Bouganvilleplanten in prachtige roze en paarse tinten klimmen tegen de spierwitte gevels omhoog en versieren balkons en balustraden met een waterval aan bloemen. Potten zo groot als badkuipen, gevuld met geraniums, hortensia’s en palmen, verfraaien trottoirs en terrassen. Kretenzers zijn dol op planten en bloemen. Hun tuinen en balkons zijn bezaaid met bloemen en struiken in alle soorten en maten zodat er nog nauwelijks plaats is voor een tafel en een stoel. Langs het asfalt, in rotsspleten, tussen de muurvoegen: op de meest onmogelijke plaatsen groeien en bloeien de prachtigste planten. Metershoge witte en roze oleanders hebben zich met hun wortels op rotspartijen en tussen stenen verankerd en lijken zich razendsnel te vermenigvuldigen. Wat is Kreta toch mooi!
Mijn heimwee naar dit prachtige eiland probeer ik te verjagen door flink in te slaan bij een oer-Hollands tuincentrum. De dieppaarse bouganville en de lichtroze oleander moeten een vleugje Kreta in mijn rijtjeshuistuintje brengen. Maar ze staan een beetje verloren naast de vlijtige liesjes en tussen de opgeschuurde melkbus en de gele houten klompen. Na de eerste beste regenbui lijkt het alsof ze hun bladeren en bloemknopjes moedeloos laten hangen. Alsof ze willen zeggen: wat doen we hier? We horen hier niet…

Ik krijg zowaar medelijden met deze mediterrane struiken en bestudeer het bijgeleverde label waarop staat hoe ik hen kan vertroetelen. Wat blijkt? Deze planten willen zon, zon en nog eens zon. Tja, dat wil ook. Daarvoor ging ik speciaal naar Kreta. Maar ze willen meer. Eigenlijk zijn ze best veeleisend, deze allochtonen. Ze willen alles wat ze in hun eigen land niet krijgen. Dagelijks water, niet te natte voeten en af en toe een flink portie mest. Een ruime pot, gevuld met een grondmengsel dat bestaat uit goed doorlatende potgrond die niet te snel uitdroogt. Bij voorkeur aangevuld met wat leem of klei.
Het is mij een raadsel waarom deze struiken in hun eigen land op de meest vreemde plekken groeien, bloeien en zich vermenigvuldigen zonder dat daar een mensenhand aan te pas komt. De regenbuien zijn daar op één hand te tellen, ze staan met hun wortels tussen stenen en asfalt en er is niemand die hen trakteert op een scheutje plantenvoeding of organische mestkorrels. Hier in Nederland eisen ze dat ze vertroeteld en verwend worden, en dan is het nóg maar de vraag of ze het redden.

Mijn buuf weet het antwoord op die vraag: ,,Ik heb zonet de bouganville van vorig jaar in de groene bak gedumpt. Dood. En in de oleander is geen bloem te bekennen. Ik ben benieuwd of die het redt.” Vervolgens staren we naar mijn ontheemde aanwinsten. Worden ze gekweld door heimwee? Als ik nu beloof elke dag Grieks voor hen te koken, de sirtaki te dansen in de tuin,en hen elke avond ouzo te geven in plaats van water? En als ik drie maal daags een cd van de op Kreta geboren Nana Mouskouri opzet? Zouden ze dan wel kunnen aarden?

Categorieën: Reisverhalen

Li

Liever gek dan 'grijs'. (O)mama Li doet maar wat. Schrijft voor een scholengroep, een ouderenblad en voor schrijfgroep Undercover. Is na 10 jaar weggereorganiseerd bij het Alphens Nieuwsblad. Werkt 30 uur per week als bovenschoolse coördinator TSO bij SCOPE Scholengroep.

10 reacties

SIMBA · 7 juni 2008 op 09:14

[quote]Als ik nu beloof elke dag Grieks voor hen te koken, de sirtaki te dansen in de tuin… Zouden ze dan wel kunnen aarden? [/quote]
Die sirtaki móet doorslaggevend zijn Li 😀

Dees · 7 juni 2008 op 09:30

Weer een typische Li van op het eerste gezicht leuk, en op het tweede gezicht bijzonder knap geschreven column!

Hier moet ik erg om lachen:

[quote]De dieppaarse bouganville en de lichtroze oleander moeten een vleugje Kreta in mijn rijtjeshuistuintje brengen. Maar ze staan een beetje verloren naast de vlijtige liesjes [/quote]

Zo’n naam als vlijtig liesje, daar moet je ook wel jaren-vijftig-Hollander voor zijn om dat te kunnen verzinnen. Leuk contrast dus.

Wel een oprechte vraag, ik dacht eigenlijk dat het bougainvillea was? Of was dat iets anders???

pally · 7 juni 2008 op 10:36

Ach, zo leuk, Li, zo’n heimwee-achtige column over een warm eiland. En dan al dat mediterraans hierheen proberen te krijgen in de hoop het gevoel vast te houden. Erg mooi beschreven. Het lukt nooit, zelfs als het lukt niet. De ouzo smaakt hier anders en oleanders en (inderdaad) bougainville gedraagt zich hier als een illegaal die alleen maar terug wil, desnoods zonder eten.

groet van Pally

Li · 7 juni 2008 op 16:21

Bouganville
Bougainville
Bougainvillea
:eh:

Ik heb argeloos de tekst ‘Bouganville’ van de sticker overgenomen. :stom:

Nou ja, als je het hardop uitspreekt klinkt het allemaal hetzelfde 😀

Li

lisa-marie · 7 juni 2008 op 16:46

Ook op mijn balkon worden de plantjes vertroeteld.
Maar helaas alleen die bolchrysanten zijn niet kapot te krijgen. Dus sinds dit voorjaar maar gewoon een kunst bouganville “geplant”en die doet het toch mooi 😎

Deze column vind ik gewoon mooi en ga hem zeker nog eens lezen.

En drie keer daags de cd van nana mouskouri dan gaat jouw bouganville het zeker redden 😆

Neuskleuter · 8 juni 2008 op 13:27

Ik heb eerlijk gezegd geen flauw idee hoe al die planten eruit zien en wat ze nodig hebben. Ik heb niet zoveel met levende dingen waar groen aan zit. Het onkruid in onze tuin groeit zelfs al naar binnen. Maar ik heb wel kunnen genieten van deze column, juist vanwege die dubbele laag. Ik lees er een stuk over integratie in, dat heel fijn is neergezet.

Die laatste alinea is buitengewoon hilarisch 😀 Hopelijk heb je geen bloemen en planten uit andere streken, anders blijf je de hele dag cultureel bezig!

KawaSutra · 8 juni 2008 op 22:40

Misschien moeten ze gewoon een beetje harden, en wennen aan ons klimaat. Dan komt het vast wel goed.

arta · 9 juni 2008 op 17:36

Vanochtend werd ik wakker in Griekenland, en nu lees ik, achter mijn eigen PC-tje deze column: Geweldig!!!
@ NK: Misschien zoiets:-):[img align=right]http://examedia.nl/columnx/uploads/img484d4d9f05e24.jpg[/img]

WritersBlocq · 9 juni 2008 op 23:13

Hallo Troetelli’tje, hier een troeteltulpie van eigen bodem [i]also known as 😀 [/i] (om maar in Hollandsche termen te blijven…) het bloempie dat het, ondanks geziek en gezeik erover, het altijd goed doet. Vooral als groener gras aan de andere kant van een groot deel van de wereld 😉

[url=http://farm4.static.flickr.com/3268/2565868880_215805127e.jpg?v=0][b]tulp met vlieg[/url][/b]

[url=http://farm4.static.flickr.com/3072/2565867320_b82d58c29d.jpg?v=0][b]Hollandsche Bloemenstal in de Keukenhof (zeg: Kooikenhoovvv)[/url][/b]

Knuffie Li! Dank je voor je goed geschreven column, Pauline.

pepe · 10 juni 2008 op 06:45

:wave:
Wat een parel deze column.

Eerlijk gezegd, als allochtoon zou ik hier ook niet willen aarden;-) dus geef die struiken en planten eens ongelijk.

Geef een antwoord