Daar zaten we. De hele familie. Gordijnen dicht en het bord op schoot. De blik gericht op de televisie. We spraken niet of nauwelijks. Als er al iemand iets zei dan leidde dat slechts tot instemming bij de rest. De sfeer was ingesteld op historisch. Geen relativerende opmerking, geen spoortje van twijfel . Slecht geboeid door het tafereel. Betoverend. Alsof de wereld uit de war was. Gordiaanse knopen ontrafeld. Ik zag het hem doen. Met een hoge hoed, een toverstaf en witte handschoenen. Het stond hem fantastisch. Hij loste het op. Joden en Palestijnen in een hoge hoed en hup. Daar zijn de witte duiven. Zonder enige triomf op zijn gezicht vervolgt hij. Het is zijn werk. De crisis ligt op tafel. Uit zijn mouw haalt hij een glimmend zwarte doek. Deze legt hij over de crisis. Hij brabbelt wat, zwaait met zijn stok en hup… verdwenen, opgelost, nergens meer te vinden. Vervolgens, stoïcijns, de boeien van de bureaucratie. Het lijkt een peulenschil. Zelfs ondergedompeld in een vat met water weet ie zich van zijn ketenen te bevrijden. De voorstelling gaat door. Hugo Chavez verschijnt. Samen toveren ze konijnen uit hoge hoeden. Op de achtergrond Mahmoud Ahmadinejad. Bloemen tovert hij. Uit jassen en tassen. Bloemen. Hij glimlacht naar de anderen. Gedrieën spelen zij met het licht en vertellen verhalen. De witte duiven vliegen over het toneel. Zwarte man, witte duiven. Ik zag het hem doen.

Ik weet niet meer wat we aten. Maar het zouden spruitjes geweest kunnen zijn. Ik ruik ze in ieder geval. Het is dezelfde lucht. De lucht van de maanlanding, van Cassius Clay.
De lucht van zondags kerkbezoek. De lucht van geborgenheid. De lucht die aanzet tot verbeelding.
Spruitjes. Ik hou er niet van maar ik kon de lucht dinsdagavond goed verteren.

Frank
25 januari 2009

Categorieën: Column van de maand

16 reacties

axelle · 29 januari 2009 op 21:22

I have a dream
that
One day
Hokus Pokus ^^^^
Iedereen Kan Toveren!

Tegen sommige zinnen had mijn Nederlandstalig woordenboek wel enig bezwaar. Maar dat waren slechts enkele details die geheel verdwijnen in de mooie woordvloed/het dromerige van het geheel.

Axellé

arta · 29 januari 2009 op 22:01

Woorden zijn er om mee te toveren, dan mag je lak hebben aan woordenboeken, als je het maar goed doet en dat doe jij!
Echt een prachtig stuk!
🙂

SIMBA · 30 januari 2009 op 08:11

Wow, dit is een beauty! Op deze manier lust ik ook wel spruitjes.

Mosje · 30 januari 2009 op 13:16

Heel erg mooi stukje

Mien · 30 januari 2009 op 13:58

Top Frank.

Op de nominatie voor CvdM!

Frank en vrij … daar dromen we allemaal van!

Mien

lisa-marie · 30 januari 2009 op 23:09

Ik heb er van genoten en zo lust ik zeker spruitjes 😀

Dees · 31 januari 2009 op 13:09

Gecomponeerd, zo komt het op me over. Heb ervan genoten.

doemaar88 · 31 januari 2009 op 20:23

Gewoon mooi, Frank. Niets meer en niets minder 😉

Anne · 1 februari 2009 op 01:39

Prachtig stukje.

Mien · 1 februari 2009 op 12:03

Terechte keuze. Toppie. Proficiat.

Mien

p.s.
Vraagje: is de tekst aangepast voordat ie CvdM werd?
Ik kan me vergissen maar dacht ook andere zinnen gelezen te hebben op 29 januari.
Of is mijn wereld nu in de war? :stom:

Dees · 1 februari 2009 op 12:11

Gefeliciteerd Frank 🙂

pally · 1 februari 2009 op 16:14

Proficiat, Frank!

arta · 2 februari 2009 op 07:41

Felies, Frank met deze terechte keuze tot CvdM!
🙂

doemaar88 · 2 februari 2009 op 15:13

Top!
Een verdiende CvdM! 😀
Gefeliciteerd!

lisa-marie · 2 februari 2009 op 15:38

Gefeliciteerd :ballon: met je cdvm!

SIMBA · 2 februari 2009 op 18:21

Jaaaaa! Een terechte CvdM!

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder