Mijn naam is Blondt, Chantal Blondt

“Gelden deze kaartjes al?” Ik sta samen met een vriendin voor de ingang van het casino in Rotterdam. Op de kaartjes staat met koeienletters ‘Geldig vanaf september’. Maar wij zijn blond en doen net alsof we van niets weten.
Achter de balie staat een lekker ding met donkere krullen. Hij kijkt ons met gefronste wenkbrauwen aan, waarop wij lieflijk glimlachen.
“Helaas dames,” zegt hij tenslotte, “geldig vanaf september.”

Schrikbaring

Het zal je maar overkomen. Een vrouw een paar huizen verderop heeft het leven geschonken aan een krokodillenjong. Dat was even schrikken. Vooral voor de ouders zelf. Die hadden gerekend op een roze baby.

Joost ontspoort verder

Zo vlak voor mijn vakantie maak ik mij zorgen. Want het schijnt dat je het vliegtuig niet in mag als je in de war bent. En iedere vijf minuten overkomt het me weer. Ik barst telkens opnieuw uit in een hysterische schaterlach. Want ik las zonet het laatste nieuws over mijn grote inspiratiebron Joost Ravoo, communicatiechef der Nederlandse Stoorwegen. Hij verdoet de baas zijn tijd en gebruikt zijn baas zijn geld met het uitvechten van een persoonlijke vete met shockblog GeenStijl. En hij heeft zichzelf op een wel heel kinderachtige manier een prijs toegeëigend.

Meneer de Bruin meldt zich

“Lekker gescheten?”
“Niet echt, aangezien het een dwarse drol was en daarnaast allesbehalve een schone; meer een plakdrol eigenlijk.”
“Ach, vervelend, maar altijd beter dan een plonsdrol; het bezorgt je natte wangen. Ik had laatst toch een Chinese keutel, hij meurde een uur later nog!”