Gevangen in het lichaam

Als ik in het verzorgingshuis bij mijn moeder aankom tref ik haar in de eetzaal.
“ Dit is mijn zoon FrancisM,” zegt zij heel trots tegen haar tafelgenoten.
Ze zeggen niets en slurpen verder in de soep.
Mijn moeder heeft de maaltijd al in een servet gevouwen om mee te nemen en zegt mij dat ik haar rollator even moet omruilen voor de rolstoel. Die staat boven in haar kamer.

Altruïst!

Wat beweegt ons in dit bestaan? Is het een kwestie van komen en weer gaan? De stand van de zon ten opzichte van de maan? Gaat het om jou, ik, mijn of wij zijn…? Gedeelde waarden of individuele normen?

De bejaarden van tegenwoordig

Tring Tring. Mijn pas gemaakte fietsbel rinkelt, want ik wil er langs en ja, ik heb haast. Voor mij fietsen twee mensen, zo van de achterkant te zien schat ik ze zeker 75+. Ik bedacht me nog dat mijn oma op die leeftijd vast zat aan haar rollator. Deze mensen, ja ik vermijd het woord ‘oudjes’, waren nog behoorlijk actief voor hun leeftijd.