Ja, hij heeft een vreselijke struik. Nee, ik hoef de tondeuse niet te pakken. Een ‘very bad hairday’ noemt hij het. Hij moet naar de kapper en wel meteen en dat kan eigenlijk geen seconde wachten. Voor hem ligt een plattegrond. Zijn wijsvinger trekt een spoor van onze straat naar het centrum en weer terug. Hij zucht diep en schudt wanhopig zijn ragebol. Zelfs de halve pot gel die hij elke ochtend in zijn haar smeert, bood vandaag geen uitkomst. Hij kamde het omhoog, streek het omlaag, borstelde het naar voren en plakte het naar achteren en daarna stak hij zijn hoofd onder de kraan om alle sculpturen weer ongedaan te maken. Het hielp allemaal geen zier. Het is en blijft een struik waar geen kruid tegen opgewassen is. Toch is er geen haar op zijn hoofd die erover piekert om met zo’n kop over straat te gaan. En of ik niet weet wat voor gigantisch probleem hij heeft, moppert hij. Hoe komt hij bij de kapper zonder een stap buiten de deur te zetten? En nog zoiets rampzaligs; de kapper knipt alleen pasgewassen gelloze haardossen. Zo’n bloempottenkapsel waarmee alleen de allergrootste nerds rondlopen. Natuurlijk kan hij het daar laten wassen maar dat kost weer extra geld. Zenuwachtig trommelt hij met zijn vingertoppen op de tafel en draait met een ruk de plattegrond een kwartslag om. Met een zucht zoekt hij wederom een route die hem naar zijn haarverlosser leidt.

Met open mond volg ik zijn handelingen. Weet hij nu nog niet waar de kapsalon is? Hij komt er al vanaf zijn derde jaar. Nieuwsgierig vraag ik wat hij nu eigenlijk aan het uitspoken is en vertel voorzichtig dat de kapper nog steeds niet is verhuisd. Als door een wesp gestoken, springt hij omhoog en bromt dat hij dat wel weet en dat ik vooral niet moet denken dat hij zich met zo’n hoofd op de openbare weg vertoont. Hij moet er niet aandenken dat hij onderweg een bekende tegenkomt. Dat is hartstikke slecht voor zijn reputatie. Plotseling propt hij de plattegrond in de boekenkast en grist zijn jas van de kapstok. Hij heeft een sluiproute gevonden, roept hij terwijl hij maat 43 in zijn schoenen propt. Eentje die hem via allerlei steegjes en poortjes naar de kapper leidt. Om onherkenbaarheid te waarborgen, trekt hij een muts tot ver over zijn oren, opent de deur en loert door een kiertje naar buiten. Hij waagt het er op, springt op zijn fiets en vliegt er als een speer vandoor.

Te laat. Precies op dat moment scheren er een stel bekende meiden voorbij. Snel buigt hij zijn bemutste hoofd. Tevergeefs; ze hebben hem herkend en giebelen luidkeels: ,, Hé Hunk. Hair cut?’.

Categorieën: Gein & Ongein

Avatar

Li

Liever gek dan 'grijs'. (O)mama Li doet maar wat. Schrijft voor een scholengroep, een ouderenblad en voor schrijfgroep Undercover. Is na 10 jaar weggereorganiseerd bij het Alphens Nieuwsblad. Werkt 30 uur per week als bovenschoolse coördinator TSO bij SCOPE Scholengroep.

14 reacties

Avatar

pepe · 17 maart 2006 op 07:56

Goedemorgen, dit is heerlijk wakker worden, naast een vroege kop koffie.

En heel her……r, de juiste gel is op hier en nu is het dus tobben met een goedkoop smeerseltje wat er al heel lang staat, maar afgekeurd was. Te min voor meneer, maar zelf even nieuwe halen drie wijken verderop doet ie ook niet.
😛 😀

Avatar

Ma3anne · 17 maart 2006 op 08:18

Wat dat toch is met die kapsels? Of hun leven ervan afhangt!
Weer heerlijke Li-teratuur.

Avatar

Kees Schilder · 17 maart 2006 op 08:53

Van stukjes als deze knapt een mens helemaal op vooral omdat er hier ook zo een rondloopt haha

Avatar

Eddy Kielema · 17 maart 2006 op 10:43

Leuk!

[quote]de kapper knipt alleen pasgewassen gelloze haardossen[/quote]
Dat is helemaal waar. Ik ben een keer naar huis gestuurd door mijn kapper, omdat ik die dag mijn haar niet had gewassen. Kritische lui hoor, die kappers!

Avatar

KingArthur · 17 maart 2006 op 10:48

Ik snap er niks van. Wat is een kapper?

Avatar

WritersBlocq · 17 maart 2006 op 13:29

Hij is gaaf Li, vooral de zinnen van ‘maat 43 in een schoen proppen’ en ‘als door een wesp gestoken’ gaan als een speer, héérlijk. Terechte opmerking van Li-teratuur 🙂

Groetje, Fluffy!

Avatar

Anne · 17 maart 2006 op 14:23

Heerlijk stukje Li! Mijn apekop van drie heeft nog geen benul van het on-coole van bloempotten en aanverwante bespaar-accesoires, wel zo makkelijk. Niet voor lang vrees ik. Mijn apekop van zeven is echter wel al zeer kapselbewust, maar dat is een vrouwtje. Dus daar trek ik de bloempot gewoon een stukje verder over de kop, zo’n beetje tot in de nek, en knippen maar. Zie je helemaal niks meer van, hoogstens een plat neusje. Maar dat geeft niks.
Groet van Anne

Avatar

Wright · 17 maart 2006 op 15:54

[quote]Toch is er geen haar op zijn hoofd die erover piekert om met zo’n kop over straat te gaan. [/quote] 😛
Met je handen in het haar zitten…grappig stukje!
@Eddy, kappers zijn niet zozeer kritisch alswel zuinig op hun scharen, zo’n ‘gelkop’ is killing voor hun schaar.
@King :laugh:

Avatar

KawaSutra · 17 maart 2006 op 17:21

Haarfijn, tot in de details! 🙂

Avatar

Prlwytskovsky · 17 maart 2006 op 18:24

Bij ons is een begraafplaats tegenover de kapperij, in geval hij mis zou snijden.

Avatar

sally · 18 maart 2006 op 00:17

[quote] Hij heeft een sluiproute gevonden,[/quote]

Zo ben ik een keer van de kapper terug naar huis gegaan en heb een kwartier voor de spiegel staan jammeren dat ik op een poedel leek.

Érg leuk weer Li! 😀

Avatar

DriekOplopers · 18 maart 2006 op 09:53

Daar ben je mooi klaar mee: precies op je kwetsbaarste moment word je gespot door fatale meiden. Een ramp, als je 16 bent…

Arme knul…

Driek

Avatar

Trukie · 18 maart 2006 op 14:08

Hè Li toch. Dat je hem niet even met een geblindeerde auto voor de deur van de kapper hebt afgezet.
Maar het verhaal is in volle kleuren liederlijk neergezet.
Heeft zoonlief het al gelezen?

Avatar

Mup · 18 maart 2006 op 21:48

En ze laten zeker ook altijd de deksel van de gelpot af, of niet?;-)

Heerlijk stuk weer Li. Dat heb je weer mooi gekapt beschreven,

Groet Mup.

Geef een reactie