Mooi van C&A

Mannen en kleding. Een kommervolle combi. Een onuitputtelijke onbedaarlijke bron van zinloos vermaak. Daarom een op maat gesneden diep tragische tragedie. Hebben mannen smaak? Nee, kledinglabiliteit in optima forma. Ja, alleen wanneer het gaat om de kwaliteit van Aldi- dan wel Lidl-bier. Feitelijk voelt een beetje vent zich alleen prettig in een uniform. Daarbij s.v.p. het formaat hoofddeksel in de grootte die vroeger in het Oostblok gangbaar was. Schouders op grootte gebracht middels schuimplastic.

Klantvriendelijkheid

Ik doe altijd wat de klant belooft. Ze maken mij niet gek. Als de klant belooft dat hij zijn portemonnee gaat halen, bel ik hem altijd even na. Voor het geval hij dat vergeten is. Meestal zijn ze aangenaam verrast als ze mij aan de telefoon krijgen.

Lady en de vagebond

[i]co-column Sylvia1 en LouisP[/i]

Na een pittige klimpartij is daar ineens het imposante gebouw, gestut op hoge boogbruggen over het dal. De stijl doet me denken aan Gaudi, maar ik kan het niet echt plaatsen. Geen kasteel, geen kerk, geen fort. Rechts van me staan honderden kraampjes in parallel lopende weggetjes. Ze ademen de zoete geur van ulevellen, ijs, lolly’s en popcorn. Er staan lange rijen, meisjes met roze rokjes die omhoog waaien in de wind. Moeders met getoupeerde suikerspinnen op hun hoofd.

Meneer van Dalen

Zodra de wiskundeleraar zich omdraait naar het bord, maak ik met de spuugvingermethode zijn grijze achterkant een stuk minder saai en droog. Binnen vijftig minuten is zijn kostuum met pied-de-pouledessin doorweekt. Zijn zoon, die naast me zit op de eerste rij, vindt het schitterend. Zoals bij alles wat ik doe. Hij weet hoeveel en waarom ik zijn vader haat. Hoe die me het leven zuur maakt en me altijd slechte cijfers geeft. Voor de klas stelt mijn kwelgeest juist de vragen die ik niet kan beantwoorden. De wiskundeleraar vindt me een nul.