Met de zon in het aangezicht wandel ik in het natuurgebied. Een traan van geluk vindt moeiteloos zijn weg naar buiten en tovert een regenboog op mijn wang. Leven is zoveel mooier als je het totaalbeeld kan overzien. En daarom heb ik iets gedaan waar ik volgens mijn opvoeding per definitie spijt van zal krijgen. Toch ontneemt mij dat niet gelukkig te zijn op dit moment, omdat ik mij meer compleet voel dan ooit tevoren. Leven is een grote ontdekkingsreis. Onschuldig en naïef startte mijn koers verwachtingsvol op zoek naar nieuwe continenten. Mijn schip dobberend in de oceaan van emoties. Een enkele keer liep ik averij op en eens is mijn schip volledig vergaan. Met moeite wist ik het hoofd boven water te houden door mij vast te klampen aan de wrakstukken van het verleden en me te verzetten tegen de zuigende kracht van de draaikolk, veroorzaakt door de teloorgang van mijn vaartuig.

Lang dobberde ik hulpeloos rond in zwaar weer, mijn gevoel als speelbal van de onstuimige golven. Door de stroming meegevoerd, spoelde ik aan op een desolate plek. Een veilige haven om tot rust te komen. Daar ontmoette ik een vreemdeling. Koninklijk stelde hij zich aan mij voor als mijn alter ego. Enkel hij kon mij meenemen op de ontdekkingsreis van mijn leven. Een goddelijk geschenk op het juiste moment. Wie kon mij beter helpen in het hervinden van de balans die ik onderweg verloren was?

Hij nam me op sleeptouw en toonde mij zijn ware aard door te verhalen over zijn eigen queeste. Op de zee van tijd luisterde ik eindeloos lang naar zijn evenwichtige lessen. Elk woord, op een gouden schaal afgewogen, leidde tot begrip en uiteindelijk mijn compassie voor hem. Hij leerde me de fracties van mijzelf te herkennen in de gebroken weerspiegeling van het rustig geworden, kabbelende water. Uiteindelijk werd de vreemdeling mijn open boek waardoor de enige conclusie die mogelijk was, is dat we samen één zijn.

Om dat besef te bezegelen heb ik een weloverwogen besluit genomen. Onuitwisbaar is mijn huid getekend met een ikoon dat mij er dagelijks aan herinnert dat ik één geheel ben, de balans is in evenwicht. En daar zal ik nooit spijt van kunnen krijgen.

Categorieën: Verhalen

20 reacties

Avatar

geertsjohn · 24 januari 2008 op 07:18

Fijn voor je KingArthur, dat alles Jing Jang is. Wat goed dat jou alter ego je heeft kunnen helpen, de meeste mensen hebben daar minimaal een psycholoog voor nodig. Maar bovenal heb je jou levensgeluk erg mooi en tastbaar omschreven!

Avatar

arta · 24 januari 2008 op 09:29

Mooi verhaal, geweldige titel!
Als je zo weloverwogen een besluit neemt zul je daar zeker geen spijt van krijgen.
Ben wel benieuwd hoe ie eruit ziet!
🙂

Avatar

Mosje · 24 januari 2008 op 09:51

Pff King, loop je nu met de afbeelding van een ronde tafel op je linkerbil?

Avatar

adriaantje · 24 januari 2008 op 09:54

Wat een mooi verhaal en zo geweldig mooi beschreven en nog eens heel herkenbaar ook!

Avatar

Mosje · 24 januari 2008 op 10:13

Adriaantje, de woorden “heel herkenbaar” zijn hier op CX ten strengste verboden. Tenzij jij zelf ook een tattoo hebt, maar dan willen we er wel een foto van zien.
😀

Avatar

Mup · 24 januari 2008 op 14:05

Herkenbaar! :oeps:

Groet Mup.

Avatar

Fem · 24 januari 2008 op 14:13

ik gok op Yin-Yang en dan mag ik met recht zeggen: herkenbaar 😉

Avatar

KawaSutra · 24 januari 2008 op 14:17

Ik vind dat beeld van een alter-ego wel heel mooi gevonden. En er zit zeker een waarheid in verborgen. Als jouw tattoo op een toonbare plek is aangebracht kun je hem misschien op de meeting openbaren. Ik was ook al jaren van plan een tattoo te laten zetten. Toch eens een leuk plaatje in de Kamasutra zoeken dan. 😀
Mooie column King, ik hoop dat je er wel bij vaart.

Avatar

Grumpy-old · 24 januari 2008 op 18:03

You are the King, arthur!
En ik vind het zo herkenbaar dat ik mijn tatoo wel wil showen tijdens de meeting 😆

Greetz
Grumpy

Avatar

lagarto · 24 januari 2008 op 19:54

Tatooshow en wet T-shirt in maart?

Avatar

Ma3anne · 24 januari 2008 op 20:27

Sterk spul, die King….. 😉
Als ik ook een wedje mag maken: is het toevallig een zwaard? :hammer:

Avatar

pepe · 24 januari 2008 op 20:31

Prachtig, vooral die metafoor.

Fijn te lezen dat het geluk weer aan boord is.

Avatar

DreamOn · 24 januari 2008 op 21:30

Hele mooie column King.

@Lagarto: [quote] wet T-shirt in maart? [/quote]

Wat aardig van je, dat je al onze t-shirts wilt wassen! Graag! En dan inderdaad nat ophangen, dan kreuken ze niet! 😀

Avatar

lisa-marie · 24 januari 2008 op 21:54

Gewoon super allebei, de column en de tatoo 😀

Avatar

Siebe · 24 januari 2008 op 22:31

Hey Arthur,

Heus een mooi verhaal hoor, de woordspelingen blijven vaak zo vindingrijk dat ze nog steeds niet vervelen en jij zelf doet dat evenmin.

Ik heb echter een bepaald soort van moeite met het beeld van jezelf – zo je wilt: je andere zelf – als je ‘mentor’, ‘leidsman’ en ‘alweter’. Wellicht gaat het je meer om het schrijven an sich en niet zozeer om de persoon die dat doet. Niettemin komt het verhaal in deze stiel me ietwat zelfbevredigend voor, narcistisch is misschien een beter woord; het klinkt in ieder geval netter. Je weet wat er met Narcissus gebeurde, ik zou niet wensen dat jij zo uit je scheepje valt.

Ach ja, het is een verhaal en geen column – een heel verzachtende omstandigheid. Neem me dan ook niet te zeer kwalijk.

Groet,
S

(PS: alsof ik nog niet erg genoeg was – tattoos zijn zooo ontzettend 1996…)

Avatar

KingArthur · 25 januari 2008 op 11:48

Iedereen dank weer voor de reacties. M.b.t. de tattoo, niemand heeft het volledig juist geraden. Ik zou hem kunnen tonen op de meeting maar dan moet ik wel kunnen :-).

@ Siebe: ik kan me je gevoel bij deze tekst wel voorstellen en in zekere zin kan ik je ook wel gelijk geven.

Avatar

Dees · 25 januari 2008 op 12:16

Een ronde spiegel? 😉

Avatar

WritersBlocq · 25 januari 2008 op 21:50

Mooi King, hij is prachtig! Ja, de column ook!

[quote]Als ik ook een wedje mag maken: is het toevallig een zwaard?[/quote]

B i j n a, Ma3
[img]http://thisdayindisneyhistory.homestead.com/files/Zorro-Z-for-web.gif[/img]

Avatar

tinkerbell · 31 januari 2008 op 15:52

Wat mooi verwoord, daar word ik blij van.

😀

Avatar

Neuskleuter · 14 februari 2008 op 13:37

Een late reactie, maar toch!

[quote]En daarom heb ik iets gedaan waar ik volgens mijn opvoeding per definitie spijt van zal krijgen.[/quote]
Met dit verhaal erbij heb je wel een prima motivatiebrief om dat stukje van je opvoeding voor een keer te weerleggen 😉

Geef een antwoord