Fossiele gedachtes

Het is al een eeuwigheid geleden, zo midden jaren tachtig van de vorige eeuw, dat ik een origineel cadeau wilde geven aan mijn vader, die toen tweeënzestig jaar oud werd. Maar ja, wat is nu echt origineel. Toen ik daar zo mijn gedachtes over liet gaan, schoot mij iets leuks Lees meer…

Het 112 weekend

We waren door mijn zoon en zijn vriendin getrakteerd op een avondje uit. Eerst naar een Vietnamees restaurant en later naar het casino. Carla, mijn vrouw had nog wat geld gewonnen en achter in de wagen van mijn zoon zaten wij op de terugweg gezellig na te praten. Omdat Carla Lees meer…

Ik ben er weer

Tja, de fabriek, waar ik werkte werd gesloten. De formule was simpel genoeg geweest. Totaal afgeschreven fabriek, die we met houtjes en touwtjes aan de praat hielden, werd voor 75 miljoen verkocht en de rente van dat bedrag moest opgebracht worden door diezelfde zieltogende fabriek. Niks nieuwe items voor die Lees meer…

Eenmaal gaan wij allemaal roemloos ten onder

En nu was het mij ook gebeurd. Ontslagen, bedankt voor alles wat je voor ons betekend hebt. Ik werkte nog geen twee jaar voor deze baas, dus de oprotpremie had ik maar in mijn holle kies gestopt. In mijn dikke Audi reed ik naar huis, de kansarme oudere, denkend aan zijn onzekere toekomst. Zal ik hem op marktplaats te koop zetten?

De man met de teddybeer

Het grootste deel van mijn werkzame leven heb ik op een bedrijvenpark ergens in het hoge noorden doorgebracht. De meest uiteenlopende soorten mensen heb ik al voorbij zien komen en oud zien worden. Een enkel keertje zijn ze hier op dit park ook gestorven en over één zo ’n geval wil ik het hebben.

Zakelijk akkefietje

De ster van mijn mercedes deint trouw voor mij uit, als ik de oprijlaan van mijn huis af ga, op weg naar mijn werk.
Ik moet nog een inspectierapport schrijven over een oplagtank, die ik van de week inwendig geïnspecteerd heb. Ja, ik moet nog zoveel en wat doe ik het eerst.

De Oerknal

Niets vermoedend rijd ik maandagmiddag door Eerste Exlooërmond, op weg naar huis. Ik rijd op een voorrangsweg en zie, dat er een auto van links komt. Het meisje in de auto lijkt mij aan te kijken, dus vervolg ik mijn weg met een kilometer of tachtig. Haar schat ik in, dat ze vijftig kilometer per uur rijdt. Daarna gaat het snel…………

Ingenieur God

Er was eens een dag dat ik samen met God de wereld schiep.
“Ben je nu eindelijk eens klaar?” riep hij, terwijl ik een zojuist geschapen lekkerbekje met saus nog in de hand had.
“Ja hoor, het feest kan beginnen, laat die kerel maar los in dat paradijs,” riep ik.
“ Is er ook water,” vroeg God.
“ Tuurlijk, dat is toch niet zo moeilijk.”