Pizza Trawantini

We zouden Pizza eten en niet gebracht door een helmpje van Piccolona of Restorini maar eigengemaakt. Mw. Trawant vind namelijk dat ik dat erg goed kan en haar gelukkig maken is mijn enige missie in dit leven. Dat vindt zij ook.
Dus kies ik de standaardpizza met de krokante bodem van AH als melodielijn en varieer daar naar eigen smaak overheen. Dungesneden uienringen, piepkleine knoflookflinters, ruim salami, belegen kaas, tonijn soms een sardientje maar altijd strooikaas voor de knapperbite bovenop.
Sinds kort verzoekt zij mij daar ook een fijgensneden rode peper aan toe te voegen omdat ze zich in een pittige periode bevindt.
Onder begeleiding van zoetgevooisde jazzklanken van Joe Pass, zet ik mij aan het werk. Altijd oppassen met de peper, in de gootsteen met het hoofd afgewend de pitsjes eruit schrapen en daarna vooral niet in de ogen wrijven.
Met ruime hand strooi ik de ingrediënten over de diepgevroren bodem en waan mij een Zuid Europese Marcellino met bezwete lokken, gevaarlijke donkere ogen, een stoer stoppelbaardje en 30 jaar jonger..
Dan dient zich een lastige onderbreking aan. Met het klimmen der jaren krijgt de mannelijke blaas een eigen willetje en duldt bij aandrang geen uitstel meer. Waar men vroeger fluitend de zaak kon ophouden om vervolgens met een krachtige straal gaten in het email te sproeien, is het nu zaak om de tijd te nemen en goed uit te druppelen.
Op een broeierige dag krabt men na afloop dan nog eens aandachtig en bevredigend aan het klokkenspel. De kleine genoegens van de naderende ouderdom.
Zo ook nu. Terug in de keuken gaat de pizza de oven in en verspreidt zich onverwacht een behagelijke warmte door de binnenbroek. Kijk eens aan, feest.
Ineens slaat behagen om in irritatie, irritatie in hitte, hitte in brand en brand in alarm.. De pepers! Ik heb mijn handen niet afgespoeld!
Wapperend spoed ik mij naar de badkamer, een koude washand, daar wordt het alleen maar erger van, veel erger. Dove bodymilk. Mw. T. vind het vast niet erg als ik er een halve fles overheen giet..
Geen resultaat, het zuur lijkt zich een weg naar binnen te banen. Internet! Pepers, brand, Google.. Rampzalige verhalen. Help! Melk is basisch en neutraliseert.
Met keukenpapier improviseer ik een Teena Lady, giet er een plens halvolle melk overheen en prop het geheel naar binnen. Ja, er wordt geblust..Wijdbeens waggel ik naar de bank.
‘Ik ruik de Pizza al’, zegt Mw. T. als ze 10 minuten later de keuken binnenschrijdt.
‘Je hebt er toch wel een pepertje overheen gedaan hè..’