politiek

Een nationaal Olympisch trauma

Het zal een toestand geweest zijn; in huize Smeets, zo’n 80 jaar geleden. Mevrouw Smeets die twee dagen non stop lag te puffen en persen. En eindelijk, daar was ie dan. Een onvervalste twaalf-ponder. Die het meteen op een krijsen zette. Dat krijsen is sindsdien alleen maar erger geworden en van lieverlee overgegaan in oeverloos kakelen en raaskallen. En die homp van twaalf pond, die is alleen maar verder gegroeid. Eerst in de hoogte – een toekomst als basketballer lag toen binnen de mogelijkheden. Maar toen hij daarna ook in de breedte begon uit te dijen was dit geen haalbare kaart meer.

Door Chris, geleden

Met de kennis van nu…

De laatste tijd hoor en lees je telkenmale “met de kennis van nu” om aan te geven hoe verkeerd er in het verleden is gehandeld (of nagelaten) bij allerlei beslissingen op politiek of economisch vlak. De behandeling van het rapport van de Commissie Davids handelende over het doen en laten bij de deelname aan de militaire missie in Irak, zo’n jaar of acht geleden, bracht zoveel tumult teweeg in Haagse vergaderzalen, het “torentje”, televisierubrieken en krantenpagina’s dat alleen die “kennis-van-nu-constructie” uitweg, jawel met bloed zweet en tranen, uit de impasse bood. En geldt in feite ook niet hetzelfde voor het gedoe over de beleggingen van spaargelden van particulieren en reserves van gemeenten en provincies bij de IJslandse bank ?

Door Floor Janse, geleden

Wilders luistert tenminste!

Rassenstrijd? Jazeker. Zo noem ik het. Nog steeds staan groepen in de samenleving met de ruggen naar elkaar. En de oorzaak daarvan heeft naar mijn overtuiging te maken met zachte heelmeesters en stinkende wonden. En vooral met de neiging van allerlei uiterst politiek-correcte instituties, om problemen maar onder het politiek-correcte vloerkleed te vegen. Met als gevolg dat veel mensen volkomen terecht tot de slotsom komen, dat Geert Wilders de enige nog is die serieus luistert naar de problemen die mensen ondervinden in hun wijk, in hun straat, op hun trapportaal. Luistert naar hun problemen met volslagen losgeslagen tweede-generatie-import-Marokkanen.

Door DriekOplopers, geleden

Laura Dekker (18+)

Even met Sociale zaken gebeld: “Goedemorgen, Oplopers hier. De heer Donner in de buurt?” Ik kreeg een hijgende bewindsman aan de lijn. Nieuwsgierig als ik was, informeerde ik naar de reden van dat gezucht en gesteun: “Zo, beste man, vertel eens. Wat is de reden van al dat gepuf? Wanneer ik hijggeluiden door de telefoon hoor, vertrouw ik het zaakje nooit helemaal, vandaar.” Getergd antwoordde de oude minister, dat het fietsen naar zijn werk hem steeds moeilijker viel. Maar ja, op de fiets, dat was zijn handelsmerk. Daarna informeerde de CDA’er wat hij voor mij kon betekenen. Dus ik vroeg hem: “Zeg, Piet Hein, geloof je écht in sprookjes?”

Door DriekOplopers, geleden

Slettenhaar

Even met het mobiele nummer van stadsdeelwethouder Slettenhaar gebeld: “Goedemorgen, Oplopers hier. Zeg Paul, het stinkt naar kinderpoep in dat Zuideramstel van je.” Gepikeerd bromde de liberale politicus dat hij niet blij was met mijn telefoontje. Omdat hij op zijn klompen aanvoelde dat ons gesprek wel weer terecht zou komen in zo’n rottig stukkie van mij. Ik had hem een groot genoegen gedaan als ik gewoon eerst eens even met zijn voorlichters had gebeld, als mij wat dwars zat. Wat dat betreft had ik een nieuwtje voor hem:

Door DriekOplopers, geleden