Het is laat, de minuten tikken weg, maar mijn ogen vatten geen slaap. Ik lig rusteloos in bed, mijn handen gevouwen op het fluweelzachte kussen onder mijn hoofd. Ik kijk naar buiten.De sterren verlichten de hemel in het holst van de nacht. De wind streelt mijn gezicht door het openstaande venster. Ik ben weer eens verdwaald in mijn gedachten, in mijn zoektocht, in mijn verlangen naar jou. Je neemt me zo mee op een lange reis door mijn droomwereld. Ik staar nog even naar buiten én naar mijn telefoon op het nachtkastje, maar zie dat je weer niet hebt gebeld. Je laat al dagen niets meer van je horen. Zelfs in mijn slaap hoop ik vurig dat mijn telefoon één keer overgaat. Ik wacht nog heel even, maar mijn dierbare herinneringen aan jou sussen mij in slaap.

In mijn wereld vol fantasie droom ik over jou. Je spreidt je vleugels uit en zweeft langs de sterren als een onschuldig engeltje. Jij was mijn mooiste geschenk uit de hemel tot nu toe. Je lange blonde lokken, je betoverende diepblauwe ogen en je mooie glimlach kleurden eens mijn kleurloze dagen. De intieme momenten die ik met jou heb gedeeld, vullen nu mijn eenzame koude nachten. Ik denk aan jou, mijn blauwoogje. Jij bent niet weg te slaan uit mijn gedachten. Je was eens zo dicht bij me dat ik je kon strelen op je huid, de warmte van je lichaam voelen, je aanraken met mijn vingertoppen. Ik wilde mijn lief en leed met jou delen. Eens was je mijn realiteit in het hier en nu, nu ben je helaas een ongrijpbare fantasie voor mij. Iedere nacht zoek ik naar jou tussen de vallende sterren in de hoop dat je nog eens in mijn armen valt.

Mijn leven zit nog altijd vol vraagtekens, die onbeantwoord zijn gebleven. Wij waren toch voor elkaar gemaakt? Wij voelden elkaar toch naadloos aan? Wij begrepen elkaar toch zonder woorden? Wij spraken samen de taal van de liefde of niet soms? Ik wilde je gelukkig maken, de rode loper voor je uitrollen, de wereld aan je voeten leggen. Ik wilde je laten genieten van de geneugden des levens. Ik wilde je beminnen in het jonge gras of in een bed vol rozeblaadjes. Ik wilde iedere centimeter van jouw oogstrelende lichaam ontdekken, verkennen en liefkozen. Jij was in mijn ogen de ware, nu geloof ik er niet meer in. De ware bestaat niet, en de meeste dromen zijn inderdaad bedrog. Nu zijn het de memoires aan jou die me ‘s nachts zoet houden. Vaak wilde ik je alleen troosten, knuffelen en kussen, van tijd tot tijd je geweten sussen, maar de deuren van je hart bleven op slot voor mij.

De ‘onoverbrugbare’ muren van pijn en verdriet blokkeren de toegangswegen naar jou. Ik word geconfronteerd met liefdesdrempels, de één na de ander werpt zich op voor mij. Ik kan er niet omheen. Ik kan er alleen overheen klauteren met veel tijd en eindeloos geduld. Obstakels van angst en onzekerheid barricaderen de wegen naar een warme en liefdevolle plaats diep in je hart. Ik weet het, je bent bang om verliefd te worden. Je hebt angst om je te binden na de vele zware tegenslagen in je leven. Je hebt je, uit zelfbescherming, opgesloten achter een tralies. Niemand mag jou kwaad doen. Niemand mag in de buurt komen, maar ik kwam té dichtbij. Nu word ik op kilometers afstand gehouden. Eens was je binnen handbereik, nu ben je onbereikbaar.

Liefde is een kwestie van geven en nemen, jezelf blootgeven als een open boek, bladzijde voor bladzijde. Liefde is een vicieuze cirkel. Een cirkel die doorbroken kan worden, een cirkel die weer teruggebogen kan worden naar de vorm van een hart. Wanneer we liefde kunnen visualiseren, heeft liefde dan de vorm van een hart of die van een cirkel?

Scepsis 2004 voor meer www.dejongejournalist.nl

Categorieën: Liefde

2 reacties

Avatar

Mosje · 21 september 2004 op 12:02

Mm, dit verhaal heeft toch wel een hoog Can-I-Get-There-By-Candlelightgehalte. Ik las zojuist een stukje hardop met mijn laagste stem. Moest er bijna een traan om laten.
😀

Avatar

KingArthur · 21 september 2004 op 23:23

En toch vind ik heb helemaal niet zo slecht.[quote]Je hebt angst om je te binden na de vele zware tegenslagen in je leven. Je hebt je, uit zelfbescherming, opgesloten achter een tralies.[/quote]
Another brick in the wall, Tear down the wall!

Geef een antwoord