Het verschil lijkt minimaal en een lepeltje blijft een lepeltje, ook als je hem omkeert. Tegelijkertijd een verschil van dag en nacht. Een verschil tussen meer en minder min of meer. Een lepel gebruik je om eerst een schep en dan een hap te nemen terwijl je de achterkant van de lepel gebruikt voor slechts een likje. Bijvoorbeeld om de laatste restjes vla uit het holle van een glazen schaaltje te veroveren. Of van een stuk ijs voor je de deksel er voorlopig definitief op doet alvorens het terug in de vriezer te zetten. Om toch nog even te proeven van wat zo naar meer smaakt en toch minder is omdat het op is of gewoon een lekkernij moet blijven.

Als tenen langs mijn enkels schuren en een andere knie die van mij knikt ligt er een arm om mijn lichaam en een hand op mijn borst waarvan de vingers zo nu en dan doen alsof ze woelen in mijn bescheiden dos borsthaar: sympathiek gebaar. Een warme buik in mijn rug en een rustige diepe adem in mijn nek. Ik let op elke beweging en glimlach mismoedig bij het gegeven dat er zo weinig is wat ik kan doen behalve een hand achteruitgestrekt op een bil leggen. Het gezicht zover mogelijk draaien en toch niets zien. Een klein speels duwtje geven met mijn bips. Met mijn achterhoofd omgekeerde kopjes geven in dit omgekeerde lepeltje. Likjes in plaats van een hap.

Het moet een mooi beeld zijn: bijna twee meter man in een lief klein lepeltje van iets meer dan één meter zestig. Het lijkt misschien een beetje de omgekeerde wereld. Ik weet trouwens ook niet eens of er bepaalde regels of gewoontes voor lepeltjes zijn. Waarschijnlijk hebben we er zo onze redenen wel voor en ben ik net zo’n lekkernij voor haar als zij voor mij. Een reden waar ik zoet in berust. “Slaap lekker schat” fluistert ze. Gelijk heeft ze. Het is nog lang niet op en slapen is ook lekker. Ook deze nacht wederom geserveerd in het omgekeerde lepeltje dat smaakt naar meer. Alweer.

Categorieën: Liefde

22 reacties

Avatar

KingArthur · 13 augustus 2005 op 17:56

Heel knap en mooi beschreven. Om stil van te worden.

Avatar

bert · 13 augustus 2005 op 18:13

[quote]Het moet een mooi beeld zijn: bijna twee meter man in een lief klein lepeltje van iets meer dan één meter zestig.[/quote]
Zo eenvoudig, zo gewoon, maar zo mooi beschreven dat het bij ons voortaan anders zal zijn. 🙂 🙂 🙂

Avatar

KawaSutra · 13 augustus 2005 op 20:11

[quote]Ik weet trouwens ook niet eens of er bepaalde regels of gewoontes voor lepeltjes zijn.[/quote]
Mooi en gevoelig beschreven, momenten om bij stil te staan. Maar er zijn volgens mij geen regels voor, gelukkig niet.

Avatar

Wright · 13 augustus 2005 op 20:18

[quote]Met mijn achterhoofd omgekeerde kopjes geven in dit omgekeerde lepeltje. Likjes in plaats van een hap. [/quote]
Ontzettend lief en mooi geschreven, Raindog.

Avatar

Ma3anne · 13 augustus 2005 op 20:26

Ontroerend beschreven. Echt mooi!

Avatar

Domicela · 13 augustus 2005 op 20:35

Mooi beschreven, leuk ook om van een “echte” lepel naar bed te switchen.

Avatar

Outsider · 13 augustus 2005 op 22:05

Lezers en lezeressen, luister allen naar mijn vrolijk lied
Lepeltje, lepeltje slapen, groter geluk bestaat er in dit aardse tranendal niet
Seksueel plezier dat duurt maar even
Maar lepeltje, lepeltje kan je hele leven

Avatar

Troy · 13 augustus 2005 op 22:58

Lief zeg…Heb weinig aan bovenstaande reactie toe te voegen. Kan me er alleen maar (heel saai als een mak schaap) bij aansluiten;-).

Grt Troy

Avatar

klungel · 13 augustus 2005 op 23:46

Mooi!

😛

Avatar

WritersBlocq · 14 augustus 2005 op 01:40

[quote]Een verschil tussen meer en minder min of meer.[/quote]
Prachtig mooi geschreven Rain, dit is áf! (en dan bedoel ik niet alleen de column ;-))

Avatar

Louise · 14 augustus 2005 op 08:04

Zo lief en zo ontroerend. Eigenlijk in al zijn eenvoud.

Avatar

pepe · 14 augustus 2005 op 08:10

Wat naar nu, ik kan niets anders verzinnen, dan wat de anderen voor mij als reactie gaven.

Eenvoudig, lief en mooi.

Avatar

sally · 14 augustus 2005 op 09:41

Zo prachtig beschreven dat ik me bijna het achterste lepeltje voelde.

liefs
Sally

Avatar

Geertje · 14 augustus 2005 op 10:28

[quote]Een warme buik in mijn rug en een rustige diepe adem in mijn nek[/quote]

Mooie column

Avatar

Dees · 14 augustus 2005 op 11:20

Raindog heeft zijn stijl gevonden. Prachtig!

🙂

Avatar

Bakema_NL · 14 augustus 2005 op 12:30

Niks lepeltje hier, dat mens heeft altijd koude voeten…..en dat weet ze en misbruikt ze. 😛

Avatar

melady · 14 augustus 2005 op 14:34

[quote] bijna twee meter man in een lief klein lepeltje van iets meer dan één meter zestig.[/quote]

Ik zou bijna een nachtje je lepeltje willen zijn.

Schep nog maar eens op, zo lust ik er wel meer van je Rain!

Avatar

Li · 14 augustus 2005 op 19:21

Ja, erg mooi, lief en teder 🙂

Avatar

Stanislaus · 15 augustus 2005 op 10:47

Gelukkig slaap je niet in een lit-jumeau, mooie
column, wees zuinig op zo’n lepeltje!

Avatar

Raindog · 15 augustus 2005 op 16:21

Ik, als zojuist door mijzelf benoemde propagandist van de verpletterende simpelheid, een taak die ik bijzonder zwaar en moeilijk vind en waarop ik derhalve geen enkele garantie durf te geven voor wat betreft het welslagen ervan, kan eigenlijk alleen maar zeggen: dankjewel.

Of het een stijl is Dees? Of ‘mijn’ stijl zelfs? Ik weet het niet maar ik waardeer je analyse en zal dit net zo in de gaten houden als jij doet. Het rijmt misschien wel met eerder werk of delen daarvan, maar vermoedelijk bij lange na niet zoals Outsider rijmen kan. Want rijmen zoals hij doet in zijn vrolijk lied, zo rijmen kan ik nu eenmaal niet.

😉

(Erg om jou gelachen Bakema. Gelet op je opmerking neem ik gemakshalve maar aan dat jullie tweetjes daarom op gezette tijden met anderen slapen. Om weer wat op te warmen zeg maar? ;-))

Avatar

Kees Schilder · 15 augustus 2005 op 17:48

Heel mooi Raindog.Zeldzaam.

Avatar

Pebby · 15 augustus 2005 op 19:17

[quote]Het moet een mooi beeld zijn: bijna twee meter man in een lief klein lepeltje van iets meer dan één meter zestig.[/quote]

Wow… ik zag manlief & ik gewoon liggen samen terwijl ik dit las…

Alles is verder al gezegd… 😉

Geef een antwoord