Even met het politiebureau in Arnhem gebeld: “Goedemorgen, Oplopers hier. De heer Bromsnor aanwezig?” De telefoniste vroeg mij om een ogenblikje geduld. Ze ging even in de computer kijken. Tsja, toen wist ik al dat dat een hele tijd kon duren. Want de computers van de politie zijn een zooitje.
Wil je gelezen of gehoord worden? Dan moet je de dingen blijkbaar veel hardhandiger opschrijven of zeggen, anders trek je de aandacht van de lezer of toehoorder niet. Wat dat betreft verschillen de dilemma’s van de columnist niet van de politicus.
In het onderwijs zijn de topsalarissen de laatste jaren ver boven de Balkendenorm uitgestegen. Koploper onder de grootverdieners was vorig jaar Aalt Dijkhuizen, collegevoorzitter van de Wageningen Universiteit. Hij zag zijn inkomen met 7 procent stijgen tot ruim 350.000 euro.
Met volle boodschappentassen kom ik hijgend de huiskamer binnen.
Mevrouw Trawant staat voor het raam en wijst naar beneden.
‘Zie je dat’?
Ze heeft na mijn entree nog niet op of om gekeken. Normaal brandt ze van nieuwsgierigheid of ik van mijn winkelexpeditie nog iets lekkers of wat leuks van de ‘non food’ afdeling heb meegebracht. Iets dat buiten de voorspelbare bulk aan boodschappen een verraste glimlach op haar gezicht kan toveren.
Het is net een afhaalchinees. Een klein loket op de tweede verdieping. Kronkelende gangen door om bij dit afgelegen stuk te komen. De weg erheen was al niet makkelijk. Maar de weg vinden is al net zo moeilijk. Zwiep! Het schuifraam gaat open en twee ogen kijken hem vragend aan.
