In de jaren tachtig had ik een grote droom: diskjockey worden. Opgegroeid met Radio Veronica in de jaren zeventig wilde ik ook plaatjes draaien voor een groot publiek. Mijn eerste stap was muziek afspelen voor de babyfoon als mijn moeder het huishouden deed. Dat gaf al een beetje het gevoel van radio maken. Maar dat gevoel verdween als mijn moeder door de babyfoon terugsprak. Begin jaren tachtig leek ik daadwerkelijk een kans bij de radio te krijgen toen ik een bandje gestuurd had naar een lokaal radiostation met mijn eigen aankondigingen en zelf uitgezochte muziek. En ja hoor, de programmakers waren enthousiast en ik mocht een gastoptreden doen. Ik ging helemaal uit mijn dak. Maar helaas, de piratenzender werd vlak voor mijn debuut uit de lucht gehaald. Weg kans, weg carrière als dj.

Tien jaar later kreeg ik een herkansing. Ik kon als vrijwilliger aan de slag bij OOG, de Omroep Organisatie Groningen Mijn ambitie om dj te worden had ik inmiddels opgegeven, want ik bleek niet zo’n vlotte babbelaar. Maar ik ging met net zoveel plezier plaatjes uitzoeken en het lokale nieuws samenstellen. Het was wel behelpen bij de lokale omroep, want veel geld was er niet. Zelfs pen en papier moesten we van huis meenemen. Bovendien bestond de muziekcollectie uit slechts een paar cd’s, dus heel veel keuze in het vinden van goede platen had ik niet. Toch gaf het een goed gevoel om nummers uit te zoeken die even later op de radio klonken. En de collega’s met wie ik samenwerkte waren veelal buitengewoon kundige mensen. Mijn eerste baas zou later bijvoorbeeld hoofd amusement bij de KRO worden, zijn opvolger werd nieuwslezer bij de NOS en een van de diskjockeys kon bij Frits Spits aan de slag op Radio 2. Bovendien werkten twee deuren verderop bij de televisietak de latere tv-presentatoren Wilfred Genee, Mari Carmen Oudendijk en Cunera van Selm. Kortom, veel talent in de dop, alleen hadden we dat op dat moment nog niet zo door. Elke dag hadden we te maken met tegenvallers door uitvallende apparatuur, een collega die zich versliep of iemand die met onmiddellijke ingang vertrok omdat hij een betaalde baan kreeg.

Ik wilde graag nieuwslezer worden, maar het vooruitzicht dat ik om zeven ’s ochtends achter de microfoon moest zitten, schrok me af. Wel heb ik ooit een stemtest voor Radio Noord (de rijke broer van ons station) gedaan, maar die band verdween geruisloos in het archief. Na een paar jaar zag ik weinig toekomst meer bij OOG, hoewel de financiële middelen steeds ruimer werden. Maar een betaalde baan zat er niet in. Dus toen ik die wel kreeg in de plaatselijke bibliotheek, verdween ik met stille trom.

Maar mijn ambitie om muziek af te spelen voor anderen is nooit verdwenen en sinds de komst van internet zijn er weer talrijke mogelijkheden bijgekomen om muziek te laten horen aan anderen. Het doet een beetje denken aan de tijden van radiopiraten. En zo zijn we weer terug bij het begin. Nu maak ik mp3-tjes voor een select publiek en ik hoop daar luisteraars gelukkig mee te maken. Het doet denken aan het einde van de jaren zeventig toen ik mijn moeder blij maakte met muziek uit de babyfoon en af toe feedback uit de speaker terugkreeg.

Categorieën: Media

13 reacties

Avatar

Quinn · 30 juni 2007 op 17:59

En het doet mij denken aan het nooit opgeven van je droom, klein of groot. Ook al verschuift er soms iets in de manier waarop, uiteindelijk ben je toch waar je wezen wilt en dat vind ik een mooi gegeven. Hoopvol.

Avatar

Sem · 30 juni 2007 op 19:15

Soms zijn dromen al leuk om te hebben zonder dat ze uitkomen.

Je heb er in ieder geval mooi over geschreven.

Avatar

WritersBlocq · 30 juni 2007 op 20:03

Ha, DJ! Want dat ben je, al dan niet betaald, al dan niet in dienst, je bent een absolute DJ. Ik heb er absoluut geen verstand, het is fijn dat ik af en toe wat aan jou kan vragen over een bep. nr./artiest, en ik luister regelmatig naar een cd van je.
‘Diskjockey’ zou ik ‘discjockey’ hebben geschreven, haha, wéér wat van je geleerd!

Fijn verhaal om te lezen. Toch suf van ze, dat jij nèt niet doorbrak.

Groetje, Pauline.

Avatar

lisa-marie · 30 juni 2007 op 21:39

Heel herkenbaar geschreven. Iemand die mij lief is heeft dit gedeeltelijk ook meegemaakt.
En hij is altijd nog bezig met muziek maar dan inderdaad op een andere manier dan diskjockey.
Muziek geeft altijd hoop,ben blij dat je daar iets mee kan doen.
De column is niet alleen herkenbaar geschreven maar ook heel helder en pakkend.
😀

Avatar

dj_Eddy · 30 juni 2007 op 22:54

Ja, klopt, een droom najagen kan op allerlei manieren. Dat is een beetje de strekking van het verhaal. Ik had trouwens ‘diskjockey’ ook als ‘discjockey’ geschreven, Pauline, maar de spellingcontrole rekende dat niet goed… 😉

Avatar

arta · 1 juli 2007 op 16:00

Heel mooi jouw muzikale leven neergezet!
Zo leuk en origineel: radiomaken door de babyfoon met jouw moeder als gastpresentator![quote] Nu maak ik mp3-tjes voor een select publiek en ik hoop daar luisteraars gelukkig mee te maken.[/quote]
Hier worden ze grijsgedraaid!
🙂

Avatar

dj_Eddy · 1 juli 2007 op 16:29

[quote]Hier worden ze grijsgedraaid![/quote]

Kijk, dat is bijzonder leuk om te lezen, daar doe ik het voor!

Avatar

KawaSutra · 1 juli 2007 op 16:55

Mis je dat niet een beetje Eddy, het echte plaatjes draaien? Misschien zijn de middelen niet zo belangrijk maar gaat het om het resultaat. En een feit is dat je met de moderne technieken van tegenwoordig toch weer heel veel mensen kunt bereiken. Dus eigenlijk is je droom uitgekomen.
Thank you for the music!

Avatar

dj_Eddy · 1 juli 2007 op 18:12

Tuurlijk mis ik dat een beetje, Kawa, het ‘gewoon’ plaatjes draaien. Maar goed, als het niet linksom kan, dan maar rechtsom, zullen we maar zeggen. 😉

Avatar

SIMBA · 1 juli 2007 op 19:43

Je bent nu de huisDJ van vele ColumnX-ers 😀

Avatar

dj_Eddy · 1 juli 2007 op 20:02

[quote]Je bent nu de huisDJ van vele ColumnX-ers [/quote]

Ja, het is een enorme babyfoon geworden! 😀
Heb trouwens net een nieuwe mix in het café geplaatst.

Avatar

Li · 1 juli 2007 op 22:14

[quote]Heb trouwens net een nieuwe mix in het café geplaatst[/quote]

Daar doe je trouwe luisteraars ontzettend veel plezier mee.

Heerlijke column die mij doet denken aan de tijd dat mijn jongens aan het klooien waren met casettebandjes. Muziek werd afgewisseld met nieuws uit de straat ( de kat van nummer 3 heeft jonkies) tot reclameboodschappen (schat staat de bok nog koud). Had ik die bandjes nog maar…

Li

Avatar

WritersBlocq · 1 juli 2007 op 22:40

:eh: Wat is dan eigenlijk het verschil tussen ‘disk’ en ‘disc’?
Ach, what the hacker!

(P.S. ik wou dat mijn pc op orde was, zodat ik je muziek weer kon downloaden en afspelen, en uberhaupt dat weer kon doen grrrrr :-x)

Nog een groetje van grietje

Geef een antwoord