Als mijn dochter, nadat haar eerste echte vriendje is opgehaald, bij gebrek aan beter haar aandacht even aan mij komt besteden, grijp ik mijn kans.
We zitten in de schaduw onder de parasol bij het zwembad. Je kunt op slechtere plekken zitten. ‘Ik weet dat je hier helemaal niet op zit te wachten schat’, begin ik, ‘maar ik moet even wat aan je kwijt’. Ze kijkt me vragend aan. ‘Over je verkering, zo’n moederpraatje, zeg maar’.
‘Man, ik weet al wat je gaat zeggen! Ik ben heus wel voorzichtig, weet wat de pil en een condoom is, maar ik doe nog helemaal niets aan seks’, zegt ze. ‘Je bent te vroeg!’ voegt ze er lachend aan toe.
‘Geloof me, het is nooit te vroeg. Om er over te praten dan, hè’, zeg ik snel. ‘Trouwens, als het eenmaal zo ver is, wil het helemaal niet weten. Ik wil alleen dat je je niet onder druk laat zetten om aan dingen te beginnen waar je niet achter staat’.
‘Mam, zo is hij helemaal niet, en ik ben zelf sterk genoeg’, roept ze verontwaardigt. Haar vriend ís ook een leuk joch. En dat zeg ik niet alleen omdat ik geleerd heb dat altijd te zeggen. Want hoe meer je het niet met de keuzes van je kinderen op welk gebied dan ook oneens bent, hoe meer ze het tegendeel willen bewijzen. Dat onmisbare omgekeerde psychologietrucje.
‘Weet ik, weet ik, maar ik bedoel niet alleen lichamelijke druk. Er zijn meiden, je kent ze zelf ook, die bang zijn dat ze hun vriend kwijt raken als ze nog niet met hem willen vrijen, en doen het daarom’.

We praten hier samen nog even over verder. Het doet me goed dat we er over kunnen praten.
Mijn dochter is benieuwd hoe dat ging toen ik haar leeftijd had. Een kwart eeuw geleden…
Haar aandacht begint te verslappen en ik zie dat ze alweer richting vrienden in het zwembad wil. Ik zwijg, dan kijkt ze me aan en zegt; ‘Maak je maar geen zorgen mam, ik pas wel op mezelf’. Ze staat op en duikt sierlijk het water in.

Ik zit nog met mijn gedachten een kwart eeuw terug. Zoals mijn ouders dat toen op hun wijze gedaan hebben, zo probeer ik dat nu op de mijne. De goede ouder uithangen. Ik probeer mezelf voor te houden dat het goed is, maar of het genoeg is?
Ik heb geluk gehad. Ben wel in de verleiding gekomen, maar niet in de problemen. Dat lag niet aan mijn opvoeding, de daarbij behorende voorlichting of de zogenaamde ‘andere, betere tijden’. waarschijnlijk meer aan mijn niet echt meisjesachtige voorkomen. Ik weet zelfs niet of het wel geholpen heeft. Ook ik dacht toen ik de goede raad van mijn ouders kreeg: ze maken zich druk om niets, ik ben niet achterlijk. Mij overkomt dat niet. Net zoals mijn dochter nu waarschijnlijk denkt: Wat een slap gelul van die ouwe.

Categorieën: Liefde

15 reacties

Avatar

Dees · 7 juni 2007 op 07:56

Een dikke :kus: voor die ‘ouwe’.

Je stukjes uit verweg zijn mooier, net alsof je wat kwetsbaarder durft te schrijven en dat komt over. Mooi geschreven!

Avatar

lagarto · 7 juni 2007 op 08:11

Mup.

Het belangrijkste is ouwe
Dat je contact blijft houwe

mooi stukkie

Avatar

SIMBA · 7 juni 2007 op 08:21

Beroerd leven heb je; sexuele voorlichting geven onder een parasol bij het zwembad 😀
Mooi stukkie Mup!

Avatar

pepe · 7 juni 2007 op 09:24

Kleine meisjes worden groot en mams oud;-)

:kus: voor mams en dochter, het komt goed met jullie allebei.
Eens zal ze dat waarderen, waar ze nu lijkt te denken slap gelul van die ouwe.

Avatar

Prlwytskovsky · 7 juni 2007 op 12:26

[quote]Want hoe meer je het niet met de keuzes van je kinderen op welk gebied dan ook oneens bent[/quote]

Mup help, ik zit in de knoop. 😆

Avatar

arta · 7 juni 2007 op 12:28

Gewoon heel simpel mooi geschreven!
Over een jaartje of 5/6 ga ik deze column erbij pakken en zeggen: “Kijk maar, elke moeder doet dat zo!” 😀

Avatar

Isabeau · 7 juni 2007 op 14:44

Leuk stukje, heel herkenbaar. Vooral omdat ik de dochter in het verhaal zou kunnen zijn haha!

Mijn moeder en ik zaten destijds ook buiten, helaas zonder parasol, waardoor ik verbrand ben. 😆

Avatar

Mosje · 7 juni 2007 op 16:42

Tja, de kids kijken naar “Spuiten en slikken” en noemen het gewoon “neuken” en dan kom jij als ouder met het verhullende “ïk moet eens even met je praten”.
Werkt ook niet natuurlijk.
😀

Avatar

Quinn · 7 juni 2007 op 17:19

Het klinkt alsof jullie het allebei prima aanpakken, Mup. Moeder en dochter. Volgens mij gaat het wel goedkomen allemaal.

Avatar

Bitchy · 7 juni 2007 op 19:44

Ik heb een maand of 3 geleden zo’n gesprek gehad met mijn middelste, ook hij zat me een beetje warrig, bijna medelijwekkend aan te kijken, alsof ik zou lijden aan beginnende dementie….

Nu 3 maanden later, bleek ik net op tijd te zijn geweest, tenminste voor mijn gevoel dan hahahahaha

Leuk en vreselijk herkenbaar stukje!

Avatar

WritersBlocq · 7 juni 2007 op 21:09

Slap gelul? Helemaal geen slap gelul! Staat als een …… huis, dit verhaal. Je bent wel ergens je ‘ik’ vergeten, maar dat vond ik ook wel weer schattig, en toepasselijk.
Liefs, Pau’tje

Avatar

Mup · 7 juni 2007 op 21:44

Dank voor jullie reacties, :kus: en uh, Mosje, de jeugdige jeugd wil de meeste programma’s die je noemde vaak niet eens zien. En hier moeten ze het echt van de voorlichting uit de oude doos en de praktijk hebben, op BVN komen we niet verder dan Tiktak en sinds kort Sesamstraat.
WB, waar zit die gemiste ‘ik’ niet?

Groet Mup.

Avatar

KawaSutra · 7 juni 2007 op 23:17

Slap gelul? Ik vind het knap dat je het gesprek toch aangegaan bent. Ik denk dat veel ouders tegenwoordig denken dat dit soort gesprekken helemaal niet meer nodig zijn. Maar al is de inhoud al lang bekend, de intentie zal zeker blijven hangen.

Avatar

WritersBlocq · 8 juni 2007 op 18:52

[quote]WB, waar zit die gemiste ‘ik’ niet?
[/quote]

Hierzo!

[quote]‘Trouwens, als het eenmaal zo ver is, wil het helemaal niet weten. [/quote]

Hrknbr, dat heb ik nou altijd met ‘het’ 😆

Avatar

Mup · 8 juni 2007 op 20:16

@WB, thanks love!
@Kawa, klopt. Soms denken ouders dat het allemaal allang bekend is, ook over SOA’s, maar voorlichting is echt nodig!

Groet Mup.

Geef een antwoord