Tienerelf zit in de pubertijd. Af en toe behoorlijk zelfs. Waar ik vorig jaar nog complete nachtmerries beleefde aan de woorden “groep acht” kan ik er nu in stilte van genieten, hoe mijn kind verandert van een jochie in een aanstaande jongeman. Groeien betekent grenzen verleggen. Althans voor hem, nog niet altijd voor mij. Negen uur naar bed is wat mij betreft een must, voor hem betekent het kleuterbedtijd. Uitermate frustrerend wanneer hij halverwege de film “die ik echt wil zien, mam” naar bed wordt gestuurd. Ik begrijp het ook wel, vroeger vond ik een bedtijd ook vervelend. Pas toen ik later ouder werd, werd een vaste bedgang toch wel gemakkelijk.

Na een lange en verhitte discussie over de bedtijd vind ik het welletjes. De tv gaat uit en tienerelf stapt briesend naar boven. Zuchtend worden de tanden gepoetst, met een ruk wordt het rolgordijn naar beneden gejast. Boos worden en zeggen dat het allemaal wel wat rustiger kan, laat ik achterwege. Het heeft geen zin, het wekt alleen een nieuwe golf van boosheid op.

Nadat tienerelf zich met zijn armen op bed heeft gehesen (want hoogslaper en armen trainen) sta ik bij zijn bed, half op de bank die onder zijn bed is geplaatst. Ik vertel, dat ik zijn boosheid en frustratie begrijp. Ik vind het ook niet leuk om hem midden uit een film te trekken om iets kinderachtigs als naar bed gaan. En ja, ik weet, dat hij om tien uur ’s avonds nog wakker is, omdat de slaap niet wil komen.

“Jij moet dit blad maar eens lezen”, zegt tienerelf, totaal niet onder de indruk van mijn betoog. “Op bladzijde 23 staat een interessant verhaal van hoe puberhersenen en die van mij dus ook, in elkaar zitten. Lees… en begrijp.” Vervolgens legt hij in het kort de strekking van het artikel uit.

De zachte donshaartjes op zijn armen en benen zijn in de periode van mei tot nu, opgedroogd tot stugge aanstaande-mannen-haren. Als ik de contouren van zijn gezicht bekijk, heeft hij een heel ander hoofd gekregen dan een paar maanden geleden. Het jochie is veranderd in een joch. Ik beloof dat ik het artikel ga lezen en pak het blad mee. Ik geef tienerelf een dikke kus op zijn kruin en vertrek naar beneden, nadat ik de stereo zachtjes aanzet met de deunen van Katy Perry en die van de Black Eyed Peas.

Het blad verhuist mee naar beneden. Het beschrijft de stofjes in de hersenen, die een puberlichaam vertellen, wanneer het moet veranderen en groeien. Gefascineerd lees ik het hele artikel in de “Zo zit dat”. Tot mijn verbazing, zie ik, dat tienerelf zijn betoog inhoudelijk bijna letterlijk heeft overgenomen uit het artikel. Grandioos. En ik maar denken dat hij niet van lezen houdt. Blijkbaar heb ik hem het verkeerde leesvoer aangeboden.

Puberteit: een interessante tienertoer door de puberhersenen van mijn tienerelf.

Categorieën: Liefde

Odette

Overtuigd twijfelaar. Boetseert woordjes tot sprekende beelden.

9 reacties

Avalanche · 19 oktober 2010 op 17:27

Geweldige titel, herkenbare inhoud. Hij is weer mooi!

LouisP · 19 oktober 2010 op 17:38

Ontwikkeling,
heel mooi van dichtbij en eigenlijk ook op afstand beschreven..

De zachte donshaartjes op zijn armen en benen zijn in de periode van mei tot nu, opgedroogd tot stugge aanstaande-mannen-haren. Als ik de contouren van zijn gezicht bekijk, heeft hij een heel ander hoofd gekregen dan een paar maanden geleden.”

Jaa, da’s een mooie zin…

gr.
Louis

Ontwikkeling · 19 oktober 2010 op 19:14

Dank jullie voor de warme ontvangst ;-)))

DreamOn · 19 oktober 2010 op 20:01

Ja, heel mooi, en ook heel herkenbaar! 😉

sylvia1 · 19 oktober 2010 op 20:04

Wat toevallig, twee ‘moedercolumns’ (mag ik ’t zo even noemen?) achter elkaar 😉
Leuk onderwerp, de pubertijd. Vond die vorige boottocht ook mooi om te lezen. Wat ik niet begreep, je nachtmerries over de woorden Groep 8. Wat ik mooi vond: “Grandioos.” Staat daar precies goed. Leuke eindzin ook.

pally · 19 oktober 2010 op 22:14

Ja, erg toevallig, die twee pubermoedercolumns na elkaar. Misschien ook een beetje de herfst met haar melancholie. Het kinderlijke verdwijnt voor altijd… Toch een afscheid.
Maar zeker ook mooi geschreven, deze,

groet van pally

arta · 21 oktober 2010 op 08:53

Mooi O.!
De quote die Louis aanhaalt is ook mijn favoriet.

Ontwikkeling · 21 oktober 2010 op 10:59

De nachtmerries over groep 8 zijn de nachtmerries vna open avonden bezoeken van nieuwe scholen, het naderend afscheid van de basisschool….

Ont kan een bietje moeilijk loslaten… 😀

Anti · 21 oktober 2010 op 14:20

Erg goed beschreven Ont. En herkenbaar ook, heb zelf ook een tienerelf (geweldige benaming overigens!)
De laatste zin helemaal af:
‘Puberteit: een interessante tienertoer door de puberhersenen van mijn tienerelf.’ Super.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder