste vrijwel identieke zin is wel opvallend. Zo opvallend dat je dat niet expres doet, lijkt me. Maar alleen als je uitgaat van plagiaat kan je de laatste zin van Martijn voorspellen, zoals Richard stelt. Vorm en strekking van de verhalen zijn vergelijkbaar. Maar ieder met de eigen stijl van de schrijver. En dat is een zeer belangrijk punt. Je kan niet bepaald zeggen dat Martijn in Richards stijl geschreven heeft. Maar gelijkenissen zijn er wel. Misschien heeft Richard voor zijn column wel toevallig voor een stijl gekozen die doet denken aan die van Martijn. Ook niets mis mee. Die 2 columns zijn een enigszins bizar toeval. Denk ik.

Geef een antwoord