Zijn beentjes bungelen een paar centimeter vrij van de grond.
Heen en weer, links, rechts, links.
Continu.
Op de grond liggen rubberen tegels, rood. Heel donkerrood inmiddels door al het vuil dat er op ingetrokken is. Eerst stond er een glijbaan voor de kleintjes nu hangen er twee schommels. Langzaam wiegde zijn jonge lijf naar voor en achteren, de andere schommel was leeg net als de rest van het speeltuintje. Af en toe schiet er een fietser door de Javastraat, vaak scholieren met een rugzak om. Naar huis of misschien wel naar het dorp, zoals ze dat hier nog noemen. Links naast hem de flats van de Frederik Hendrikstraat, waar de balkons leeg zijn op één na. Een oude vrouw wast de ramen met woeste bewegingen. Soms piept de trekker even op het raam. Aan de andere kant de rommelige achterkant van de Willemstraat. Oude, kleine huizen van de allang verdwenen Alphense dakpannenfabriek. Vroeger barstte de woningen uit hun voegen van het aantal mensen dat er woonde, nu wonen er kleine gezinnen, sommige oud en steeds meer jongeren. Geen achterkant is hetzelfde.

Centraal ligt daar het speeltuintje. Behalve twee schommels, drie duikelrekken op verschillende hoogtes, twee loopbalken in een blauwe kleur, een draaischijf waar je ziek op wordt, een wipkip in de vorm van een kikker en een duo wipkip wat eigenlijk gewoon een wip is. Raar woord trouwens: wipkip. Bekt wel lekker. Op de warme zomeravonden is de speeltuin het domein van de zoenende jonge pubers. Voorzichtig worden de meisjes verleid tot de eerste kus. De bankjes vooraan zijn daarvoor de uitgelezen plek. Monden plakken soms minutenlang bewegingsloos op elkaar.
Kalverliefde.

Overdag is het de verzamelplek voor de jongere spruiten. Blank en zwart spelen met elkaar en maken ruzie. Zoals het hoort bij jongeren. Soms zitten keuvelende ouders op de bankjes om hun kind in de gaten te houden. Maar vaker is de plek alleen bezet door kinderen.
Ravotten, stoeien en rennen.
En voetbal natuurlijk. Op het naastliggende kleine veldje. Regelmatig zoeft de bal in de tot tuintjes omgevormde gemeentegrond van de flat. De man op de hoek heeft er een hekel aan, waarna niemand de bal durft te halen. Soms stormt hij de deur uit. Kinderen schieten naar alle hoeken en gaten weg.

Maar nu is het stil, op hem na. Wiegend heen en weer. Heel soms raken zijn tenen de grond om zijn lichaam een klein zetje te geven. Zo blijft hij in beweging. In de holte van zijn ellebogen loopt het touw kaarsrecht omhoog. Zijn hoofd iets gebogen richting zijn schoot. In zijn kleine handen een mobiele telefoon. Vingers zoeken in rap tempo de weg over de kleine toetsen. De zon breekt door en zijn schaduw danst mee over de grond.


11 reacties

prikkels · 17 januari 2006 op 13:10

Een ontroerende column en wat een eenzaamheid gaat er van dat jongetje uit.

KingArthur · 17 januari 2006 op 13:41

Mooie sfeertekening.

Trukie · 17 januari 2006 op 14:52

Een herkenbaar beeld. Ik heb uitzicht op een speeltuintje.
Maar ze zitten er meestal niet zo lang alleen.
Meestal komen er een paar vrienden om samen doelloos en alleen te zijn.

Ma3anne · 17 januari 2006 op 16:17

En jij zat op een bankje het tafereel te observeren en schreef een mooie sfeercolumn… 😉

Li · 17 januari 2006 op 21:35

Een echte Fred met een vleugje Bril?
Ik vind het een mooi beschreven observatie.

[quote]Langzaam wiegde zijn jonge lijf naar voor en achteren, de andere schommel was leeg net als de rest van het speeltuintje[/quote]
Hier ging je over van tegenwoordige tijd naar verleden tijd… 😕

Li

Dees · 17 januari 2006 op 21:37

In ieder geval door de Bril van Fred. Mooi.

sally · 17 januari 2006 op 23:16

Het lijkt een pagina uit een boek.

vervolg?

liefs
Sally

Fred · 18 januari 2006 op 11:11

Ik kan je blij maken Sally. Origineel heet dit stuk Alphense gezichten (1). De bedoeling is dat het cijfer tussen haakjes uiteindelijk op 52 komt. Dus hopelijk wekelijks (of tweewekelijks) een wandeling door Alphen aan den Rijn. En alleen al voor Outsider zou ik ze hier plaatsen 😛
@ Li: tja… er blijft wel eens iets hangen. Hier ook dus en er zitten nog twee fouten in dus zoeken maar.
@ de rest Bedankt!

pepe · 18 januari 2006 op 12:40

Leuk vooruitzicht dat er minstens nog 51 zullen komen. Hij las heerlijk weg.

Elke week een stukje Alphen lijkt me leuk.

WritersBlocq · 18 januari 2006 op 20:51

[quote]Hier ook dus en er zitten nog twee fouten in dus zoeken maar.[/quote]
klopt, maar je hebt nog 51 kansen, of 26, of iets daar tussenin om het foutloos te doen 🙂

Mosje · 20 januari 2006 op 00:28

Tja, de speeltuin van tegenwoordig kun je met één hand vasthouden, en met je duim bedienen.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder