Spreken is zilver, korting is goud
Het komt allemaal door die prijzenoorlog, dat is volkomen verkeerd opgepikt door de klanten. Met blikken verf wordt nu niet meer gegooid, maar de ‘oorlog’ is duidelijk nog niet voorbij.
Het komt allemaal door die prijzenoorlog, dat is volkomen verkeerd opgepikt door de klanten. Met blikken verf wordt nu niet meer gegooid, maar de ‘oorlog’ is duidelijk nog niet voorbij.
Op het terras van een arrogante vier-sterren tent, overdenk ik de stappen die ik tegen mijn aartsvijand, Prof.Dr.Jansen, fractievoorhuid van een onbenullig politiek partijtje in onze stad, moet ondernemen.
Als ik in het verzorgingshuis bij mijn moeder aankom tref ik haar in de eetzaal.
“ Dit is mijn zoon FrancisM,” zegt zij heel trots tegen haar tafelgenoten.
Ze zeggen niets en slurpen verder in de soep.
Mijn moeder heeft de maaltijd al in een servet gevouwen om mee te nemen en zegt mij dat ik haar rollator even moet omruilen voor de rolstoel. Die staat boven in haar kamer.
Tring Tring. Mijn pas gemaakte fietsbel rinkelt, want ik wil er langs en ja, ik heb haast. Voor mij fietsen twee mensen, zo van de achterkant te zien schat ik ze zeker 75+. Ik bedacht me nog dat mijn oma op die leeftijd vast zat aan haar rollator. Deze mensen, ja ik vermijd het woord ‘oudjes’, waren nog behoorlijk actief voor hun leeftijd.