Job Cohen

Gistravond iets teveel koffie gedronken waardoor de slaap geen vat op mij kon krijgen. Al draaiend van de ene op de andere zij raak ik in een soort van halfslaap wat mij het gevoel geeft iets werkelijk te beleven waarvan je eigenlijk zeker kan zijn dat het niet zo is. Plotseling bevind ik mij in een ruimte waar mensen al nippend aan een glas droge witte wijn vriendelijk met elkander keuvelen en ontwaar in de verte een ietwat kalende man, die met een minzame glimlach op z’n gelaat, het schouwspel op enige afstand gadeslaat. Een man met gezag lijkt mij, en begeef me richting deze persoon onderwijl mijn arm uitstrekkend om de voorbij schuivende ober van een glas bubbels te verlossen.

Kerst 2002

Koud terug van vakantie en sinterklaas meldt zich alweer. Ik struikel over de deurblokkende speelgoedbijbel van de heiligman op de mat. Bladerend zoek ik naar een computerspelletje. Zo een waarbij ik keuzes kan maken. Om als officier van dienst, centralist of spuitgast real time met mijn joystick te oefenen in een virtuele rampomgeving. Tevergeefs. Nee, Sint hoeft van mij niet. Kerst wel, het houdt een belofte in. Tijd van harsende kersttakken en kruitige vuurpijlen. Verrassend ook. Het komt voor dat kersttakken zes dagen na kerst het voorpaginanieuws nog halen. En vuurwerk honderdvierendertig dagen na nieuwjaar. Beide als ramp ja, dat wel.

Luchthartig

Het overkomt me steeds vaker de laatste tijd. Dat ik op straat of in de supermarkt ruzie krijg met iemand waarmee ik wil gaan reanimeren. Omdat we het niet eens kunnen worden of je start met beademen of juist met hartmassage. En altijd zijn het weer die doe-het-zelvers die willen beginnen met beademen. Omdat ze dat zichzelf hebben aangeleerd via internetsites van andere landen en in andere landen beginnen ze nu eenmaal eerst met beademen.

Het “vreemdelingen” beleid

Het vreemdelingenbeleid. Een onderwerp waarop veel van de politieke partijen (alle?) momenteel punten proberen te scoren.

Over 1 ding zijn alle partijen het eens. Er moet een snellere integratie plaatsvinden. Zalm roept dat de integratie tot nu toe mislukt is. Dat allochtonen die wel geintegreerd zijn dit ondanks en niet dankzij het integratiebeleid hebben gepresteerd.

Nederland is vol!?

Ja hoor het is weer begonnen, de politiek.
Zo tegen de verkiezingen aan beginnen ze allemaal als gekke aan hun imago te werken, dat is ook wel nodig zoals ze zich gedragen hebben sinds de vorige verkiezingen.