Bij de introducering van de euro ontvingen wij, samen met het setje gratis munten, ook een interactief spel: SuperMario, struggle or die!
Het was het vervolg op het welbekende SuperMario World, met als verschil dat je het online kon spelen, waardoor je je buurman, nicht en vriend ook af en toe voorbij kon zien vliegen! Vol goede moed begon ik er aan, en vond het leuk! Het eerste jaar vond Mario met gemak elk dukaat, die borg stond voor de huur, of een andere vaste last. De Florijntjes, die waren vervangen door de hypermoderne euro, waren al moeilijker vindbaar, maar Mario sloeg zich er dapper doorheen, en versloeg iedere vijand die voorbij kwam! Dat waren er nogal wat: gemeente-ambtenaren, belastinginspecteurs, vervelende wetjes en de grote “Baas” kwam in de vorm van onze premier.

Mijn Mario rende, sprong, ontweek en zocht dat het een lieve lust was, vond af en toe zelfs een bonusveld, waardoor ie op vakantie kon, of een dagje uit. Bijna ongemerkt werd het steeds minder, er kwam zelfs een maand dat hij één dukaat onmogelijk kon vinden. Het flitsende pakje waar hij mee begon werd langzaam bleker van kleur, tot er uiteindelijk rafels aanhingen. Het kleding-eurootje was steeds onvindbaar, en het leek wel of er steeds meer ambtenaren hem in de weg stonden.

Ondertussen zag ie zijn medespelers om zich heen ook minder snel, minder mooi en magerder worden. Er was maar een enkeling die echt succes had in het spel, en die rende dan ook rond met nieuwe vleugeltjes, om weer een bonusveld te veroveren. Mijn Mario werd er niet gelukkiger op. Het afgelopen jaar werden vele dukaten niet opgespoord, ook op de eurootjes waar hij van moest eten bleek flink bezuinigd. Het woord “bonusveld” kwam al 3 jaar niet meer in zijn woordenboek voor.

In de verte zag hij iets glinsteren, en hij besloot de sprong te wagen. Hij nam een aanloopje…en sprong…! Mis!! Mijn Mario viel in het water en zonk.

GAME OVER.

Categorieën: Fictie

Arta

Zijn. bewonderen, verwonderen, notuleren, opwaarderen; Het zijn zomaar wat steekwoorden, die voor mij onlosmakelijk zijn verbonden aan 'Schrijven'. *Overigens schrijf en reageer ik als arta natuurlijk op persoonlijke titel

13 reacties

Prlwytskovsky · 30 oktober 2006 op 20:05

Jahhhh prachtig. Ik zie hier onze regering in die aan het fierljeppen is. 😛

Estrella · 30 oktober 2006 op 20:19

En dat was nummer zoveel die achter de pot met goud aanging….wederom beetgenomen.
Geweldig beschreven! 🙂

Li · 30 oktober 2006 op 22:06

[quote]Mijn Mario viel in het water en zonk[/quote]

En geen extra ‘leven’ meer zeker… 🙁

Lekker vlot geschreven en een originele invalshoek.
Leuk!

Li

pally · 30 oktober 2006 op 22:18

Heel speciale manier van benaderen. Ik moest hem wel twee keer lezen. Ik ben dan ook een echte computer-game-debiel.
Goed geschreven, ik moest me toch maar eens gaan verdiepen in zo’n wereldwijs spelletje.

KawaSutra · 30 oktober 2006 op 23:42

Ik lees hier eigenlijk veel meer dan alleen een spelletje SuperMario. Maar dat kan ook aan mij liggen. Kort samengevat: het vernietigende effect van de euro. Een column als een klinkende munt!

Bitchy · 31 oktober 2006 op 06:06

Aangezien ik 3 jaar ouder ben, voelt het voor mij een beetje aan alsof Pacman achter me aan zit!
Top geschreven!

Oh en je interpuncties: Perfect! 😉

SIMBA · 31 oktober 2006 op 08:02

wow…..en inderdaad Kawa….ik lees dat er ook in….ik ben met stomheid geslagen Arta!

Trukie · 31 oktober 2006 op 11:33

Ook ik lees tussen de regels een heel triest levensverhaal.
Heel mooi in beeld gebracht.

DriekOplopers · 31 oktober 2006 op 20:30

Hulde, Arta. Hulde!

Driek

arta · 31 oktober 2006 op 20:54

Heel erg bedankt voor de reacties!

[quote]Kort samengevat: het vernietigende effect van de euro. [/quote]

Het was inderdaad mijn bedoeling om het effect van de euro op “de gewone mens” over te brengen.

Leuk dat dat er ook in de reacties uitkomt!

SIMBA · 1 november 2006 op 11:40

[color=00CC00][font=Impact]Jij vind ons dus gewone mensen?[/font][/color]

arta · 1 november 2006 op 12:45

@SIM: Als jij regelmatig aan het eind van je geld ook een groot stuk maand overhebt, dan behoor ook jij tot het gros van de Nederlandse bevolking! (daarom zette ik het al tussen aanhalingstekens, “de gewone mens” bestaat niet!)
😉

Peer · 1 november 2006 op 22:47

Leuk bedacht, hoewel de boodschap minder positief is.

Top!

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder