Asterhof in Fügen (Tirol) is zonder twijfel het fijnste vakantieverblijf van Oostenrijk. Wég van de drukke plaats en de drukbereden weg naar Hochfügen. Het ligt het tegen de helling van de Pankrazberg; ’s zomers bloemrijk groen en ’s winters maagdelijk wit.
Het uitzicht op het Zillertal is fantastisch. De families Steinberger en Plattner ontvangen hun gasten met een gastvrijheid die ‘ouderwets’ hartelijk is. Het gezin van de Schoevers komt er al zevenentwintig jaar en heeft de ontwikkeling van Asterhof, van klein pension tot modern Appartementengebouw, van nabij meegemaakt. De sfeer, hartelijkheid en gastvrijheid zijn nog net zo als die van toen, in 1982, tijdens ons eerste bezoek.
De kamers waren kleiner dan nu, het balkon liep zonder afscheiding door over de gehele gevel en het ontbijt werd geserveerd in een kleine oergezellige verblijfsruimte. Als ieder gelijk ontwaakte en naar de ontbijtruimte kwam, dan ontstond paniek wegens plaatsgebrek.
’s Avonds zat de verblijfsruimte tjokvol. De gastvrouw schonk er tot diep in de nacht drankjes en de eigen gemaakte schnaps vloeide rijkelijk. Er werd kaart gespeeld, er werd gepraat en gelachen, en met elkaar zongen we vrolijke en ondeugende liedjes.
Vader en dochters Steinberger speelden Tiroler volksmuziek op harpen en harmonica. De avonden van die vakanties waren onvergetelijk. Ik moest er weer aan denken toen we deze week voor onze ‘traditionele wintersportvakantie’ in Asterhof waren. Een forse midden-twintiger kwam binnen en werd begroet met ‘hallo Maurits, wieder da?’. Bijna brak het angstzweet mij weer uit.

Op één van die avonden, het was maart 1984, ontstond er even een ongezonde spanning in Asterhof. De gasten zaten bijeen in de kleine verblijfsruimte en het was, zoals gebruikelijk, heel gezellig. Ieder praatte met iedereen.
De kleine Maurits, zesjarige zoon van een echtpaar uit Gouda, mocht wat langer op blijven. Met rode koontjes van slaap nam hij luidruchtig aan de gesprekken deel.
Tijdens een betrekkelijke rust, nam Maurits overluid het woord:
‘Mam, ik heb er twee zien seksen’.
Mam in verlegenheid, ‘nou, stil maar Maurits’.
‘Ja. Ik heb het gezien. Ik was op het balkon…….en ze waren helemaal bloot!’
Intussen was niet alleen mam in verlegenheid. Wie de schoen past, trekke hem aan, en ik vermoed dat er meerdere echtparen in de kleine ruimte waren die het angstzweet uitbrak.
Maurits keek met enige brutaliteit de aanwezige schare rond, zijn vinger in gereedheid om te wijzen.
‘Ik kijk wie het waren, mam!!!’.
‘Maurits hou op, ga je boek maar eens halen’.
Maurits’ vinger ging in het rond: ‘Nee, zij niet…… en zij niet……. en zij niet.
Het leek wel een Russische roulette. Godzijdank, de vinger ging aan mij voorbij. Mijn hart klopte in de keel.
Maurits werd rustig, kroop tegen moeder aan, deed zijn duim in de mond en gaf zijn speurtocht op.

Een goed uur later kwam het jongste stel van de Asterhof-gasten de rokerige ruimte binnen.
Maurits vloog overeind ‘Zij!!! Zij!!!Zij!!! Hij danste van plezier.
Maurits lag binnen twee minuten in bed.
Ze hebben het nooit geweten, die twee verbaasde binnenkomers, maar meerderen van ons lachten diep in hun vuistje, die avond.

Asterhof is verbouwd. Er is geen balkondoorloop meer langs de appartementen. Ik beveel je Asterhof anno 2008 van harte aan en/want……je kunt er ongezien seksen.

Categorieën: Verhalen

Hans Schoevers

Flashbackpacker. Schrijver van columns; dikwijls met een knipoog naar vroeger. Tot december 2017 ook actief geweest als zanger/entertainer. Elts sprekt fan myn sûpen, mar nimmen fan myn toarst.

7 reacties

KawaSutra · 13 januari 2008 op 23:51

Haha, leuk verhaal. Prima reclame ook, niks voor in de hotelfolder?

lagarto · 14 januari 2008 op 07:59

Ja leuk verhaal weer.
Groeten Lagarto

SIMBA · 14 januari 2008 op 08:36

Op naar Tirol! 😀

arta · 14 januari 2008 op 08:56

Het klinkt daar inderdaad gezellig!
[quote]Ik beveel je Asterhof anno 2008 van harte aan en/want……je kunt er ongezien seksen. [/quote]
Ze hebben zeker geen eenpersoonskamers daar? 😀

Prlwytskovsky · 14 januari 2008 op 16:11

Goeie opvoeding heeft dat jong gehad. 😉

pally · 14 januari 2008 op 21:13

Ha! die Schoevers, je bent de berg weer opgeklommen. Welkom terug. Leuke column!
Goed en wervend de sfeer daar beschreven.

groet van Pally

geertsjohn · 14 januari 2008 op 22:07

[quote]Asterhof is verbouwd. Er is geen balkondoorloop meer langs de appartementen.[/quote]

Best jammer, daardoor is het nu een hotel als alle andere…

Leuk verhaal, wat zal Maurits’ moeder zich rot gevoeld hebben! 😆

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder